filmrecensie Pavarotti

Documentaire Pavarotti toont de tenor als amicale knuffelbeer ★★★☆☆

Minder aangename kanten van Pavarotti’s leven komen maar spaarzaam aan bod.  

Luciano Pavarotti en zijn tweede echtgenote Nicoletta Mantovani in de aan hem gewijde documentaire.

Operawereldster Luciano Pavarotti (1935-2007) kon alles krijgen, vertelt zijn eerste echtgenote Adua Veroni in de documentaire Pavarotti. ‘Had hij kippenmelk gevraagd, dan hadden ze voor hem een kip gemolken.’ Veroni is amper uitgesproken, of de film komt met een close-up van een kakelende kip. Zomaar een voorbeeld van de dik erbovenop liggende vertelstijl die regisseur Ron Howard hanteert. 

Wat je hoort is wat je ziet, in Pavarotti. Met een constante stroom archiefbeelden en interviews wil Howard (A Beautiful Mind, Rush) zijn publiek tot één conclusie verleiden. Bakkerszoon Pavarotti, verafgood om zijn fenomenale tenorstem, gevierd en verguisd om zijn opera-voor-het-volk-mentaliteit, was een man om in je hart te sluiten. Een vocaal genie, knuffelbeer en filantroop ineen. 

Pavarotti’s charisma kan die aanpak hebben. De beelden en geluidsopnamen van de zanger zijn absoluut innemend. Zoals de openingsscène, waarin Pavarotti en co door de Amazone trekken, op zoek naar een muziektheater waar honderd jaar eerder zijn held Enrico Caruso optrad. Aldaar beklimt Pavarotti het podium; de handen in de broekzakken, slechts begeleid door een piano en zichtbaar ontroerd, zingt hij de sterren van de hemel.

Pavarotti’s stem blijft na afloop van Howards documentaire nog lang nazingen in je hoofd, van Puccini’s aria Nessun dorma tot de negen hoge C’s in Donizetti’s La fille du régiment. Of neem het in de film breed uitgemeten debuutoptreden van de Drie Tenoren, in Rome 7 juli 1990, tijdens de openingsceremonie van het WK voetbal. Fijn om Pavarotti, José Carreras en Placido Domingo zo amicaal en spontaan met elkaar om te zien gaan, ook als je geen snars geeft om het vocale vuurwerk waarmee ze vanaf dat moment een heuse superband zouden vormen.

Intussen krijgen talrijke collega’s en vrienden de kans om Pavarotti’s genie te definiëren. Zijn hele leven klonk door in zijn zang, zegt U2-frontman Bono. De stem van een tenor is als een veeleisende dame, stelt Domingo. Woorden die onbedoeld een nare bijsmaak krijgen, nu Domingo vanwege vermeend seksueel wangedrag in diskrediet is geraakt.

Verder zijn er weinig wolkjes aan de lucht. Howard, die eerder muziekdocumentaires over The Beatles en Jay Z maakte, stipt soms de moeilijke, minder aangename kanten van Pavarotti’s loopbaan en leven aan, zoals het schandaal dat losbarstte toen Pavarotti’s liefdesrelatie met de veel jongere Nicoletta Mantovani aan het licht kwam. Maar hoe groot de hobbels ook waren, ze worden consequent gerelativeerd of aan de kant geschoven. Het moet wel leuk blijven, in Pavarotti .

Pavarotti

Documentaire

Regie Ron Howard.

114 min., in 47 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden