Doelgroep van The Space Between Us verdient beter

Het is niet eens zo'n gek idee: een youngadultfilm over buitenaardse puberliefde. Helaas valt de uitwerking tegen. Dankzij vreemde plottwists en een gebrek aan verfijning schiet de film zijn doel voorbij.

Berend Jan Bockting
Beeld uit the Space between us Beeld
Beeld uit the Space between usBeeld

Er schort van alles aan The Space Between Us, een film in de youngadultcategorie die voor de verandering niet is gebaseerd op een bewezen succesvol boek. Maar aan de basis ligt in ieder geval een min of meer origineel idee.

Ga maar na: in een poging Mars te koloniseren stuurt een Amerikaanse ruimtevaartorganisatie zes astronauten ('grenzeloos moedig') richting de rode planeet, waar hoofdastronaut Sarah Elliot onverwacht zwanger blijkt. Ze overlijdt tijdens de bevalling van een zoon, Gardner, waarna de directeur van het ruimteprogramma (Gary Oldman op de automatische piloot) de boel in de doofpot stopt. Feitelijk bestaat Gardner (Asa Butterfield, bekend als Hugo in Scorseses gelijknamige film) dus niet - ook niet als hij zestien jaar later dolgraag naar de aarde wil om zijn onbekende biologische vader én chatvriendinnetje Tulsa te ontmoeten. Net als de engel die mens wil worden in Der Himmel über Berlin, een film die hij kent dankzij een Duitse wetenschapper die zijn onderkomen op Mars bezocht, droomt hij van een afdaling naar de aarde.

Waarom de klassieker juist in deze gladgepoetste film als metafoor opduikt, blijft een raadsel. Hoe het in hemelsnaam mogelijk is, zo'n onontdekte zwangerschap bij een astronaut op een loodzware missie, daar gaat The Space Between Us tot de plottwist niet op in. En hoe je als 16-jarige op Mars via een chatbox een meisje op aarde versiert, is voor de doelgroep waarschijnlijk vanzelfsprekend genoeg om er geen enkele scène aan te verspillen.

Wat rest, is een handjevol scènes waarin Gardner inderdaad wordt teruggestuurd naar de aarde, ontsnapt uit zijn quarantaine en als zemelige puberversie van David Bowie (The Man Who Fell to Earth) en Jeff Bridges (Starman) lekker naïef en onbevooroordeeld op onderzoek gaat. 'Wat is je lievelingsding op aarde?', vraagt hij eenieder die zijn pad kruist. Vertederend bedoeld, maar in de context van deze film vooral sentimenteel en demonstratief: de scenaristen gebruiken het joch vooral om hun publiek te wijzen op de wonderen der aarde.

The Space Between Us

Sciencefiction
Regie Peter Chelsom
Met Asa Butterfield, Gary Oldman 120 min., in 81 zalen.

Gardner mist verfijnde sociale vaardigheden, zo neemt hij bijvoorbeeld alles letterlijk: een logisch gevolg van opgroeien tussen wetenschappers. Zijn chatvriendin is het allermooiste meisje dat-ie ooit heeft gezien. Nóóit voelde hij wat hij voor haar voelt.

Het is niet eens zo'n gek idee om puberromantiek uit te beelden door de ogen van een buitenaardse jongen, maar de makers van The Space Between Us missen de verfijning waaraan het hun hoofdpersonage ook ontbreekt. Ook de doelgroep waarvoor deze film is bedoeld, verdient beter.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden