Cd-recensie Jacques Arcadelt

Dit is een ontroerende dwarsdoorsnede van zijn oeuvre. Maar wat heeft Patricia Paay met de 16de-eeuwse Jacques Arcadeltte maken?

Jacques Arcadelt, Choeur de Chambre de Namur e.a..

Wat heeft Patricia Paay te maken met de 16de-eeuwse componist Jacques Arcadelt? In de 1842 zei de Fransman Pierre-Louis Dietsch dat hij een ontdekking had gedaan: hij had een Ave Maria gevonden dat van Arcadelt zou zijn. Het bleek een vervalsing: Dietsch had een vrije bewerking gemaakt van Arcadelts chanson Nous voyons que les hommes. Ook mooi, daar niet van. Camille Saint-Saëns citeerde de akkoordenprogressie vervolgens in zijn beroemde Orgelsymfonie. Dat stukje vormde weer de basis voor de wereldhit If I had words van Scott Fitzgerald en Yvonne Keeley. Inderdaad, de zus van Patries – voilà.

Voor wie zich in de ‘echte’ Arcadelt (1507-1568) wil verdiepen, is er een drie-cd-box verschenen. Het Choeur de Chambre de Namur (de componist kwam zelf uit de buurt van Namen), Cappella Mediterranea en het ensemble Doulce Memoire bundelen hun krachten op dit componistenportret, dat in drie cd’s (een voor de motetten, een voor de madrigalen en een voor de chansons) een dwarsdoorsnede van zijn oeuvre biedt. De hit Il bianco e dolce cigno krijgt een opfrisbeurt en sopraan Mariana Flores ontroert in Occhi miei lassi.

Choeur de Chambre de Namur e.a., Jacques Arcadelt. Ricercar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.