Dino's in Jurassic World minstens zo mooi als in 1993

De dino's zijn niet meer zo baanbrekend als in 1993, maar minstens zo mooi. Net als de parkleiding worstelen de filmmakers met de gewenning van het publiek.

Still uit Jurassic World. Beeld .

De Disneyficatie van de dinosaurus. Zo ver zijn we in Jurassic World, twee decennia na de teloorgang van dat eerste park, in 1993. Toen was de aanblik van de uitgestorven kolossen voldoende voor vervoering en verwondering, nu rijden kleine kinderen rondjes op de rug van baby-triceratopsen, die worden rondgeleid als op een manege.

Dit op een kolossaal pretpark voor de kust van Costa Rica, waar duizenden met boten aangevoerde toeristen zich begeven tussen verregaand gecultiveerd prehistorisch fauna. Dinosauriërs worden verdoofd en gevoederd, doen op commando hun kunstje voor publiek. Het park is van alle gemakken voorzien; zelfs een Starbucks-vestiging ontbreekt niet.

Dit móét wel vreselijk misgaan, denk je, als de camera in vogelvlucht door Jurassic World zwiept. En dat gaat het uiteraard ook.

Steven Spielberg, die de eerste twee delen van zijn Jurassic-cyclus zelf regisseerde, is bij het vierde deel betrokken als producent. Hij bedacht het idee voor de film en wees de jonge, onervaren regisseur aan; Colin Trevorrow (bekend van het Amerikaanse indy-hitje Safety Not Guaranteed).

Het actiespektakel Jurassic World zit vol referenties aan de eerdere Jurassic-films en de filmbelevenis an sich. Net als de parkleiding worstelen de filmmakers met de gewenning van het publiek. 'Gewone' levensechte dinosauriërs zijn inmiddels niet meer zo bijzonder, in het park én in de bioscoop. Dus wordt er in het lab geknutseld aan een nieuwe soort, samengesteld uit divers dino-dna. De gepatenteerde Indominus rex, een designer-dino: groter, sterker, slimmer. Laat 'm vooral niet ontsnappen.

Ook de personages in het vierde filmdeel lijken uitvergroot. Waren die in het eerste deel nog per ongeluk van bordkarton (Spielberg had meer aandacht voor de dieren), in Jurassic World staan de acteurs doelbewust in B-stand. Met Chris Pratt als laconieke, cliché-mannelijke raptor-trainer en Bryce Dallas Howard als hooggehakte en gestreste parkmanager die haar gevoel moet leren herontdekken. Zij gilt, hij beschermt - het ligt er dik bovenop, eerder komisch dan seksistisch.

Ook op nostalgie, een pepmiddel in de hedendaagse filmindustrie, wordt niet bespaard: dan wandelen de nieuwe helden even tussen de restanten van het originele park.

Dat is vermakelijk. En ook wat flauw of leeg, na verloop van tijd. De ware hoofdpersonages zijn natuurlijk nog steeds al die levensecht bewegende dinosauriërs. Misschien niet meer zo baanbrekend als in 1993, maar minstens zo mooi.

Jurassic World. Sciencefiction. Regie: Colin Trevorrow. Met: Chris Pratt, Bryce Dallas Howard, Vincent D'Onofrio, Irrfan Khan. 124 minuten, in 156 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden