Dierbaar

Tergende spanning en ragfijne psychologie in Linn Ullmanns nieuwe roman

Er wordt een lijk gevonden in het bos. Je zou met zo'n begin een thriller verwachten, maar voor Linn Ullmann is de moord op het tienermeisje een bijkomstige gebeurtenis. De succesvolle, internationaal bekroonde Noorse schrijfster portretteert in haar jongste roman (Det dyrebare) een moderne familie. Ze wisselt om de paar pagina's van perspectief, laat om beurten de moeder, de vader, de oma en de dochter de gebeurtenissen belichten.

Moeder Siri is chefkok en eigenaar van twee restaurants. Ze is de kostwinner. Haar man, Jon, een gelauwerd schrijver, werkt aan het langverwachte derde deel van een grootse trilogie, maar kampt al jaren met een writer's block. Hij trekt zich terug op zijn zolderkamer, sms't met minnaressen en verstrikt zichzelf in leugens.

Het vermoorde meisje, Mille, heeft een zomer als au pair bij het gezin gewerkt. Ook haar verhaal wordt vanuit haar eigen beleving verteld. Naast de verdwijning van dit meisje speelt er nog een verlies van een kind. Moeder Siri heeft toen ze klein was haar broertje verloren. Op 4-jarige leeftijd verdronk hij in een meer.

De vroege dood van deze kinderen zorgt voor een onheilspellende sfeer. De roman lijkt daarmee in de Scandinavische traditie van stille meren en donkere bossen te passen. Toch is het minder de ingehouden suspense dan Ullmanns ragfijne psychologische inzicht dat Dierbaar zo goed maakt.

De onderhuidse spanning tussen zwijgzame echtelieden doet aan Ingmar Bergman-achtig drama denken. Geen toevallige associatie, want Linn Ullmann is de dochter van het regisseurskoppel Ingmar Bergman en Liv Ullmann. Toch is er een groot verschil met de sfeer in de klassieke Bergman- films. Met sms'jes en mails, tienerproblemen en de stress van een overwerkte moeder is Dierbaar uitgesproken hedendaags.

In knap dooreengeweven verhaallijnen weet Ullmann op tergende wijze te tonen hoe haar personages door hun onmacht zichzelf dwarszitten. Dierbaar kruipt gaandeweg onder je huid en blijft je na lezing nog lang bezighouden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.