DIEP EN VOLWASSEN do 29.11.07

De Munnik schrijft ‘vanuit de zon’, Acda is meer een man ‘van de schaduw’. Samen maakten ze hun nieuwe cd Nachtmuziek....

Ze hebben het vaak genoeg zónder elkaar gedaan. En krijgen ook in soloformatie hun boterham belegd. Toch lijkt elke break steevast te eindigen in een muzikale hereniging van Acda en De Munnik. Zo ook nu: vorige week kwam hun nieuwe cd Nachtmuziek uit. Hebben Thomas Acda (1967) en Paul de Munnik (1970) elkaar nodig om muziek te maken? Acda vreest van wel. ‘Paul zou misschien nog íets kunnen doen, ergens in het C-circuit achter een pianootje. Maar ik niet.’ ‘Nou’, bromt De Munnik (1970), ‘het B-circuit hoor. Toch zeker het lage B-circuit.’

Ze hebben iets Jut en Jul-erigs, zoals ze naast elkaar zitten met een grote pot thee in het midden (‘Onze imagoverandering, voor de Volkskrant’). Ze maken elkaars zinnen af, pruttelen door elkaar heen, wijzen elkaar terecht (‘Neem je nou je telefoon op? We zitten middenin een interview!’), ontsteken gezamenlijk in lachsalvo’s en sluiten compromissen over B- en C-circuits.

Houden ze elkaar ook muzikaal in evenwicht? De Munnik: ‘Het leuke is dat je elkaar nodig hebt. We benaderen dingen allebei van een andere kant en het is mooi als dat samenkomt.’ Daarbij schrijft De Munnik ‘vanuit de zon’ en Acda ‘vanuit de schaduw’. Acda verduidelijkt: ‘Als ik de lead heb vraag je je halverwege af wie er nou weer dood is en als Paul de lead heeft vraag je je af wat zijn vrouw nou weer heeft gedaan dat er een liedje over gemaakt moet worden.’ Een tweestemmige bulderlach.

Er zit hoop in hun muziek; zelfs Acda schrijft ‘omhoog kijkend’. De Munnik: ‘Er moet iets in een liedje zitten dat het opstuwt. Je kunt niet elke zin naar beneden afmaken, zo van: ik heb het zo slecht, punt.’ Acda: ‘Zelfmedelijden is zo onproductief.’ Hoop dus, maar geen humor. Want hoewel ze onder het kopje cabaret vallen, valt er om hun muziek weinig te lachen. Acda: ‘Grappige liedjes zijn heel vervelend als je ze voor de dertiende keer hoort.’

Hoe hun repertoire zich heeft ontwikkeld? Acda: ‘Nou, op een heel, eh, volwassen manier. Heel diep.’ De Munnik: ‘Ik vind ontwikkeling een groot woord.’ Acda: ‘Het is ook lang, als woord. Ont-wik-ke-ling.’ De Munnik: ‘Ik denk dat het meer to the point geworden is. Dat we vroeger meer bezig waren met bijzaken, zoals: er moet een popliedje op en een liedje waarop mensen zó kunnen staan.’ Hij deint met zijn hoofd op en neer en dicteert: ‘Paul knikt een beetje mee.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden