BeeldvormersMemorandum van Giuliani aan Trump

Donald, je bent de vleesgeworden beeldvormer, voel je mijn pijn?

De rubriek Beeldvormers onderzoekt hoe een foto onze kijk op de werkelijkheid bepaalt. Deze week: Rudy Giuliani.

7 november 2020. Rudy Giuliani, privéadvocaat van president Trump, spreekt de pers toe op de parkeerplaats van een hoveniersbedrijf in Philadelphia.Beeld AFP/Bryan R. Smith

Van: Rudy Giuliani

Aan: Donald Trump

Onderwerp: 4 Seasons

Datum: 8 november 2020

Donald,

Daags na mijn persconferentie in Philadelphia, waarin ik onze juridische stappen aankondigde tegen deze nooit eerder vertoonde verkiezingsfraude, voel ik de behoefte mijn hart te luchten. We hebben vaak gesproken over de grote zaken in jouw leven: je herverkiezing, Oekraïne (je weet wel, toen ik je heb uitgelegd wat ‘quid pro quo’ betekent), Proud Boys, noem maar op. Nu wil ik het één keer over mijzelf hebben. Niet als je advocaat, maar als de vriend die ik dacht dat ik van je was.

Terwijl de networks zaterdag opeens Biden uitriepen tot winnaar van de verkiezingen, vertrok jij naar de golfbaan en bevond ik mij op dat shithole van een bedrijfsterrein in Philadelphia, om op de parkeerplaats van Four Seasons Total Landscaping jouw belangen te verdedigen tegenover een meute journalisten die bloed roken. Niet in het chique Four Seasons Hotel (vijf sterren!) in het centrum, zoals ook ik eerst dacht toen je tweette dat er een ‘big press conference at Four Seasons’ van team-Trump aan zat te komen. Nee, op de parkeerplaats van een hoveniersbedrijf.

Weet je hoe ik me voelde toen ik vanuit een opslagruimte met grasmaaiers en kunstmest de asfalt-arena betrad waar de pers me met een big smile stond op te wachten? Veronachtzaamd. Vernederd. Verlaten. Inderdaad, ‘Don’t be ridiculous’, zei ik tegen een verslaggever die me om een reactie vroeg op Bidens zogenaamde overwinning. Eerlijk gezegd dacht ik daar niet aan, ik was nog steeds verbijsterd toen ik, ook al in een tweet van jou, las dat team-Trump vasthield aan deze locatie, al was overduidelijk dat er bij het boeken een fout was begaan. Ridiculous, inderdaad. Vriend, waarom greep je niet in?

Heb je wel op Streetview gekeken in wat voor omgeving jouw maat voor de leeuwen werd gegooid? Dat Four Seasons had gelukkig een rolluik waarop we als decor wat Trump 2020-posters konden plakken, en de meeste camera’s zoomden dusdanig op mij in dat verder alleen die posters in beeld kwamen. Maar er zijn altijd fake news media die om zich heen kijken, als hyena’s naar een prooi. Wat ze zagen? De troep op het terrein. Naast de hovenier: een seksshop. En ook: een crematorium. Eveneens vijf sterren, ja, de klantenwaardering. Gevestigd in een shabby pand waar je niet dood gevonden wilt worden.

Je wéét hoe gevoelig ik ben voor beeldvorming. Zie je me nog, op de puinhopen van Ground Zero in 2001? Voor de camera’s troostte ik als burgemeester nabestaanden van de terreurslachtoffers, mijn armen om hen heen, met dat petje van Fire Department New York op. Deed het goed, net als dat MAGA-petje van jou. Geeft me iets joviaals, sportiefs, iets casuals, dat me sympathiek maakt. Heel de wereld sloot mij na 9/11 in het hart!

Toen die horror bij de hovenier voorbij was, heb ik je, eerlijk is eerlijk, even vervloekt. En vervolgens heb ik nog gehoopt dat je een mannetjesmaker opdracht zou geven deze aanfluiting in ons voordeel aan te wenden. Altijd aanvallen, toch? Jouw assistent had op z’n minst een sneer kunnen uitdelen naar de mainstream media, die automatisch denken dat ze worden ontvangen in een vijfsterrenhotel, in plaats van het nederige bedrijf van een hardwerkende average Joe.

We hadden kunnen zeggen: we zijn in het hart van ondernemend Pennsylvania, waar het geld wordt verdiend dat de Democraten van je zullen afpakken. Die seksshop is een toonbeeld van de vrijheid en de moraal zoals wij die willen belijden – mits de seks zich maar beperkt tot het huwelijk tussen man en vrouw. En dat crematorium, ach, in deze dagen van covid is het een krachtig symbool hoe ook met de dood een goeie boterham valt te verdienen. Maar nee, geen bericht uit Washington. Succes daar, dear Rudy – zelfs dat niet.

Donald, je poseerde laatst nog met die Bijbel op z’n kop in Washington. Gebouwen die helemaal niet van jou zijn dragen jouw naam op hun gevel. Je bent de vleesgeworden beeldvormer. Daarom durf ik je te vragen: voel je mijn pijn?

Rudy

12 september 2001. Rudy Giuliani, burgemeester van New York, troost een inwoner van de stad die haar zoon is verloren bij de aanslag op het World Trade Center.Beeld AP Photo/Robert F. Bukaty
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden