Deze Kersentuin is saai theater met schitterende momenten

De vaktechnisch bekwame Maly-acteurs nemen De Kersentuin bloedserieus. Dat levert saai theater, met schitterende momenten. Curieus moment: de vele Russen in het publiek die klappen voor de neo-kapitalist.

De Kersentuin door Maly Drama Theater in de Stadsschouwburg Amsterdam. Beeld Viktor Vassiliev

Applaus! Luid applaus en gejoel voor Lopachin, de patser die zojuist de kersentuin heeft opgekocht en alle bomen zal omhakken. Hij is door het dolle heen en danst stampvoetend over het podium. Ook zingt hij een knalharde versie van Sinatra's My Way. Ja, we zullen het weten: Lopachin heeft het op zijn manier gedaan - van boerenzoon naar land-eigenaar. Op de plek van de kersentuin zal hij zomerhuisjes bouwen, het geld zal toestromen, de nieuwe tijd zal de oude verdringen. Huisjes in plaats van witte bloesem.

Het is een curieus moment tijdens Tsjechovs De Kersentuin, in het Holland Festival gespeeld door het Maly Drama Theater uit Sint-Petersburg (regie: Lev Dodin). Het zijn voornamelijk de vele Russen in het publiek die klappen, voor hen is de neo-kapitalist Lopachin kennelijk een held: weg met dat gelul over oude waarden een nostalgie, er zal gebouwd worden!

Verdriet en twijfels

En dat terwijl de actrice die Ljoebow speelt (de adembenemend mooie Kseniya Rappoport) juist zo haar best doet met sterk ingeleefd toneelspel haar verdriet en twijfels zichtbaar te maken.

Na jaren in Parijs is zij teruggekeerd naar haar huis met de kersentuin, waar ze een gelukkige jeugd doorbracht, maar waar later haar zoontje verdronk. Het verleden speelt op, de toekomst is ongewis, het heden ongenaakbaar. En haar geld is op.

De vaktechnisch uiterst bekwame Maly-acteurs nemen De Kersentuin bloedserieus. Met tergend traag acteren beelden zij in woord en gebaar alle gevoelens luid en duidelijk uit. Iedere zin begint met een zucht, elke stilte wordt gerekt - het zijn treurwilgjes tussen de kersenbomen.

Voor de pauze levert dat soms uitermate saai theater op dat alleen maar boeit vanwege de setting. Dodin heeft een deel van de zaal bij het podium betrokken. In het middenpad staan een biljart en een trap, acteurs komen van alle kanten op en zitten soms naast het publiek.

Hakbijlen

Na de pauze zijn er gelukkig een paar schitterende momenten. Bijvoorbeeld die rolopvatting van Lopachin: onder My Way klinkt het aanzwellende geluid van hakbijlen die bomen kapot maken, een geluids-effect dat diepe indruk maakt. Mooi is ook het gebruik van oude familiefilmpjes. De manier waarop de voorstelling eindigt, is verbluffend: we zien de personages op film, als gevangenen in een sovjetkamp. Arm Rusland - de toekomst zal gruwelijk zijn.

Na afloop brachten schattig opgedofte Russische meisjes en vrouwen bloemen naar hun favoriete acteurs. Dat zou in Nederland ook wenselijk zijn: niet van die plichtmatige schouwburgboeketten, maar bloemen uit pure bewondering.

De Kersentuin, Van Anton Tsjechov, Door Maly Drama Theater, Regie Lev Dodin. In Stadsschouwburg Amsterdam, 19/6.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden