Tips Lowlands 2018

Deze negen acts mag je zeker niet missen op Lowlands dit jaar

Zangeres Dua Lipa, één van de headliners van Lowlands, tijdens een optreden in Canada eerder dit jaar. Foto Getty Images

Lowlands is dé plaats om opkomende bands live te zien veranderen in volwaardige festivalacts. Zie Gaika of Brockhampton. Én om legenden in het echt te zien natuurlijk, zoals Patti Smith. 

Gaika

Zondag, X-Ray, 21:30 uur.

De Londenaar Gaika kwam begin deze maand tot ons als een late zomergast. Meteen debuutalbum dat op het juiste moment verkoeling bood. De muziek van Gaika is ijzig, maar ook persoonlijk en poëtisch, en erg origineel bovendien. Kom daar maar eens om in de grootstedelijke elektronische muziek, die soms eerder trendvolgend dan trendsettend lijkt te zijn.

Gaika Tavares, zo heet hij voluit, zingt vrijuit over zijn leven, over zijn (vlieg)angst en het toch best moeilijke bestaan als migrantenzoon in Groot-Brittannië. Hij doet dat in een heerlijke mix van emo-rap, grimmige Britse dubstep en grime maar bovendien heel erg veel Jamaica; reggae en dancehall. Verfrissend, aanstekelijk, hier en daar zelfs ontroerend en in sommige nummers van zijn plaat Basic Volume ook nog dansvloervullend.

Mis hem niet, op zondag in de

X-Ray. Want als Gaika live net zo goed is als op zijn verrassende plaat, dan hebben we hier zomaar een sensatietje te pakken.

DMA’s

Zondag, Heineken, 17:00 uur.

We gaan de Australische band DMA’s natuurlijk niet ontdekken op Lowlands. We kenden het trio al even, en vooral de plaat Hills End uit 2015 verwarmde de harten. Omdat dat album een van de leukste Britpopplaten van dat jaar was, in een tijd waarin echt goede Britpop even ver te zoeken was.

De DMA’s speelden de sound van Oasis beter dan Oasis gedurende de laatste Oasis-jaren, was de veelgehoorde kwalificering. Dat moest de band dan maar opvatten als compliment. Maar op de eind april verschenen plaat For Now is de blik flink verruimd overigens niet tot onverdeeld enthousiasme van fans en muziekpers. Het Australische trio geeft nog altijd uiting aan de liefde voor de gitaarpop uit Groot-Brittannië, maar in nieuwe nummers als In the Air horen we ineens ook de dromerige gothic-gitaren van de Cocteau Twins en de feeërieke zangkunsten van Crowded House, om maar weer een paar inspiratiebronnen te noemen. Gebleven is het gevoel voor vocale melodieën en pakkende popsongs. Dat wordt weer zwaaien met smartphonelampjes.

Tommy O'Dell van DMA's in London. Foto Redferns

Patti Smith

Zondag, Bravo, 16.30 uur.

Lowlands kijkt graag vooruit maar koestert ook de pophistorie. Festivaldirecteur Eric van Eerdenburg heeft al jaren boven aan zijn verlanglijstje de naam Patti Smith staan. Niet alleen omdat hij zelf al sinds het eind van de jaren zeventig fan is van de New Yorkse hogepriesteres van de punkmuziek. Maar ook omdat hij gezien heeft hoe ze met haar begeesterde voordracht van klassiek geworden nummers als Because the Night, Dancing Barefoot, en People Have The Power zowel oude als jonge popfans wist in te pakken.

Van Eerdenburg: ‘Patti Smith speelt regelmatig in Nederland, maar kon nooit naar Lowlands komen omdat ze in augustus vakantie viert met haar kinderen en kleinkinderen.’

Dit jaar zag de Lowlandsbaas een mogelijkheid. ‘Ze sprak hier in mei op een symposium van het Nexus Instituut, waarbij ik betrokken was. Tijdens een etentje in de voorbereiding kwam ik naast haar te zitten. Enigszins geïntimideerd door haar sterke persoonlijkheid en uitstraling, zei ik haar toch maar hoe jammer het was dat ze nooit beschikbaar was voor Lowlands. ‘Nou’, zei ze. ‘Dit jaar ben ik die dagen wel Europa.’’ Niet om vakantie te vieren, zo bleek, maar om met optredens geld te verdienen voor de verzorging van haar autistische kleinzoon. ‘Ze wilde tien optredens met een iets andere band dan gebruikelijk doen, met onder anderen haar zoon Jackson, die heel goed gitaar speelt.’

En, hoera, er bleek een gaatje. Dus zal Van Eerdenburg zondag op Lowlands zelf in de Bravo-tent een lang gekoesterde wens in vervulling zien gaan. ‘Patti Smith is voor mij nog altijd de ultieme rockchick. Haar muziek verbroedert en zal ook op Lowlands weer een nieuwe generatie popliefhebbers inspireren.

Patti Smith Foto Getty Images

Sons Of Kemet

Zaterdag, X-Ray, 20.15 uur.

Jazz op Lowlands? Jazeker! En wel van de meest spraakmakende Engelse saxofonist van dit moment, tenorist Shabaka Hutchings. Hij is de verbindende factor binnen de nu zo florerende Britse jazz en verspreidt zijn tijd over maar liefst drie bands.

In Sons Of Kemet speelt hij met tubaspeler Theon Cross en twee drummers. Ze maken geen moeilijke jazz, hoor. Wie zaterdag de

X-Ray binnenloopt, zal meteen worden opgezogen door het vurige spel van Hutchings, de loodzware en toch soepele basnoten van Cross en het polyritmische slagwerk. Sons Of Kemet overtuigde dit jaar al op uiteenlopende festivals als Transition, Here Comes The Summer en North Sea Jazz. Lowlands is een volkomen logische stap voor dit topkwartet.

Foto Getty Images

Rolling Blackouts Coastal Fever

Vrijdag, India, 14.00 uur.

Het is de laatste tijd goed zoeken naar nieuwe leuke, frisse, opzwepende gitaarbandjes. Zo’n bandje dat voor de zoveelste keer vol enthousiasme het wiel uitvindt, met onstuimige, meeslepende rockliedjes, met van die heerlijk tegen elkaar in spelende gitaristen.

Rolling Blackouts Coastal Fever is zo’n band. En deze Australische belofte heeft zelfs niet twee gitaristen maar drie, en ze kunnen alle drie ook nog eens heel goed zingen.

Na twee voortreffelijke ep’s verscheen deze zomer eindelijk hun albumdebuut. Hope Downs levert precies die bagage die we nodig hebben als we vrijdag de India-tent binnenlopen. Tien voortreffelijke gitaarpopsongs die we hartstochtelijk zullen meezingen.

Een optreden van Rolling Black-outs Coastal Fever in Melbourne, Australië. Foto Getty Images

Jarreau Vandal

Vrijdag, India, 02.15 uur

Hij mag dan al meer dan vijf miljoen keer zijn gestreamd op Soundcloud, hij mag dan al remixes hebben gemaakt voor goden als Kendrick Lamar en Rihanna, en ook al heeft de überhippe dj en producer Diplo hem ‘de toekomst’ genoemd; dat maakt de opwinding over een optreden op Lowlands niet minder voor Jarreau Vandal.

‘Het blijft een uitdaging om op zo’n groot festival in Nederland te draaien. De mensen hier kennen mij van vroeger, die weten wat ik kan. Je voelt een hogere druk om te presteren voor vrienden en bekenden.’ De dj en producer, die sinds 2014 een begrip is in de mondiale dancescene, komt een thuiswedstrijd spelen. Zijn kenmerkende stijl, waarin hij soulvocalen inbedt in een elektronische omgeving, slaat wereldwijd aan. Luister naar zijn laatste single Westside en hoor die warme verfijning van eighties jazzfunk en r&b, die hij heeft ververst voor de 21ste eeuw. In plaats van je de dansvloer op te meppen, voelt het als een zwoele uitnodiging.

Hij was al gefascineerd door muziek gemaakt door computers toen hij als Ellroy Uyleman uit Maastricht door het leven ging. ‘En tegelijk heb ik mijn hele leven naar jazz, r&b en soul geluisterd. Het kwam samen toen ik van mijn opa, ook producer, op mijn 16de de muzieksoftware Logic cadeau kreeg. Vanaf toen ben ik muziek gaan maken.’

De Vandalsound sloeg aan. Toen Uyleman nog clubavonden organiseerde in de Amsterdamse Club Up gaf hij een bandje mee aan een van de gastdj’s die was aangesloten bij het platenlabel Soulection in Los Angeles. Prompt kreeg hij een uitnodiging om bij hen een plaat uit te brengen. Mede door de grote aanhang van Soulection op Souncloud werd Vandal een nieuwe Nederlandse dancekoning. Maar zoals het elke Nederlandse superster betaamt is hij heel gewoon gebleven. ‘Ik ga gewoon kamperen op Lowlands hoor.’

Jarreau Vandal.

Brockhampton

Vrijdag, Bravo, 18.30 uur.

Brockhampton spot met de wetten van de popmuziek door zich doodleuk met zijn veertienen (!) een boyband te noemen. Het collectief uit Texas bestaat uit zangers, rappers, producers, vormgevers en een fotograaf. Eén regel die wel geldt bij het sympathieke zootje ongeregeld is: hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Brockhampton is feest. Er hangt een sympathiek sfeertje van inclusiviteit rond het collectief, dat meer op vriendschap leunt dan op macho poses. Frontman Kevin Abstract rapt zelfs over zijn homoseksualiteit. Muzikaal gaat het alle kanten op. Je kunt stuiteren op de hiphopjams of je overgeven aan puntgave popmelodietjes. Grote band die nog groter gaat worden.

De veertien leden van Brockhampton. Foto Getty Images

Sofi Tukker

Zaterdag, India, 15.20 uur.

Grote kans dat je je meteen gewonnen geeft als je die elastieken bas hoort van Sofi Tukkers Best Friend. De steady groove van Tucker Halpern  de ene helft van Sofi Tukker  en de nonchalant sexy stem van Sophie Hawley-Weld doen de rest. Ze voeren je mee op een golf van loomheid. De lichtvoetige pop, vintage disco, electrofunk, house en Braziliaanse invloeden van het duo uit New York smelten samen tot een zomerse cocktail. Tucker zingt zelfs zo nu en dan in het Portugees. En je hoeft er niet eens op te dansen. Hang gerust je hangmat boven de dansvloer en dobber op het ritme van de zomer. 

Sofi Tukker tijdens Lollapaloosa in Sao Paolo. Foto Getty Images

Dua Lipa 

Zondag, Alpha, 19.30 uur.

Ze speelde eerder op Lowlands, in 2016 om precies te zijn. Toen was de Albanees-Britse zangeres een leuke nieuwe popbelofte. Nu is ze een hitfabriek en een leuke ook – vinden wij. Ze staat terecht als headliner in de grote Alpha-tent.

Voor wie het toch even gemist had: Dua Lipa in vier nummers die vast en zeker in haar setlist staan.

Dua Lipa tijdens een optreden in Canada. Foto Getty Images

1. Hotter than Hell 

In 2016 scoorde Dua Lipa, die overigens echt zo heet en ook dáár zou je zomaar jaloers op kunnen worden, een eerste wereldhit met Hotter than Hell. Het liedje gaat over een kloterige relatie, lichtte de zangeres later toe in interviews. Het is desondanks een optimistisch stemmende dancekraker, waar niemand ruzie bij zou moeten maken. Die tropische steeldrums, vlak voor het refrein: zónnig!

2. Scared to be Lonely

Volgende hit voor Dua Lipa, al bij aanvang van popjaar 2017. En nu in samenwerking met de grootste Nederlandse popster van het moment (en aller tijden?) Martin Garrix. De zangeres had nog geen eigen album uit en even dreigde zij de eeuwig ingehuurde gaststem te worden bij een ontelbare reeks danceplaatjes van danceproducers uit Nederland en Zweden. Het liep anders.

3. New Rules

Want op haar titelloze debuutplaat uit 2017 prijkte het nummer New Rules, en dat lied werd een miljardenklapper voor de zangeres. Omdat het zo vreselijk aanstekelijk is, en alweer zo tropisch. Maar ook omdat de clip bij de track zo onbeheerst levenslustig is, vooral dankzij de door Dua Lipa zelf bedachte zwembadchoreografie. Dua Lipa was ineens geen aardige stem bij een geinig dancetrackje meer, maar een heel grote nieuwe popzangeres.

4. One Kiss 

Vlieg naar Ibiza en loop al bij het verlaten van het vliegveld bij Eivissa tegen One Kiss aan. Een tussendoortje van Dua Lipa, bij een optimistische retro-housetrack van de Schotse producer Calvin Harris. Maar wel een tussendoortje dat dankzij dat hip-zwoele en onmiddellijk herkenbare stemgeluid van Dua Lipa toch weer een dikke zomerhit is geworden. Wat Dua Lipa aanraakt, verandert in goud. En dus gaat de Alpha feestelijk glitteren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.