Domweg gelukkig in een hut

Is het een tuinhuisje? Een houten stacaravan? Nee, het is Tiny TIM, een door Nederlandse architecten ontworpen duurzaam woonhuis. De Volkskrant probeerde het uit.

Tiny TIM van binnen: alles op een altijd verplaatsbaar woonoppervlakte van 13 m2.Beeld Hans Peter Föllmi

Size matters, vinden we, als het op wonen aankomt. Heb je een studio, dan verlang je naar een etage; is het een appartement, dan wil je een rijtjeshuis. Wie fantaseert er niet over wonen in een paleis of kasteel? Maar nu is daar Tiny TIM, die mijn woondroom op zijn kop heeft gezet.

Tiny TIM is een piepklein (13 m2) huisje, te omschrijven als kruising van een stacaravan met een Scandinavische designhut. 'TIM staat voor Timber, Independent, Mobile', vertelt Jurgen van der Ploeg van FARO Architecten, dat het huis met een team van ontwerpers ontwikkelde.

Alles van hout

Alles is van hout, vertelt hij: constructie, wanden, vloer, keuken en de zwart gebrande gevels, een traditionele Japanse techniek om hout te beschermen tegen water en ongedierte, legt hij uit. 'Onafhankelijk betekent dat je geen aansluitingen nodig hebt voor gas, water, elektriciteit of riool', vervolgt hij met een knik naar de zonnepanelen en windmolentjes op het dak. Het mobiele zit hem in het feit dat TIM zo licht is dat je hem op een trailer kunt verplaatsen. Momenteel staat hij op de Kop van het Amsterdamse Java-eiland, waar tijdelijk een 'groen', zelfvoorzienend stadje is verrezen: FabCity.

Het was Van der Ploeg die mij aanbood 'om hem zelf eens te proberen'. Vooralsnog was ik sceptisch over tiny housing, een beweging die in 2008 in Amerika begon door de economische crisis. Mensen die hun hypotheek niet meer konden betalen, werden hun huis uitgezet. Uit nood namen ze hun intrek in woonwagens en verbouwde caravans op braakliggende terreinen.

Dat bleek bevrijdend. Geen hypotheekbank die in je nek hijgt, niet twintig maar slechts één kamer om schoon te maken en als het niet bevalt rij je zo ergens anders heen. Less is more, de beroemde slogan van architect Ludwig Mies van der Rohe, werd op een nieuwe manier bewaarheid. Leven met een minimum aan spullen, een butagasje en een knijpkat, zelf je groenten verbouwen - steeds meer mensen voelen zich aangesproken door deze eenvoudige, milieuvriendelijke leefstijl.

Mij leek het nogal behelpen, in een pipowagen of yurt. Maar Tiny TIM is anders. Om te beginnen mooi: strak van snit, met een eigenwijs puntdak, waaronder een royale tweepersoonshoogslaper is gebouwd. De vele ramen en openslaande deuren maken het huis licht, het hout geeft warmte en het ruikt ook nog lekker (een probleem bij de meeste caravans).

Behalve mooi is het ontwerp ook slim. 'Dit is de trap', wijst van der Ploeg op de keukenkastjes, waarover je naar de slaapentresol klimt. Onder de bank zit een kast, de opklapbare tafel is in de winter te gebruiken als raamluik.

Het eerste dat je je afvraagt als je off-grid gaat: wat gebeurt er met je ontlasting? TIM heeft gewoon een wc, waarin urine en ontlasting gescheiden worden opgevangen (mikken is niet nodig). Poep en wc-papier gaan naar een opslagvat, waar het indroogt tot compost. De plas gaat samen met het douche- en afwaswater door een zuiverende plantengevel - de eerste ter wereld.

Tiny TIM van buiten. Het noopt de bewoner om de bewoner zo min mogelijk spullen mee te nemen.Beeld Hans Peter Föllmi

Het ziet er uit als een stapel plantenbakken met riet en kiezelstenen, waar het water 36 uur lang doorheen stroomt. Daarna komt het schoon en wel terug uit de kraan.

Het voelt raar dat te drinken, ook al is het principe hetzelfde als van een rioolwaterzuiveringsinstallatie. Het ruikt anders dan leidingwater, grondachtig. Maar het smaakt prima. Ook de douche is in orde: de boiler (500 liter) geeft genoeg warm water, al douche je vanzelf korter door het idee dat je in je eigen water voorziet.

Troep

De confrontatie van een verblijf in een tiny house bestaat uit de troep. In een mum van tijd staat de trap vol vaat uit de keuken en is de bank bedekt met kranten. Je moet vooral niet te veel in huis halen. Als je met een rolkoffer vol kleding en boeken aankomt, is dat even slikken. Maar bij vertrek begin ik me af te vragen wat het nut is van het zespitsfornuis thuis, terwijl ik hier heerlijk eet van twee elektrische plaatjes. Waarom ik al die oude tijdschriften en cd's bewaar nu muziek en boeken digitaal beschikbaar zijn. En is er niet veel te zeggen voor het garderobeprincipe uit het leger, waar je slechts twee sets kleren hebt: een die je draagt, een in de was.

'Klein' leven heeft iets verslavends. En daarbovenop is Tiny TIM zo schattig, dat het bijna onmogelijk is niet verliefd op hem te worden.

Tiny TIM. Ontwerp: FARO Architecten, IC4U en Waitlands. Uitvinding groene waterzuiverende gevelwand: Pieter Paul de Kluivert en Eduard van Vliet.

FabCity duurt nog t/m 26/6. europebypeople.nl.

FabCity

FabCity is onderdeel van het uitgebreide culturele programma dat Nederland ter gelegenheid van het EU-voorzitterschap organiseert. Het is een tijdelijke, gratis toegankelijke campus op de Kop van het Java-eiland in Amsterdam en bestaat uit zo'n vijftig innovatieve paviljoens. Meer dan vierhonderd creatieven ontwikkelden de plek tot een duurzaam stedelijk gebied, met oplossingen voor onze toekomstige steden, zoals alternatieve vormen van energie, nieuwe manieren van transport, nieuwe mogelijkheden om water te zuiveren, voor lokale voedselvoorziening en het hergebruiken van afval.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden