Dit echtpaar maakte een film gebaseerd op hun eigen leven

Hij moest trouwen met een Pakistaanse, zij lag in coma. Toch trouwden ze

Stand-upcomedian Kumail Nanjiani en zijn echtgenote, scriptschrijver Emily V. Gordon, baseerden de romkom The Big Sick op het ontstaan van hun eigen relatie. Inclusief gedoe over hun verschil in afkomst en een coma. De Volkskrant sprak het echtpaar.

Beeld Daniel Cohen

Hij was stand-upcomedian, zij lag in coma. Opgenomen met een levensbedreigende, doch onbekende aandoening, nét nadat ze een relatie hadden gekregen. Een verzwegen relatie ook nog: hij werd geacht te trouwen met een Pakistaanse moslima. Toch volgde er een happy end.

Wanneer dachten ze: hé, hier zit een film in?

'Vijf jaar later', zegt Emily V. Gordon (37).

'En het duurde daarna nog vijf jaar voor de film er was', vult Kumail Nanjiani (39) aan.

Het Amerikaanse stel, inmiddels getrouwd, zit keurig naast elkaar in een Amsterdamse hotelkamer. In Nederland beginnen zij aan de Europese promotietournee van The Big Sick, de film gebaseerd op hun leven. Ze schreven samen het script voor de kleinschalige arthouseproductie, die begin dit jaar werd bejubeld tijdens het Sundance-festival en nu een zomerhit blijkt in de Amerikaanse bioscopen. De rol van Emily wordt gespeeld door actrice Zoe Kazan (Meek's Cutoff), haar moeder door Oscarwinnares Holly Hunter (Raising Arizona, The Piano).

Nanjiani speelt zichzelf. Niet zo vreemd: hij is naast zijn carrière als stand-upcomedian bekend als acteur, onder meer als nerdy Pakistaanse computerprogrammeur en tech-migrant in de bekroonde HBO-serie Silicon Valley.

Nanjiani - de echte - groeide op in een streng religieuze moslimgemeenschap te Karachi en verhuisde op zijn 18de naar de Verenigde Staten om computerwetenschappen en filosofie te studeren. 'Ik speel min of meer mezelf in The Big Sick', zegt Nanjiani. 'Maar dan wel mezelf van tien jaar geleden. Ik heb me in de voorbereiding afgevraagd: waar zat ik mee, toen? Waarom vertelde ik mijn ouders niet over onze relatie? Waarom durfde ik me nergens aan te binden als twintiger? Het is een filmpersonage natuurlijk, maar het komt wel dicht bij hoe het was.'

'Je appartement was zó smerig', merkt echtgenote Gordon op. 'Ik heb er op aangedrongen bij de productiedesigner dat het in de film net zo goor zou zijn. O man, het was verschrikkelijk. Echt.'

'Ik geef dat gewoon toe', zegt Nanjiani, lijzige stem, ironische wenkbrauwfrons.

Ze ontmoetten elkaar in een comedyclub in Chicago, voor Nanjiani doorbrak; Gordon zat in het publiek. De actrice die Emily speelt, Zoe Kazan, behoort als kleindochter van de toneel- en filmregisseur Elia Kazan (A Streetcar Named Desire, On the Waterfront, East of Eden) tot de Hollywood-adel. Gordon: 'O, dit is heel gek - dat dacht ik toen ik de auditietapes zag. Allemaal prachtige actrices die voor de camera flirtten met mijn echtgenoot... Maar Zoe was geweldig. Ze zag meteen in dat de rol een impressie is, dat ze er een eigen draai aan kon geven. Ook omdat niemand mij verder kent.'

'We kenden dezelfde films en videogames, al waren we opgegroeid aan de andere kant van de wereld.' Beeld Daniel Cohen

Gordon, opgegroeid in North-Carolina, werkte enkele jaren als gezinstherapeut voor ze carrière maakte als freelancejournalist voor enkele Amerikaanse tijdschriften. The Big Sick kreeg vorm toen Nanjiani in gesprek raakte met Judd Apatow, producent, regisseur en scenarist van een contingent Amerikaanse relatiekomedies, waaronder Knocked Up (2007) en Trainwreck (2015).

'Hij vroeg me of ik nog ideeën had voor een film. Ik wierp wat voorstellen op, om dan toch ook maar bij dat ene persoonlijke verhaal uit te komen: hoe Emily en ik voor het eerst daten, hoe ze ziek werd, hoe ik acht dagen lang met haar familie optrok, terwijl ze in coma werd gehouden. O ja, zei Judd. Dát is je film.'

Gordon twijfelde nog. 'Het is ook mijn verhaal. Dus ik wilde wel betrokken zijn, er samen aan werken.'

Een goed deel van de film heeft Gordon nooit bewust meegemaakt; de comateuze periode waarin artsen onderzochten wat voor soort infectie haar organen dwarszat. 'Het hielp me als scriptschrijver. Zo had ik wat afstand tot het materiaal, eigenlijk wel fijn.'

'Dat moet toch gek zijn geweest', zegt Nanjiani. 'Echt vreemd.'

Gordon schiet in de lach. 'Dat realiseer je je nu pas?'

The Big Sick begint als een wat voegzame romantische komedie, maar wordt venijniger en oorspronkelijker zodra de ziekte toeslaat. Gordon: 'Eerst dacht ik: o, dit deel van de film moet serieus zijn. Ik wilde niet dat mensen zouden denken dat we goedkope grappen maken ten koste van een meisje dat in coma ligt. Maar die ziekenhuisomgeving maakt al dat de kijker de ernst nooit vergeet, ontdekten we bij het schrijven. En dan kun je met vrij veel grappen wegkomen. Zolang ze maar kloppen bij de personages.'

Voor veel van de humor in The Big Sick werd geput uit eigen ervaring, bijvoorbeeld over hun verschil in afkomst. Zo ook de scène waarin Kumail tijdens zijn stand-upact door een dronken Amerikaan in het publiek voor terrorist wordt uitgemaakt.

Big Sick is prachtige hedendaagse romantische komedie (****)

The Big Sick begint vrij standaard, maar het ingenieuze script heeft meer samenhang dan de tweevoudige structuur doet vermoeden. Je kunt haast niet anders dan zelf een beetje verliefd worden op Kumail. Lees hier de recensie.

'Maar de scène waarin mijn vader Kumail vraagt naar zijn 'standpunt' inzake 9/11 is niet echt hoor', zegt Gordon. 'Dat heeft mijn vader nooit zo gezegd.'

Nanjiani: 'In de film heb ik ruzie met mijn broer in een café. Andere cafebezoekers kijken naar ons. In die scène zeg ik tegen de omstanders: 'Het is in orde, we haten terroristen!''

'Ging dat echt zo?', vraagt Gordon.

'Nou nee. Maar die grap groeit uit het besef dat mensen je op een bepaalde manier zien. Zeker nu, in Amerika. Je kunt nooit zomaar boos zijn. Dus doe je altijd beleefd en aardig.'

Als jongetje in Karachi leerde Nanjiani zichzelf Engels aan de hand van zijn favoriete films; Gremlins, Ghostbusters. 'Ik was nerdy, verlegen. Na de zomervakantie kwamen alle kinderen donkerder terug op school, die hadden in de zon gespeeld. Alleen ik was lichter. Ik hield van films, videospelletjes. Alles wat maar binnen was.'

'Dat vond ik zo geweldig toen we elkaar ontmoetten', zegt Gordon. 'Dat we dezelfde referenties hadden, dezelfde films en videogames kenden, al waren we opgegroeid aan de andere kant van de wereld. Ik was wat rebelser, de goth-kid die foto's op de begraafplaats maakte. Jij probeerde als tiener Hugh Grant-haar te krijgen.'

'Ik hield van Hugh Grant', zegt Nanjiani. 'Nog steeds trouwens.'

De vader van Kumail in The Big Sick wordt gespeeld door de vermaarde Indiase Bollywood-acteur Anupam Kher. 'Mijn ouders kwamen een dagje naar de set, ze waren heel opgewonden toen ze hem ontmoetten. We hadden eerder wel gezegd dat we een film gingen maken, maar ik denk toch dat ze aan iets kleins dachten, een soort home movie. Eenmaal op de set begreep mijn moeder: o, er zijn echte camera's, o, er is een heuse crew.'

De wijze waarop Najiani zijn familie en positie als migrant door zijn film en stand-uproutine strooit, doet wel wat denken aan stand-upcomedian Aziz Ansari, de van oorsprong Indiase scenarist en hoofdrolspeler van Master of None. Nanjiani keek bewust niet naar de komische Netflix-hitserie van zijn collega.

'Ik wilde voorkomen dat het me zou beïnvloeden. Kijk, eerst hadden we alleen Kal Penn als coole Indiase gast (acteur uit Harold & Kumar, een in de VS populaire comedy-filmreeks, red.). Daarna kwam Aziz, de eerste van een groepje Indiase en Pakistaanse acteurs dat in sitcoms niet alleen de grappige vreemdeling acteerde.'

Sommige van de stereotype karaktereigenschappen van Zuid-Aziatische personages - hoog intelligent, nerdy - zijn wellicht niet de grootste stereotypen in de film- en televisiewereld. Maar ze kunnen een acteur er wel van weerhouden een romantische hoofdrol te spelen. 'Of een actieheld', zegt Gordon.

'Het begon ermee dat je taxichauffeur was', zegt Nanjiani, 'of winkelbediende. Toen de slimme, nerdy student. En toen de terroristen. Maar als je ziet dat Riz Ahmed (de Britse acteur van Pakistaanse komaf, red.) in Star Wars gewoon een actierol speelt, dan denk ik, of hoop ik, dat het een beetje verandert. Het kost tijd.'

'Of je moet zelf een film schrijven', zegt Gordon, 'zodat je de hoofdrol kunt spelen.'

'Kijk', zegt Nanjiani. 'Hier zitten we.'

Sundance

The Big Sick werd opgekocht door Amazon Studios, dat in januari op het Sundance Film Festival 12 miljoen dollar neertelde voor de distributierechten. Vervolgens werd er een marketingbudget van 20 miljoen dollar geïnvesteerd. Inmiddels heeft de film, die pas sinds tweeënhalve week te zien is in een groot aantal Amerikaanse zalen, in eigen land al ruim 25 miljoen dollar opgebracht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.