Tv-recensie Klaas Dijkhoff bij PAUW

Dijkhoff wilde gewoon even op tv een staaltje Normaal. Doen. ten beste geven

Ondanks voorzichtig duwen van de presentator weigerde Dijkhoff iets concreets over zijn plannen los te laten.

Klaas Dijkhoff had een ideetje. Uitkeringstrekkers die niet leuk meededen, moesten maar eens wat minder overgemaakt krijgen. Pas als ze Dijkhoffs droeve trap helemaal tot boven beklommen hadden, gunde Klaas ze de volle bijstandsmep.

Afgelopen weekend muntte Dijkhoff zijn vondst tijdens een VVD-thuiswedstrijd. Het woord ‘creperen’ viel. Maandagavond zat hij bij Pauw.

Het werd een leerzaam gesprek, in elk geval voor wie zich altijd al heeft afgevraagd of het mogelijk is om achttien minuten een idee te verdedigen zonder enige onderbouwing.

Nou, dat kan. Dijkhoff begon met een geintje. Tenminste: anders viel zijn zorg over de vraag of mensen in de bijstand niet meer namen dan gaven, onmogelijk te interpreteren. Het ging, zo drukte de VVD-fractieleider met heel zijn koude stenen ziel uit, allemaal om wederkerigheid.

Daarna kwam het onderscheid tussen goed en minder goed volk ter sprake, en het ‘op adem komen’ van Syrische vluchtelingen die, eenmaal op adem, maar weer eens op huis aan moesten. Dat dat huis er allang niet meer stond, daar kon Klaas ook niks aan doen. ‘Ik snap wel dat het niet superleuk is’, diende Dijkhoff meteen zijn inzending voor de Cynische Understatement van het Jaar-bokaal in.

Ondanks voorzichtig duwen van de presentator weigerde Dijkhoff iets concreets over zijn plannen los te laten. Over criteria voor het ‘stapje erbij’ bij de uitkering wilde hij het niet hebben en bedragen had-ie ook niet in zijn hoofd. Hij bracht graag ‘het basale idee’. Vrij vertaald: hij wilde gewoon even op tv een staaltje Normaal. Doen. ten beste geven.

Pauw stelde wat vragen en vroeg zich hardop af of ze het echt hadden over de groep mensen die er in de samenleving toch al het slechtste voor stond. Ja dus. Na een kwartier liep hij vast. Er waren geen vragen meer over die de sfeer aan tafel géén onherstelbare schade zouden toebrengen. En dus vroeg hij aan Arjen Robben: ‘Stem jij?’

Robben keek alsof hij zojuist een eindtoernooi was misgelopen en knikte.

Het was vijf tellen stil. Toen zei Pauw: ‘Slaat iemand hierop aan? Of denk je van: nou ja, ach?’

Vrij vertaald: help.

Zanger Dave von Raven deed een verwoede poging. Voor alles viel wat te zeggen, vond hij. ‘Want daar ben ik het wel mee eens en daar ben ik het niet mee eens.’ Daarna zei onderzoeker René Bernards nog iets over daklozen in Amerika, en hoe prettig het was dat er hier veel minder waren.

Dus: op het moment dat zich een uitgelezen mogelijkheid voordeed om de fractieleider van de grootste partij achter het behang te plakken om het simpele feit dat hij bij wijze van visie vrijwel iedere denkbare groep zwakkeren had gekoeioneerd, gaf de presentator het woord simpelweg uit handen. Deed me denken aan die keer dat Robben vlak voor een cruciale penalty Jeroen Pauw van de tribune haalde en zei: ‘Doe jij het maar.’

V’s televisierecensententeam bestaat uit Hanna Bervoets, Gidi Heesakkers, Julien Althuisius, Haro Kraak en, deze week, Frank Heinen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.