tv-recensieFrank Heinen

Doe alsof je thuis bent is een knus, aangenaam programma, maar ook braafjes en voorspelbaar

Dankzij het NPO3-programma Doe alsof je thuis bent (KRONCRV) – deze week elke werkdag op tv – begon ik me af te vragen wat daarmee eigenlijk wordt bedoeld, doen alsof je thuis bent. Soms, bijvoorbeeld als ik met de trein reis, zie ik mensen die de indruk wekken dat ze zich precies zo gedragen zoals ze zich zouden gedragen als ze thuis waren. Zeker weet je dat nooit, misschien knippen sommige mensen hun nagels juist alleen buitenshuis, maar het valt wel op.

Doe alsof je thuis bent is een misleidende titel. Kandidaten moeten van alles doen, behalve doen alsof ze thuis zijn. In het programma ruilen twee gezinnen een paar dagen van huis – en van het leven dat bij dat huis hoort. Maandag wisselde een familie met een paleisachtige villa en dito Caribische tuin die oogden als de decors uit Dynasty van leefomgeving met een gezin dat zonder gas, water en licht in de bossen van Dalfsen bivakkeerde. De Van Looys, met een wc voor elk gezinslid en een eigen kroeg in de tuin, moesten zich plots zien te redden in het recyclingdomein van de Radstakes, waar de poepemmers werden ingezet voor de bemesting van de moestuin.

Rob, type jofele rijkaard, meer biefstuk dan brandnetelburger, ging welgemoed aan de slag met de fecaliën van de mensen die op datzelfde moment elders in Nederland argwanend naar zijn naar chloor riekende bubbelbad keken. Ook dinsdag bleek het toilet een plek van opluchting: Arnan, die met zijn vriendin al drie jaar een kampeerbus bewoonde, inspecteerde het Schiermonnikoogse appartement van Heidi en Tom, en schonk de wc de blik die je wel eens ziet in de ogen van mensen die onverwachts een verloren gewaande geliefde terugzien: ‘Dat had ik gezegd, hè. Ik wilde poepen.’

Het programma is nieuw, en toch krijg je het gevoel dat je het allemaal al honderd keer hebt gezien. Misschien komt dat omdat vergelijkbare ruilprogramma’s al jaren, steeds in net aangepaste varianten, op tv zijn. De ene keer op SBS6 heet het Steenrijk, Straatarm, een volgende keer Puberruil (NPO) of Jouw vrouw, mijn vrouw (van RTL Patriarchaat), maar alle programma’s houden zich aan de wetten van het tv-drama: eerst is er de verwachting (Tom en Heidi uit Schiermonnikoog hoefden echt niet naar een villa in het Gooi, alleen zeiden ze nét iets te vaak dat ze dat niet per se wilden), dan de verbazing, gevolgd door de goede moed (‘We maken er het beste van’), de uit vermoeidheid voortvloeiende snufjes ergernis en uiteindelijk de catharsis, de ruilprogrammavariant van de vliegveldscène aan het eind van een romantische film: de vaststelling dat eigen haard goud waard is.

Doe alsof je thuis bent is een knus, aangenaam programma, maar ook braafjes en voorspelbaar. Een beetje zoals thuis voelt als het langzaam tijd wordt er weer eens op uit te gaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden