'Dit moet gezien worden'

PERCY IRAUSQUIN MAAKT JURKEN OM IN TE DANSEN EN TE VERLEIDEN. 'EEN LEKKER STRAK CORSET, EN DAAR METERS STOF OMHEEN.' DOOR MILOU VAN ROSSUM..

Milou van Rossum

Zijn moeder zou voor het eerst uit Aruba overkomen voor een show vanhem. Of ze voor iedereen taart moest bakken, had ze gevraagd. Ik denk datdaar iets te veel mensen komen, had hij gezegd. Maar hoevéél dan, wildezij weten, nog niet uit het veld geslagen. Nou mamai, toch wel zeshonderd.

'Het kostte haar na de show nog drie dagen om te beseffen wat er wasgebeurd', zegt Percy Irausquin (36). 'Dat de mensen die in de zaal zatenniet alleen mijn vrienden waren. Dat het nu écht is.'

Het is meer dan echt. In het Nederlandse modecircuit is Irausquin denieuwe ster. Zijn shows gelden als het hoogtepunt van de AmsterdamInternational Fashion Week, zijn jurken worden gedragen door LeontineBorsato, Carice van Houten en Bridget Maasland. En door de Arubaanseminister van Onderwijs en Infrastructuur, die bij haar inauguratie zijnkokette rode mantelpakje met korte rok aan had.

De kleren die Irausquin maakt, zijn bijna behaagzuchtig. Zijn ontwerpenzijn jong en modieus, maar nooit vooruitlopend op de mode of anderszinslastig te begrijpen. Ze zijn sexy, elegant en uitbundig. Op corsettengemouleerde lange avondjurken met diepe splitten, korte tule'bonbonjurken', strakke smokings, zijden blouses met zedige strikken enspannende uitsneden.

Zijn grootste succesnummer: vrolijk gekleurde zijden jurkjes tot op deknie, met lange mouwen en een wapperend rokje, bij voorkeur te dragen metblote benen en hooggehakte sandaaltjes - een look die ondanks de barrejanuarikoude veelvuldig opdook onder het publiek van zijn show op hetWestergasterrein.

'Ik ben niet van de ingewikkelde ideeën', zegt hij. 'Ik ben geenvernieuwer. Ik wil de wereld niet veranderen, ik wil de wereld mooiermaken. Ik wil vrouwen mooier maken. Ik maak jurken waarin je kunt dansenen bewegen en verleiden. Een lekker strak corset, en daar meters stoferomheen. Ik denk wel dat wat ik maak in Nederland nieuw is. Mijn klerenhebben een Zuid-Amerikaanse sexiness die hier nog niet was.'

Zestien jaar geleden kwam hij, de jongste van acht, in zijn eentje naarNederland om zijn droom na te jagen. Op Aruba had hij na de mavo een paarjaar in modezaken en in een parfumerie gewerkt om aan geld te komen vooreen ticket.

Breda was grijs en eenzaam, en op de mbo-modeopleiding die hij er volgdewas niets van de glamour te vinden die hij zich had voorgesteld. Pas op deRietveld Academie in Amsterdam begon het plezier. 'Daar kwam decreativiteit, de snelheid van mode.'

Na zijn afstuderen probeerde hij een jaar vergeefs voet aan de grond aande grond te krijgen, waarna hij zich alsnog aanmeldde voor de eenjarigevervolgopleiding van het Fashion Institute Arnhem. Hij zat er net een paarmaanden toen hij de Frans Molenaar coutureprijs won, met een collectie diewas gebaseerd op het werk van de in 1972 overleden Spaanse couturierCristobal Balenciaga, nog altijd zijn grote inspiratiebron. In zijn atelierin Amsterdam-West ligt een groot boek over de ontwerper, 'mijn bijbel'.

Hij wijst het zonder gêne aan: kijk, de korte groene avondjurk uit delaatste collectie, de stof uitbundig geplooid rond een corset, duidelijkgeïnspireerd op een even hevig geplooide korte cape uit 1967. Of de zwartestrapless jurk met opbollende rok van kant en zijde waarmee hij zijnlaatste show afsloot: 'Balenciaga, met een Antilliaanse chispa - vonk',lacht hij. 'Ik ben opgegeroeid tussen vijf carnavalsprinsessen. Dat krijgje er nooit meer uit.'

Zeker zo bepalend voor zijn stijl waren de stages die hij in het najaarvan 2002 in Parijs volgde bij de corsetmaker Hubert Barrèrre en vooral ophet couture-atelier van Christian Lacroix.

'Je kwam 's ochtends om negen uur binnen en ging pas weer weg als dejurk af was. En het was de hele dag stil; je hoorde niemand zuchten ofzeuren. Ik werkte vooral aan de basis van de couturejurken, deed de heledag minuscule werkjes. Ik heb daar iets in mijn vingers gekregen. Ik leerdedat je zoveel meer met een lap kunt doen dan er alleen in knippen. En hetwas fantastisch te zien hoe hij alle rollen stof en kant uit de kasthaalde, om te kijken of de kleuren bij elkaar pasten. Sindsdien heb ik ookoveral hoopjes lappen liggen. Zo ontstaan dingen.'

Terug in Nederland hield hij een kleine show in het Cobra Museum inAmstelveen, waar hij al jaren in het restaurant werkte. In de kleren diehij er liet zien, waren de maanden bij Lacroix duidelijk terug te vinden.Zijn stoffen waren duurder, de modellen beter doordacht. In een asymmetrische, korte, diep uitgesneden jurk van rood kant met eenzachtblauw zijden lint om de taille kwam ook het typerende kleurgebruik vande Franse couturier terug.

Het was die jurk waarmee de bekendheid van Percy Irausquin begon. Hijdook op in het ene na het andere Nederlandse blad, en werd gedragen doorDaphne Bunskoek, toen ze voor het eerst officieel aan de arm van haartoenmalige geliefde Jeroen Pauw verscheen.

De jurk werd ook opgemerkt door een apotheker, die voor zijnVenezolaanse vriend een modewinkel wilde openen. Percy naaide dag en nachtop zijn piepkleine etage in de Indische buurt in Amsterdam om zijn tricot topjes en jurken op tijd af te hebben voor de opening van Capricho, zoalsde winkel in de Jordaan zou gaan heten.

De samenwerking duurde nog geen tien maanden. 'Ik was creativedirector, maar had helemaal niets te zeggen over de andere ontwerpers dieer hingen. Ze kochten de meest vreselijke dingen in, het was allemaal veelte Zuid-Amerikaans.' Hij stapte op. En vanwege een onhandig contract, moesthij zijn naaimachines, zijn stoffen en zijn collectie achterlaten.

De ouders van zijn vriend Arjan leenden hem geld, en in oktober hieldhij een bescheiden show in het Amstelhotel, gevolgd door een groteretijdens de tweede aflevering van de Amsterdam International Fashion Week,waar hij in contact kwam met Steve te Pas.

Te Pas had weinig ervaring met vrouwenmode. Hij heeft zijn geld altijdhad verdiend met spijkerbroeken. Hij is Europees distribiteur van Evisu,en verkocht onlangs het meerderheidsaandeel van zijn spijkerbroekenmerkBlue Blood aan een Italiaans bedrijf. Maar hij werd zo gegrepen door dejurken, de gedrevenheid, de charme en het 'onbedorven, warme karakter' vanIrausquin, dat hij zich voor 80 procent inkocht, en meteen eenconfectielijn initieerde.

Sindsdien, zegt Irausquin, heeft hij rust. 'Ik zit hier met mensen diein me geloven, die dingen voor me regelen. Voor het eerst kan ik mehelemaal concentreren op mijn jurken. Ik ben meteen een stuk volwassenergeworden in mijn werk. Het is niet meer van: o god, kan ik dit dit wellaten zien, zit iemand wel te wachten op een oranje bonbonjurk met grotelinten eromheen? Bij de laatste show dacht ik: dit moet gezien worden.'

Alle aandacht en zichtbaarheid ten spijt is het label nog geencommercieel succes. De eerste collectie ligt nog maar in acht (Nederlandse)winkels, daarnaast maakt Irausquin ongeveer een bruidsjurk per maand. Defeestjurken worden vooral uitgeleend, al is dat sinds kort aan bandengelegd. 'Ik heb het altijd met liefde gedaan, ik vond het zo'n eer dat diebekende vrouwen mijn jurken wilden dragen. Het probleem was alleen datniemand ooit iets kocht.' Alleen Carice van Houten, Katja Schuurman, DaphneBunskoek, Leontine Borsato en Nicolette van Dam mogen nog. 'Dat zijn deechte Percy-vrouwen. Zij vertegenwoordigen mij het best.'

Steve te Pas heeft goede hoop en grote plannen: volgende seizoen moetde prêt-à-porter-collectie naar Engeland en Italië. In juli gaat eeneigen winkel annex salon, annex atelier, annex showroom open in de chiqueCornelis Schuytstraat in Amsterdam-Zuid.

De ontwerper zelf droomt stiekem alweer een beetje verder. Als hijvolgend jaar nou eens met zijn jurken naar Hollywood gaat, in eenhotelkamer gaat zitten en probeert een actrice in een van zijn ontwerpennaar de Oscaruitreiking te krijgen? Het is de voorheen totaal onbekendeLibanees Elie Saab gelukt. Waarom zou Percy Irausquin uit Amsterdam het danniet kunnen?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden