Review

Dirigent Diego Fasolis weet met zijn I Barocchisti knap een eenheid te smeden

Het blijft een gek idee, maar nog niet alle muziek van Antonio Vivaldi is opgenomen. Het overgrote deel van de vocale muziek van de grootmeester van de Venetiaanse barok (1678-1741) was zelfs onbekend toen de Biblioteca Nazionale in 1930 de verzamelde manuscripten van Vivaldi aankocht.

In het jaar 2000 begon het Franse label Naïve aan het vastleggen van alle werken in mooie cd-uitgaven. Een paar jaar lag de productie stil vanwege geldproblemen, maar nu is het project hervat.

Op volume 55 vinden we de opera Dorilla in Tempe. Al in de sinfonia waarmee het stuk uit 1726 opent, merk je dat Vivaldi van zichzelf heeft geleend: ineens hoor je een deeltje uit De vier jaargetijden. In de overgeleverde partituur uit 1734 zijn ook aria's van tijdgenoten toegevoegd, zoals de destijds populaire Johann Adolph Hasse. Plagiaat? Nee, volkomen normale praktijk in een tijd waarin componisten er alles aan deden om het publiek te behagen. Met de toevoegingen conformeerde Vivaldi zich aan de nieuwste mode.

Dirigent Diego Fasolis weet er met zijn I Barocchisti knap een eenheid van te smeden, al slaat de meter wel erg vaak uit naar de turbostand. Hij laat zijn zangers zingen met een snik in de overgeornamenteerde recitatieven. Maar wat mooi is Il povero mio core, de belangrijkste aria van Dorilla, de rol die wordt gezongen door mezzosopraan Romina Basso.

Klassiek
***
I Barocchisti
Vivaldi's Dorilla in Tempe
Naïve

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden