Interview Mee uit met Dorien van Linge

‘Dit is de beste baan die je je kan voorstellen, maar ‘Mee uit’ is ook killing’

Schrijven over uitgaan, dat lijkt de leukste baan van de wereld. Toch is professioneel stappen ook zwaar, vertelt Dorien van Linge. Voor haar rubriek ‘Mee uit’ gaat ze soms wel twaalf uur achter elkaar uit. Ga er maar aan staan: opletten, leuk doen, bier drinken en stiekem notities uitwerken op de wc. 

Dorien van Linge Beeld Studio V

Hoe zou je je rubriek ‘Mee uit’ omschrijven?

‘Ik ga elke week mee uit met een vriendengroep en beschrijf wat voor types het zijn, hoe ze elkaar kennen en de onderlinge dynamiek. Het zijn groepen die vaker op dezelfde manier uitgaan en van een bepaalde muziekstijl houden. Er moet continuiteit in zitten, een gewoonte.’

Ontbrak dit nog aan de krant?

‘Dat denk ik wel. De rubriek voelt als antropologisch onderzoek. Ik stuit soms op mijn eigen vooroordelen. Op de gabberavond was het publiek veel diverser dan ik had verwacht, lang niet iedereen had de bekende gabberlook met opgeschoren haar.

‘Ik hoop ook dat de lezer er gewoon lol aan beleeft. Alle vriendengroepen waren warm en hartelijk. Ik heb mensen ontmoet die ik normaal nooit zou spreken, maar heb het iedere keer heel leuk gehad. Hopelijk komt dat over op papier.’

In de helft van de verhalen wordt drugs gebruikt. Ben je niet bang dat je hiermee het gebruik van drugs promoot?

‘Ik snap de kritiek van lezers dat we wel erg luchtig doen over drugsgebruik. Maar dat er tijdens het uitgaan veel wordt gebruikt, is wel de realiteit. We laten de situatie zien zoals die is. Dat doen maar weinig media. Wel nieuws over drugsdoden brengen, maar nooit verhalen over goed functionerende mensen die gewoon een uitlaatklep zoeken. Voor veel mensen werkt het heel ontspannend om middelen te gebruiken.

‘We moeten onze ogen daar niet voor sluiten. Misschien halen mijn stukjes het taboe wel uit de lucht. Het zou toch mooi zijn als het een gesprek op gang brengt en een ouder aan zijn kind vraagt: ‘Hé, doe jij dit wel eens?’ Ik wil drugsgebruik niet bagatelliseren en legitimeren, maar ook niet problematiseren.’

Heb je zelf niet een oordeel over de mensen die je beschrijft?

‘Ik probeer zo beschrijvend mogelijk te zijn. De lezer moet immers zelf een mening vormen. Ik noteer bijvoorbeeld heel precies de tijd. Ik hoef dan niet op te schrijven dat er meer drugs gebruikt wordt of meer gedronken wordt. Als er in het stuk vier uren zijn verstreken, dan voelt de lezer dat zelf aan.

‘Deze stijl heb ik bij de Volkskrant geleerd. We laten liever dingen voor zich spreken dan dat we ze honderd procent uittekenen. Ik weet zeker dat mensen zich in de rubriek herkennen, maar dat er ook elke week lezers zijn die het afkeuren. Dat moet allebei kunnen.’

Op welke groep lijkt je eigen vriendengroep eigenlijk het meest?

‘Dat ga ik niet zeggen. Maar wat me opviel, is dat de dynamiek tussen goede vrienden overal hetzelfde is. Met de Wilde Kippen kwam ik op plekken waar ik zelf nooit kom. Zij en ik leven parallel aan elkaar een ander leven in Amsterdam. Maar zij hebben ook hun onderonsjes, anekdotes en appgroep met een aparte naam, net als mijn eigen vriendengroep.’

Wat is voor mensen de motivatie om mee te doen?

‘Dat hun vriendengroep wordt vastgelegd tijdens het uitgaan, iets dat een belangrijk deel is van hun leven.’

Hoe win je hun vertrouwen?

‘Het helpt dat ik zelf jong ben en van uitgaan houd. Ik pas mijn kledingstijl aan op de groep waarmee ik op stap ga. Bij de hardcore-vrienden droeg ik een legerbroek, een sportbeha en Air Max-schoenen. Bij de Wilde Kippen een zwarte pantalon en een bloesje met dierenprint.

‘Ik wil dat de vriendengroep zichzelf goed voelt bij het verhaal. Dat het als een vereeuwiging voelt van hun vriendschap en niet alsof ik ze belachelijk maak. Van de foto’s die ik maak, maakt Cor Groenenberg een schilderij, zodat niemand herkenbaar in beeld komt.’

Dorien van Linge Beeld Studio V

Ben je een vlieg op de muur of meng je je zoveel mogelijk in de groep?

‘Ik ga all in. Aan het begin van de avond koop ik een drankje voor iedereen en ik doe mee als er shotjes voorbijkomen. In ieder geval aan het begin van de avond. Ik werk geen vragenlijstje af en meng me in het gesprek. Vaak vertel ik een anekdote van een vorige avond.

‘In het begin merk je dat mensen zich ervan bewust zijn dat er een journalist bij is. Dan gaan ze vaak praten in quotes als: ‘Coke is voor zwakken, pep is voor strakken.’ Dat vind ik grappig, maar ik wacht vooral tot ze praten zoals ze altijd doen. Ik let op heel casual zinnetjes die ervoor zorgen dat het voelt alsof de lezer erbij is. Sterke verhalen gebruik ik nooit. Dat benadrukt alleen maar dat je er niet bij was. Als lezer voel je je dan buitengesloten.

Hoe maak je je notities?

‘Op mijn telefoon. Ik zeg altijd van tevoren dat het geen desinteresse is dat ik met mijn telefoon bezig ben. Gelukkig kan ik blind typen, dus tijdens een gesprek typ ik gewoon door. Maar heel opzichtig direct na een mooie uitspraak beginnen met typen is ook niet handig, dan weten ze meteen dat het in de krant komt. Dan ga ik naar de wc, daar zit ik soms heel lang. In een club valt dat gelukkig niet zo op.

‘Ik ben altijd bang dat ik te weinig heb voor een stukje, dus heb ik soms wel vijf pagina’s aantekeningen. Maar ik noteer ook zoveel omdat ik quotes exact wil brengen zoals ze door die persoon zijn gezegd. Dat een MC roept: ‘Laat je kut zien!’ Dat zegt zoveel over een avond, net als :‘Ik ben nog steeds niet lam!’

‘Wat ik vervolgens vertel aan vrienden, haalt uiteindelijk het stuk. Dat je op het dorpsfeest in Anna Paulowna alleen bier per zes haalt bijvoorbeeld, ook al staan je vrienden al met twee glazen in hun handen. De twee meest verse biertjes houd je, de rest van het bier gooi je onderhands de zaal in. Daar ben ik dan verbaasd over en moet in het verhaal.’

Dorien van Linge Beeld Studio V

‘Mee uit’ staat in V Zomer, dat eind augustus weer wordt overgenomen door Volkskrant Magazine en Sir Edmund. Komt er een vervolg op de rubriek?

‘Ik zou nog heel graag een avond meegaan met het corps, naar een schuurfeest of aanschuiven aan een VIP-tafel met flessen wodka. Maar deze rubriek is wel slopend voor je ritme. Ik ben soms twaalf uur aan het uitgaan en ondanks dat ik niet zo uit mijn plaat ga als de mensen die ik volg, sta ik wel continu ‘aan’: ik moet opletten en notities maken, maar ook leuk doen en bier drinken. Dit is de beste baan die je je kan voorstellen, maar ook killing.

‘Misschien moet ik dit gewoon niet op wekelijkse basis doen. Maar het is fantastisch om met iets als uitgaan uit mijn eigen bubbel te komen. En ik tref mensen op hun best.’

In ‘Mee uit’ beschrijft Dorien van Linge de eigenaardigheden van hedendaags nachtbraken door de ogen van groepjes stappers. Zoals een Amsterdamse vriendenclub. 'Zullen we lijnen leggen?'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden