Recensie Another Day in Life

Documentaire en animatie worden handig verweven in Another Day of Life ★★★☆☆

Als portret van schrijver Ryszard Kapuscinski schiet de fim gaandeweg steeds meer tekort. 

Another Day of Life

In het door oorlog verscheurde Angola van 1975 is alles ‘confusão’. Het Portugese woord voor verwarring komt voortdurend van pas, want niemand weet wat er precies aan de hand is. De dekolonisatie is in volle gang, waardoor een extreem gewelddadige, onoverzichtelijke strijd om de macht is losgebarsten tussen verschillende bevrijdingsbewegingen.

Iedereen die het zich kan veroorloven, vertrekt uit Angola. De Poolse schrijver Ryszard Kapuściński, op dat moment in dienst bij de persdienst PAP, is een van de weinige journalisten die zich nog in het land wagen. Hij probeert wijs te worden uit de verschillende krachten die in het spel zijn. Het is niet alleen een binnenlands conflict; de Koude Oorlog is op een hoogtepunt en verschillende landen proberen controle krijgen over de voormalige Portugese kolonie, rijk aan olie en diamanten.

Kapuściński schreef er een boek over, dat in 1976 verscheen. De burgeroorlog waarvan hij het begin vastlegde, zou nog zo’n vijfentwintig jaar voortduren. Niet zo gek dus, dat de verfilming van Another Day of Life behoorlijk actueel aandoet, terwijl er tegelijk iets van nostalgie in doorklinkt. Hoe verser het conflict, hoe groter het geloof in een snelle afloop.

Regisseurs Raúl de la Fuente en Damian Nenow, een Spanjaard en een Pool, brengen heden en verleden knap samen in een combinatie van animatie en documentaire. Kapuściński’s gruwelijke belevenissen in 1975 zijn getekend (in een stijl die doet denken aan een andere geanimeerde oorlogsfilm, het Oscargenomineerde Waltz with Bashir uit 2008), terwijl voor het documentairegedeelte de hoofdpersonen van toen werden opgespoord. Het is moeilijk te zeggen wat meer indruk maakt, zo handig worden de verschillende bestanddelen door elkaar geweven. De getuigenissen (aangevuld met zwart-witfoto’s) laten de geanimeerde sequenties aan kracht winnen, en vice versa.

Eén man ontbreekt natuurlijk bij de recent opgenomen interviews: Kapuściński zelf, die in 2007 overleed. Dat is een groot gemis, en niet alleen omdat hij als verteller de film moet dragen. Kapuściński komt uit Another Day of Life eenzijdig naar voren als onmetelijk dapper; een macho die nergens voor terugschrikt en tussen kogelregens door oog houdt voor vrouwelijk schoon. Dat dat beeld niet klopt, blijkt al uit de eerste pagina’s van Kapuściński’s boek, waarin hij schrijft dat hij zich in Angola verloren en alleen voelde. Het is nauwelijks te merken in de film, een Europese coproductie die nog meer afstand schept doordat iedereen vreemd genoeg Engels spreekt.

Het is alsof de filmmakers hun held koste wat kost op een voetstuk willen plaatsen. Dat na zijn dood bleek dat Kapuściński in zijn boeken feit en fictie soms niet duidelijk scheidde, komt al helemaal niet aan bod. Wel wordt hem een rol toebedacht in het verloop van de oorlog.

Als portret van Kapuściński schiet Another Day of Life gaandeweg steeds meer tekort, maar het beeld van de oorlog in Angola dat de film schetst, blijft onverminderd sterk. Een onmetelijke zooi, zo omschreef Kapuściński het, zonder logica, richting of hoop.

Another Day of Life

Docudrama/Animatie
★★★☆☆
Regie Raúl de la Fuente, Damian Nenow
85 min., in 29 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.