Review

Dick Maas maakt van Prooi een vermakelijke thriller

De thriller Prooi is vintage Dick Maas: geestig, gruwelijk, en vooral vermakelijk. De achtervolgingen zijn goed bedacht, de schrikeffecten prima en de scènes spannend.

Beeld RV

Hoe is de leeuw? Wie de perikelen rondom Dick Maas' Prooi een beetje heeft gevolgd, zal vooral dit willen weten. Vijftien jaar geleden bedacht Maas de plot over een monsterlijke leeuw die een stad terroriseert. Ambitieus, zeker in Nederland, waar volgens Maas de filmbudgetten te laag zijn en de regels te streng. Zo kon hij met zijn 3 miljoen euro geen volledig digitale leeuw betalen en een echte leeuw kwam de Amsterdamse binnenstad natuurlijk niet in. Maas (Flodder, De lift, Amsterdamned, Sint) moest het uiteindelijk doen met een combinatie van computertechnieken, een mechanische leeuw en schaduwspel.

De mensenetende leeuw, kortom, zou Proois unique sellingpoint kunnen worden, zoals dat in lelijke marketingtermen heet, of Maas' Waterloo.

Prooi
Thriller
Regie: Dick Maas
Met: Met Sophie van Winden, Julian Looman, Mark Frost
107 min, 99 zalen

Welnu: geen van beide is het geval. De leeuw is knap gemaakt, maar niet echt realistisch.Toch doet het er niet toe. Net zomin als de uitleggerige dialogen waar hoofdrolspeler Sophie van Winden zich doorheen worstelt, echt storend worden. Of het houterige acteerwerk van haar tegenspeler Julian Looman. Of het gebrek aan chemie tussen die twee. Na een kwartiertje is het allemaal vergeten.

Waarom? Omdat Prooi vintage Dick Maas is: geestig, gruwelijk, en vooral vermakelijk. In Prooi proberen een dierenarts (Van Winden) en haar sukkelige vriendje (Looman) de moordlustige leeuw te stoppen. De film zit vol slim bedachte achtervolgingen, goede schrikeffecten en spannende scenes: als er twee berenklemmen worden opengeklapt, weet je natuurlijk dat er iets mee gaat gebeuren, maar bij Maas weet je nooit precies wanneer. De grappen - soms op niveau seks en poep - zijn al even goed getimed en de Britse acteur Mark Frost geeft de film halverwege een fijne nieuwe impuls.

Interview met Dick Maas

Hoe - in vredesnaam hoe - creëer je een levensechte, op filmdoek overtuigende leeuw? Filmmaker Dick Maas, die er een nodig had voor zijn nieuwe thriller, weet het inmiddels. En hij leerde weer veel bij over filmen in Amsterdam.

Dat de leeuw dagenlang angst kan zaaien in de Nederlandse hoofdstad komt niet doordat het beest zo slim is, maar omdat de inwoners zo dom zijn. Het Amsterdam van Maas is niet de geromantiseerde blije hoofdstad die je vaak ziet in Nederlandse films, maar een plek bewoond door types die je graag tot bloederige stompjes gereduceerd ziet worden.

Maas, die ook het scenario schreef en zich ontfermde over de passende muziek, zet de inwoners - de mannelijke vooral - met een sardonisch genoegen voor lul: van de rijke man in kaki safaripak die denkt de leeuw wel even te slim af te zijn (leuke bijrol van Victor Löw) tot de Amsterdam-Zuid-kinderen in pastelkleurige kleding. Ze hadden zo de buurtkinderen van de familie Flodder kunnen zijn. Van de korpschef die zich maar al te graag wentelt in media-aandacht tot een GroenLinks-raadslid dat tijdens een vergadering nog sputtert dat leeuwen een beschermde diersoort zijn. 'Wie heeft hem uitgenodigd?' 'Procedure.'

Maas, befaamd mopperaar over autoriteiten, instanties en regeltjes, maakte van Prooi een vermakelijke thriller, maar ook een fijne aanvulling op zijn oeuvre vol middelvingers naar Nederlandse tuttigheid en regeldrift.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.