Deze vijf platen inspireerden Foxygen voor hun nieuwe album Hang

Foxygen gedijt het best in chaos. Deze vijf platen inspireerden het duo voor het nieuwe album Hang.

Beeld Renate Beense

We hadden op de complete tweemanskern van het Californische Foxygen gerekend, maar alleen Sam France stapte maandag het café in Amsterdam-Noord binnen. Op het vliegveld van Los Angeles bleek het paspoort van zijn maat Jonathan Rado verlopen. Als het te veel tijd gaat kosten om een nieuw te bemachtigen, zou zelfs het optreden in Paradiso vanavond in gevaar kunnen komen.

'Komt vast goed', zegt France (26) laconiek. Hij redt het wel even alleen: over het nieuwe album Hang vertellen aan de hand van vijf platen die erop van invloed waren.

Chaos hoort een beetje bij Foxygen, een duo dat op tournee een begeleidingsband annex mini-orkest van wisselende samenstelling meeneemt. Dure grap. De manager probeert het aantal hotelovernachtingen laag te houden door iedereen scherp te laten invliegen.

Zo'n 'orkest' is dan weer nodig om de platen van Foxygen live uit te kunnen voeren, want die zijn rijk gearrangeerd en zitten tjokvol theatrale gekkigheden, hoe totaal verschillend ze ook zijn.

'We kiezen per album een tijdperk waarop we ons willen richten', zegt France, 'meestal gebaseerd op de platen die we in die periode ontdekken. Daar leven we ons helemaal op uit.'

Doorbraakplaat We Are The 21st Century Ambassadors Of Peace & Magic (2013) was 'sixties' (Stones, psychedelica), ...And Star Power (2014) was 'seventies' (Todd Rundgren, glamrock). Het nieuwe Hang is 'forties': ragtime, musical, Hollywood.

'We zagen een verlopen crooner voor ons', zegt France, 'een soort filmpersonage. Zo begint het vaak. We proppen er veel gekkigheid in, maar eigenlijk zijn de liedjes niet zo dwars : couplet-refrein-couplet, vrijwel altijd.'

Foxygen - Hang

Jagjaguwar/Konkurrent.
Live: Woensdag in Paradiso.

Gasten

De orkestrale arrangementen op Hang zijn goeddeels van de hand van een opmerkelijke gast: de singer-songwriter (en geschoold arrangeur) Matthew E. White uit Richmond, Virginia, die in de studio een 35-koppig orkest dirigeerde. Een andere opvallende gast is Steven Drozd van erkende Foxygen-fans The Flaming Lips.

France en Rado kennen elkaar sinds de lagere school. Boezemvriendjes uit Los Angeles. Met elkaar vergroeide popbroertjes.

'We hebben een vorm van telepathie ontwikkeld', zegt France. 'Vaak schrijven we los van elkaar een liedje met precies dezelfde sound. Als we de richting van een album eenmaal hebben gekozen, hoeven we niet zoveel meer te bespreken.'

Zo ontstond ook Hang, gebaseerd op het denkbeeldige American Songbook van de jaren veertig, maar ook op platen uit later tijden. Zoals deze vijf albums.

Beeld Renate Beense

Danny Elfman

The Nightmare Before Christmas - Original Motion Picture Soundtrack (1993)

'De soundtrack van The Nightmare Before Christmas, een fantasy-animatiefilm voor volwassenen, doet ongeveer wat wij op Hang wilden doen: een eigen draai geven aan het vooroorlogse musicalgeluid, met veel theatrale elementen en verwijzingen naar kindermuziek. De film bevat een beeld dat ons heel erg aansprak. De hoofdfiguur, Jack Skellington, loopt in een bos en alle bomen om hem heen hebben deurtjes, die toegang bieden tot verschillende feestsferen: de kerstwereld, de paaswereld, de halloweenwereld. Zo visualiseren wij het muzikale universum van Foxygen ook graag. Ook wij trekken elke keer een ander deurtje open. We stappen tijdperken binnen.'

The Nightmare Before Christmas - Original Motion Picture Soundtrack (1993)

Van Dyke Parks

Song Cycle (1967)

'Je kunt zeggen dat Hang onze poging is om een plaat te maken als Song Cycle van Van Dyke Parks: een reis maken door de Amerikaanse lichte muziek van weleer en die overhevelen naar de popmuziek. Denk aan ragtime, swing en Sinatra. Muzikaal gezien is het een erfgoedstaalkaart, een heel thematisch album. Daarnaast is Song Cycle een typisch Los Angeles-album. Ik weet niet of Europeanen dat horen, maar een Amerikaan hoort het direct: de arrangementen, de losheid van die blazers. Dat is Hollywood. Naar dat geluid zoeken wij ook, trotse Angelenos als we zijn, alleen zijn we muzikaal minder goed onderlegd dan Van Dyke Parks. Dan krijg je een gemankeerde variant, ziedaar: Foxygen.'

Van Dyke Parks - Song Cycle.

Warren Zevon

Warren Zevon (1976)

'Als één man me de laatste tijd geïnspireerd heeft als tekstschrijver, dan is het de zeer onderschatte Warren Zevon, die echt literaire teksten schreef, van het donkere soort met een rouwrand. Hij is de Charles Bukowski van de Amerikaanse liedtraditie. Zijn songs zijn kleine schetsen over Los Angeles, over het leven van mensen aan de zelfkant van de stad.

Zo hebben we geprobeerd te schrijven op Hang, dat ook goeddeels bestaat uit snapshots van L.A. Zevon schreef veel over ontspoorde, nare mensen. Dat hij dat zo overtuigend kon, komt waarschijnlijk doordat hij het zelf ook was: een verlopen, cynische man en een gewelddadige alcoholist, bovendien.'

Warren Zevon - Warren Zevon (1976)

Hanan Townshend

Knight Of Cups - Original Motion Picture Soundtrack (2015)

'Het voelt alsof Knight Of Cups, zowel de film als de soundtrack, ons enorm geïnspireerd heeft bij het maken van Hang, maar dat kan helemaal niet, want beide verschenen pas toen ons album al vrijwel af was, maar ik noem ze toch. Het hoofdpersonage, gespeeld door Christian Bale, doet weinig anders dan rondlopen door Los Angeles en ondertussen ontstaat een beeld van de leegte van de entertainmentindustrie in de City of Broken Dreams. Een soort Zevoneske vertelling, een Foxygen-verhaal, ook in muziek.'

Knight Of Cups - Original Motion Picture Soundtrack.

Harry Nilsson

A Little Touch Of Schmilsson In The Night (1973)

'Nu doet zelfs Bob Dylan het, maar toen Harry Nilsson een plaat met Amerikaanse klassiekers maakte, was dat echt een totaal a-modieus statement. Er zijn beelden waarop je hem ziet werken met een koor van senioren. Dat is nu misschien cool, maar toen was het dat niet.

Nilsson had veel minder verstand van die oude stijlen dan iemand als Van Dyke Parks en dat leverde hem destijds kritiek op, maar wij vonden het vooral een aanmoediging om onze eigen onbeholpen draai aan die oude sound te geven en er de gekste dingen mee uit te halen.'

Harry Nilsson - A Little Touch Of Schmilsson In The Night.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden