Review

Don Henley alleen, alsof het nooit anders was

Met het overlijden van Glenn Frey eerder dit jaar kwam er een definitief einde aan het bestaan van de Eagles. Wat niet wil zeggen dat hun liedjes niet meer te horen zullen zijn op de concertpodia, want Don Henley, toch de belangrijkste stem van de Eagles, is nog springlevend en zingt Hotel California nog met die zelfde wat huilerige maar snijdende stem als veertig jaar geleden.

don henley bij zijn vorige optreden in Amsterdam. Beeld anp

Juist die stem van Don Henley was misschien wel het mooist woensdagavond in de Heineken Music Hall. Aan geen enkele slijtage onderhevig en in staat om een concert van ruim twee uur te dragen.

Ook mooi dat hij paste voor een avondje Eagles-nostalgie. Eind vorig jaar bracht hij met Cass County een behoorlijk goede aan country rakende liedjesplaat uit. Nummers als Words Can Break Your Heart en When I Stop Dreaming werkten prima in combinatie met ouder solowerk van zijn sterkste plaat The End Of The Innocence (1989).

Begeleid door een tienmansband (onder wie drie zangeressen) zong Henley zich door een uitgelezen selectie uit zijn soloplaten. Vaak met dezelfde lelijk suizende jaren tachtig synths als op de plaat, maar daar werden liedjes als Dirty Laundry en All She Want To Do Is Dance destijds mede beroemd door. Een wat vreemde keuze leek die voor Everybody Wants To Rule The World, van het Britse Tears For Fears uit 1985. Maar als overgang naar zijn bekendste hit uit datzelfde jaar Boys Of Summer werkte het perfect. Mooist van allemaal was de uitvoering van The Last Resort van het album Hotel California. Hij had het een jaar of vijfentwintig niet meer gespeeld vertelde hij. Maar het liedje over 'de ondergang van de westerse beschaving in zesenhalve minuut', had een enorme zeggingskracht.

Het was een van de vijf gespeelde Eagles-nummers, tijdens een mooi afwisselend concert. Vreemd alleen dat de praatgrage Henley geen enkele keer de naam Glenn Frey liet vallen. Zelfs niet voorafgaand aan het sluitstuk Desperado. Het eerste liedje dat ze in 1972 samen schreven. Decennia lang brachten ze het samen als afsluiter. Nu deed Henley het alleen, alsof dat altijd zo geweest was.

Don Henley. Heineken Music Hall, 22 juni.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden