‘Dit is het enige soort film dat ik wil maken’

Voorafgaand aan de première van Le sel de la mar van de Amerikaans-Palestijnse Annemarie Jacir, een indringende film over een jonge Amerikaanse vrouw die een reis maakt naar Palestina, deelden de makers en hoofdrolspelers Palestijnse shawls uit....

Bidou bedankte de Amerikaanse, Palestijnse, Belgische, Spaanse en Engelse co-producenten. En na heel lang nadenken ook de Nederlandse co-producent, Bero Beyer van Augustus Film.

Beyer kon er niet mee zitten. ‘Hij is de Zwitsers helemaal vergeten. Het is niet anders met dit soort films; die kunnen alleen nog maar gemaakt worden door het geld overal vandaan te sprokkelen.’

Beyer bracht 10 procent in van het totale budget van Le sel de la mar (1,5 miljoen euro), die in Cannes te zien is in de alternatieve sectie Un certain régard. ‘Dit soort films maak je niet om rijk te worden. Ik heb meegedaan omdat ik het een mooi project vind, en ik ben apetrots dat ik hier weer rondloop.’ Zes jaar geleden was Beyer ook al in Cannes, toen Rana’s Wedding er draaide. Drie jaar geleden was zijn Paradise Now opgenomen in de Gouden Beer-competitie van Berlijn. ‘Nu nog een film in Venetië’, aldus Beyer. ‘Dat moet over drie jaar dan maar gebeuren.’

De Nederlandse producente Ilse Hughan is voor de vierde keer met een film in Cannes. Twee jaar geleden was de bijzondere Paraguayaanse productie Hamaca Paraguaya opgenomen in Un certain régard; deze editie liet Quinzaine-directeur Olivier Père zijn oog vallen op Liverpool van de Argentijn Lisandro Alonso, een co-productie tussen Argentinië, Nederland, Frankrijk, Spanje en Duitsland.

Liverpool, een hermetische en overweldigende film waarin een jongeman een door mysteries omgeven reis maakt naar Argentinië, werd gemaakt voor nog geen 500 duizend dollar. Rotterdamse Hubert Bals Fonds droeg bij, maar anders dan Beyer kon Hughan niet aankloppen bij het Nederlands Fonds voor de Film. Het Filmfonds beschouwt Hughan niet als Nederlandse producent, omdat zij nog nooit een film in Nederland heeft geproduceerd.

Hughan: ‘Dat is een beetje een rare situatie. Maar dit is het enige soort film dat ik wil maken. Er zijn nog maar weinig makers die pure cinema maken, die met beelden het verhaal vertellen en je niet van het begin tot het einde bij de hand nemen. Daar is geen grote markt voor. Ik kan dit alleen maar doen omdat ik van mijn grootvader een groot huis heb geërfd.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden