Dirndl ontmoet niqaab bij Prada

München en frivool gaan slecht samen. Maar voor de zakenvrouw die zich in het nieuw wil steken, is het een walhalla....

Alsof er zwermen zwarte vogels zijn neergestreken in de Maximilianstrasse, de chicste winkelstraat van München. De Arabische prinsessen, van wie alleen de ogen zichtbaar zijn, verdringen zich met zijn vijven, zessen, zevenen voor de toonbanken van juist de meest sexy designermerken: Gucci, Versace, Cavalli. Daar kopen ze met hun olie-euro’s de kleren die ze op straat bedekken onder lange zwarte gewaden. Alleen aan hun handtas en een toevallige glimp van een Dior-loafer is te zien dat deze dames afkomstig zijn uit de bovenlaag van Saudi-Arabië en Dubai.

Elke zomer komt een deel van de Arabische elite naar München. Om de hitte te ontvluchten, voor het reguliere bezoek aan de uitstekende Duitse artsen en specialisten, maar bovenal om uitbundig te shoppen, in het prestigieuze winkelhart van de veilige Beierse hoofdstad. Het levert soms curieuze beelden op, van een groepje in niqaab, dat wordt gepasseerd door een Beierse in Dirndl, haar rok bijna net zo lang als die van haar Arabische zusters – haar hoog opgeduwde borsten een weelderige etalage van vrouwelijkheid.

Verder is er weinig gekkigheid te zien op straat. München is rijk en deftig; voor Duitse artisticiteit moet je naar Berlijn. In München zijn de bewoners bovenal keurig gekleed, met aandacht voor detail. Beige tas, dan beige schoenen – meestal loafers, vanwege die onhandige keien, bij voorkeur van Tod’s, ook gelegen aan de Maximilianstrasse. Het weer is nog zomers, maar veel vrouwen dragen panty’s. Broekpakken en mantelpakjes domineren. De ideale stad om kleren te kopen voor de zakenvrouw. (Mits ze, in tegenstelling tot de Arabische prinsessen, Versace en Cavalli vermijdt – te wulps voor op kantoor).

De neoclassicistische Maximilianstrasse en de vlak daarbij gelegen Residenzstrasse, Theatinerstrasse, Maffeistrasse en de Brienerstrasse vormen het hart van het designerswalhalla. Hierbij vergeleken verschrompelt de Amsterdamse P.C. Hooftstraat tot een nietig kaboutertje. München komt in de buurt van Parijs of Milaan. Alle topontwerpers zijn hier te vinden, in gigantische zaken, van vaak meer dan 500 vierkante meter. Jil Sander, Prada, Burberry, Ralph Lauren, Chanel, Valentino, Yves Saint Laurent, Giorgio Armani – het is maar een greep uit de vele designermerken. Dus, ten overvloede: de Maximilianstrasse en omgeving is duur, héél duur. Het zijn boulevards van kasjmier, zijde en ja, bont.

De zakenvrouw die op zoek is naar de perfecte kantooroutfit moet zich hier voelen als Sjakie in de chocoladefabriek. In München vind je weinig extreme ontwerpen, voor het winkelpubliek in Beieren staat draagbaarheid voorop. ‘O nee, die is echt té’, schrikt een Duitse terug als haar bij de Italiaanse ontwerper Etro (Maximilianstrasse 11-15) een tamelijk rustige fluwelen jurk wordt getoond. In veel winkelcollecties is dus ruime aandacht voor hooggesloten mantelpakjes en broekpakken, trenchcoats en lange kasjmierjassen, kasjmiertruitjes in neutrale kleuren en witte blouses. Wat meehelpt, is dat de wintermode over de hele linie toch al behoorlijk decent is, een reactie op al het bloot van de afgelopen jaren.

Aan de staart van de Maximilianstrasse ligt een grote winkel van Wolford – kousen en lingerie, de basis. Goed, zelfs bijna degelijk ondergoed is onontbeerlijk voor vrouwen op hogere posities die serieus genomen willen worden. (Condoleezza Rice wel eens gezien met een blouse waar doorheen zich een kanten beha aftekende?) Bij Wolford veel gladde, onzichtbare onderkleding, uitermate geschikt voor onder dunne rokken en truitjes.

Vlak daarnaast (Maximilianstrasse 30) ligt het mooie pand van Jil Sander, met net zulke mooie kleren. Haar bedrijf is een aantal jaar geleden overgenomen door Prada, waar ze onlangs voor de tweede keer met ruzie is vertrokken, om zich andermaal volledig aan haar geliefde rozentuin te wijden. De Belg Raf Simons is nu hoofdontwerper bij Sander en maakte in de lijn van zijn beroemde voorgangster een ideale wintercollectie voor vrouwen die er ingetogen en toch opvallend willen uitzien. Simpel en chic tegelijkertijd, zoals de donkerblauwe knielange rok, met die perfect vallende plooi aan de voorkant.

Bestseller dit seizoen: de Tequilla. Een lange A-vormige jersey rok, die je aan de bovenkant kunt oprollen om ’m in te korten, of kunt ‘uitrekken’ waardoor je er een strapless jurk van maakt. Prachtig voor zowel op het werk als voor ’s avonds. Het enige minpuntje van deze collectie: waar Jil Sander nog rekening hield met de zwaarder gebouwde Duitse (en dus ook Nederlandse) vrouw, zijn de kleren – en met name de broeken – nu wel erg slank gesneden, geeft ook de vriendelijke verkoper toe.

Het winkelpersoneel is een verhaal apart. Hier geen verveelde anorexiagevalletjes van rond de twintig, zoals je ze elders ook in de duurdere zaken nog veel te vaak tegenkomt, maar hoffelijke, volwassen, servicegerichte vrouwen en mannen die de deur ook voor je openhouden als je niets hebt gekocht. En dat ‘Grüss Gott!’ blijft heel grappig klinken, telkens als je de wereld van Chanel, Prada, Hermès of Valentino binnenstapt.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.