Dikra, Hanane en Tamou

Wim Wirtz

Van der Zee ziet zijn boek als een 'verslag uit de samenleving'. Het is een samenleving die in toenemende mate gebukt lijkt te gaan onder raciale spanningen en etnocentrisch onbegrip, maar Dikra, Hanane en Tamou maken duidelijk dat zij daar niet op wensen te worden aangesproken. Hun wereld ziet er anders uit dan de wereld van multiculturele sjablonen. Zij voelen zich gewone Nederlandse meiden, met een Marokkaanse achtergrond, hoe verschillend ze ook zijn. Net als andere Nederlanders hebben ze een hekel aan treiterende kut-Marokkaantjes. Ze zien de hypocrisie in eigen kring, onder meiden die op feesten de hoofddoek verruilen voor het naveltruitje. En ze schelden op Nederlanders die menen dat er van de islam niks deugt. Hanane, de slimste van de drie, heeft het over Pim Fortuyn 'die alle moslims in één hokje stopte en de islam als een achterlijke religie door het slijk haalde. Daar kan ik me ontzettend kwaad over maken. Die imbeciele kaalkop, een monument van eigendunk, riep dingen waarvan de honden geen brood lusten. Zijn waanvoorstellingen, zo werkelijkheidsvreemd en grievend!'

Hanane verliest haar moeder bij een auto-ongeluk op een terugreis van Marokko naar huis. Zij worstelt met haar strenge vader, maar weet zich gesteund door een tante. Tamou is de vertrouwelinge van Martin en net als Hanane een overtuigde moslima, die na het vmbo uiteindelijk op de pabo terecht hoopt te komen. Dikra komt uit een gezin van uitersten - een broer met een goede baan en een broer met een criminele achtergrond. Zij wordt door een oom en haar moeder gedwongen tot een huwelijk met een sullige Marokkaan uit het Rif-gebergte. De man wordt met slinkse methoden Nederland binnengesmokkeld, maar Dikra wil hem niet. En dan springt Martin voor haar in de bres. Hij praat met de wijkagent. De Marokkaan wordt opgepakt, het huwelijk wordt afgeblazen.

Het is een van de gebeurtenissen waarbij normale menselijke verhoudingen uiteindelijk bepalend blijken te zijn voor hoe dingen lopen. En dat is ook wat het boek interessant maakt: het laat een uitsnede zien van een samenleving waarin individuen - fortuynist of moslima - hun eigen rol wensen te spelen en zich niet in elk opzicht door cultuurverschillen laten leiden.

Sytze van der Zee: Dochters van Khadija. De Bezige Bij; 228 pagina's; ¿ 17,50. ISBN 90 234 1641 4.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden