Filmrecensie Ring of Dreams

Documentaire over showworstelen is raak en op momenten zelfs ontroerend ★★★★☆

Regisseur Willem Baptist neemt zijn helden en hun dromen serieus, zonder de ernst van de zaak te overdrijven.

Ring Of Dreams, met rechts Tenkwa, de trainer.

‘Ik wil in het hart van mensen geraken en daar blijven zitten zo lang als het kan.’ Op basis van zulke uitspraken zou je makkelijk kunnen geloven dat de jonge personages van Ring of Dreams een zangcarrière nastreven, of iets moois in de zorg. De waarheid is minder zachtaardig. Iedereen die in deze wonderlijke documentaire aan het woord komt, ziet het als zijn grootste geluk om elkaar rond te smijten in de worstelring. Om (zogenaamd) rake klappen en schoppen uit te delen en het publiek te begeesteren met zorgvuldig gechoreografeerd geweld. ‘Grote, zwetende, beetje viezige mannen die elkaar in veel te strakke broekjes te lijf gaan’, zo vat iemand in Ring of Dreams de charme samen van het show-worstelen (pro-wrestling). ‘Maar dat is hoe het ongeoefende oog het ziet.’

Documentairemaker Willem Baptist (Instant Dreams, Ik ben echt niet bang) laat je met Ring of Dreams veel preciezer en ontvankelijker naar de Nederlandse showworstelscene kijken, van de eerste stappen die ukkies op het worstelpad zetten, tot de wedstrijden zelf. Gelouterde showworstelaars komen aan het woord, trainer Tenkwa is de centrale figuur. Als kalme, zwijgzame gids loodst hij je door het bonte universum van schimmige sportlokalen en bedompte achterafzaaltjes, zijn Mexicaanse worstelmasker nooit afzettend, ook niet als hij thuis de katten voert. 

Een van die beesten krijgt op de soundtrack een leeuwenbrul in plaats van een poezenmiauw. Zo’n detail zegt alles over de goedgeluimde, liefde- en respectvolle toon die cineast Baptist kiest. Hij neemt zijn helden en hun dromen volkomen serieus, zonder de ernst van de zaak te overdrijven. Met gestileerde close-ups eren cameramannen Jefrim Rothuizen en Benito Strangio de gehavende en gebutste lijven van de worstelaars. De worstelring verschijnt als een haast mythische, in heilig licht badende arena, het worstelen als een vaak behoorlijk linke vorm van theater. ‘Het is wel een show, maar niet voor watjes.’

Dat lijkt lang niet iedereen te beseffen die bij Tenkwa voor een opleiding solliciteert. ‘Ik ga volgend jaar studeren en zoek er eigenlijk nog iets bij’, zegt een van de aanmelders. De iele Kyristian, die gaandeweg de tragische antiheld van de film wordt, wil bewijzen dat het bij dit worstelen niet om de lengte of het gewicht gaat, ‘maar om je hart. Want anders zou niet de leeuw de koning zijn van de jungle, maar de olifant.’

En zo is iedere scène uit Ring of Dreams op zijn eigen manier fascinerend, raak of zelfs ontroerend. Geen geringe prestatie voor een film vol zweterige mannen in te strakke broekjes.

Ring of Dreams

★★★★☆

Documentaire

Regie Willem Baptist

70 min., in 6 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden