Deze broers zorgen voor de renaissance van dancemuziek

Electronic Dance Music, kortweg EDM, had de naam nogal plat en kinderachtig te zijn. Maar er is een ware renaissance gaande. De Nederlandse succesbroers Showtek leggen uit hoe 1) de hokjesgeest verdampt en 2) het heuse livemuziek aan het worden is.

Wouter en (achter hem) Sjoerd Janssen van Showtek. 'Als je de stem weghaalt uit David Bowies Let's Dance, heb je nog steeds een heel goed nummer.' Beeld Daniel Cohen

Het podium op wandelen, plaatjes draaien en bij de grootste hits met de armen zwaaien? Die tijd is wel zo'n beetje voorbij. En als het aan het Nederlandse duo Showtek ligt, kunnen we die fase in de live-dancebeleving gewoon vergeten.

Nee, een levend avondje Showtek, zoals vorige week bijvoorbeeld in de Amsterdamse Ziggo Dome bij dancefestival Don't Let Daddy Know, gaat anders. Het publiek ziet de broers Wouter (34) en Sjoerd (32) Janssen sprinten rond de dj-tafels, ziet klim- en danspartijen óp de dj-booth, hoort gastzangers en mc-werk. Met een beetje geluk zie je Showtek bij hun actuele wereldhit Believer met een man of zes op het podium staan. En wordt de zangpartij van dat nummer vertolkt door een Jamaicaanse topvocalist: 'Freedom is my family, rough sea never bother me, whole Caribbean follow me, root deeper than a forestry.'

Er zit eindelijk wat beweging in de breed georiënteerde - of noem het mainstream - live-dance. Dat was vorig jaar al zichtbaar in de Amsterdam Arena op het Amsterdam Music Festival. Daar traden na elkaar Showtek en het Amerikaanse duo The Chainsmokers op en de 20 duizend man publiek kon de aandacht nu eens richten op wat werkelijk op het podium gebeurde.

En dat was veel. De vocale partijen bij dikke dancehits als Booyah (Showtek) en Closer (The Chainsmokers) werden écht gezongen - alleen dat al was bijzonder. Daarbij werd bij elk nummer de microfoon gegrepen voor opzwepende en het liefst toch ook wat tegendraadse mc-kunst. Bij de act van David Guetta even later kwam zelfs een compleet orkest op, om zijn track Dangerous maar wat voller te laten klinken.

Hoe anders waren de ervaringen bij de laatste 'liveshows' van bijvoorbeeld de Zweedse producer en dj Avicii in 2014. Een lichtshow - dat gelukkig nog wel, maar verder? Het hoofd van een mannetje met een pet achter een tafel. En constant dat zwaaiende armpje, zo ongeveer het enig 'levende' element in een show die volledig was voorgeprogrammeerd en waarbij alle vocale Avicii-hits werden vertolkt door onzichtbare zangers en zangeressen. De stemmen kwamen van het plaatje. Niet leuk om naar te kijken, en dat bleek toch een probleem bij een twee uur durend optreden in een volle concerthal.

Hardstyledance

Showtek is nooit echt een uitbundige armzwaai- of vuistpompact geweest, zeggen de Eindhovense broers Janssen, een uur voor hun nachtelijke optreden op Don't Let Daddy Know. Zij rolden begin deze eeuw het dj-leven in als kundige mixers van harde house en techno, zogeheten hardstyle. 'Maar eigenlijk waren we vooral erg muzikale jongens, van huis uit', zegt Wouter. 'We maakten zélf graag muziek, ik speelde bijvoorbeeld ook piano. Maar we piekten nu eenmaal een paar jaar als dj's in die bloeiende scene van de hardstyledance in Nederland.'

Sjoerd: 'We gingen hard, maar buiten het draaien op die hardstylefeesten - en dus een beetje op de achtergrond - werkten we altijd aan muziek die voor ons uitdagender was, minder gebonden aan het genre van de harde beats, veel muzikaler. Maar het bleek voor ons nauwelijks mogelijk onze meer gedurfde muziek, met af en toe ook eens een zware hiphopbeat, in onze dj-sets te verwerken. Daarvoor was de Nederlandse dance te veel opgedeeld in territoria, veel meer dan in het buitenland. Ineens een heel ander plaatje inmixen werkte hier gewoon niet.' Wouter: 'We gingen dus tracks produceren voor anderen, bijvoorbeeld met Tiësto. Met hem maakten we in 2011 het nummer Maximal Crazy en die track ontplofte echt.'

De broers tijdens de negentiende editie van het dancefestival Dance Valley in 2013 Beeld anp

Maximal Crazy, met een zuigende en knarsende ritmetrack en een krankzinnig eenvoudig maar hyperaanstekelijk synthmelodietje, werd een van de grote hits van de vooral in de Verenigde Staten snel opkomende 'EDM' (Electronic Dance Music) , het laagdrempelige dancegenre waarmee producers als Skrillex en David Guetta wereldsterren werden. En dat nummer was dus gemaakt mede door de jongens van Showtek, die met zo'n track in hun eigen dj-sets eigenlijk niet veel konden. Sjoerd: 'Het was een eyeopener. We dachten: misschien moeten wij die kant ook maar eens opgaan. Wij zagen dat het bootje van de EDM ging varen en sprongen aan boord.' Wouter: 'Muziek maken doe je soms ook met zakelijk inzicht. Wij zagen aankomen dat de EDM in Amerika enorm groot ging worden, en grepen onze kans.'

Showtek trok zich een paar maanden terug in de studio en kwam daar in 2013 weer uit wandelen met bijvoorbeeld het nummer Cannonball op de memorystick, een samenwerking met de Nederlandse producer Justin Prime. Sjoerd: 'Onze intikker. Dat nummer werd overal opgepikt en vanaf daar ging het lopen.'

De laatste jaren Showtek in vogelvlucht: de Eindhovense broers maakten hits met de grootheden uit de dance, van de Nederlandse Hardwell en Tiësto tot David Guetta en Major Lazer. Met die laatste dance-act schreef Showtek de grote hit Believer, goed voor miljoenen streams wereldwijd. En Showtek trok de afgelopen jaren als live-act in een doorlopend tourschema de wereld over - volgens de broers Janssen treden ze gemiddeld twee tot drie keer per week op, de laatste tijd ook in Azië en China. Ingegeven door het mondiale succes verruilden Sjoerd en Wouter Eindhoven voor New York en Los Angeles. 'Lekker dicht op het muzikale netwerk van Amerika.'

Tekst gaat verder onder de foto.

Backstage voor hun show in de Ziggo Dome op 4 maart Beeld Daniel Cohen

De grote doorbraak van de dance in de Verenigde Staten, en dus ook van de Showtekbroers, heeft hun elektronische muziek een zekere vrijheid gegeven. Wouter: 'In Nederland was de dance natuurlijk al lang heel groot. We liepen voorop.' Dan kun je erop wachten: die akelige wet van de remmende voorsprong. 'We gingen hier erg in hokjes denken. De dance was hier zó groot, die moest kennelijk verdeeld worden in genres. Je hoorde bij een bepaalde scene en daar stapte je niet zo makkelijk uit.

'In de VS heerst een totaal andere opvatting. De danceproducers zijn veel vrijer, mengen meer stijlen: muziek is gewoon muziek. In onze sets en in onze eigen tracks zit nu EDM, reggae, pop en hiphop. En het valt allemaal prima te combineren. Je moet de energie een beetje verdelen bij je liveshows en niet bang zijn een trage hiphopbeat in te mixen, omdat het dan lijkt of mensen stoppen met dansen. Ze dansen wel, maar anders. Meer in het hoofd. Het ziet er dan vanaf het podium even wat minder energiek uit, maar daar moet je als dj niet bang voor zijn. In Nederland is dit cultureel nog niet zo geaccepteerd.'

Wouter en Sjoerd Janssen draaiden altijd samen: de broertjes achter de dj-sets. Gezellig wel, maar er zat meer in. Sjoerd: 'Altijd maar dat armworstelen achter de draaitafel, die strijd om wie er mag beginnen. Ergens in 2010 greep ik een keer de microfoon, begon wat te mc'en.'

Leuk om de boel wat op te zwepen, en natuurlijk om wat livegevoel van het podium te laten komen. 'Het ging steeds beter. Mijn Engels ging erop vooruit - dat hielp ook. En het werd echt een ding van ons, dat mc-werk. We kregen een vaste rolverdeling: Wouter achter de dj-set, ik aan de microfoon. Wouter de gefocuste dj, ik de hypeman.'

Freestylen

Een show van Showtek is dan ook niet van tevoren dichtgetimmerd: geen vast setje waarmee rond de wereld kan worden getoerd. Wouter: 'We kunnen een plaat of achttien draaien in een uur. Maar we hebben altijd dertig platen klaarstaan. Er is een lijn uitgestippeld: onze laatste single Believer met Major Lazer moet er natuurlijk in. Maar verder kunnen we freestylen. Dat doen we niet op de traditionele manier, zo van: je moet de zaal lezen, zien wat er gaat werken. Nee, wij hebben wel echt wat te brengen, willen ónze platen laten horen, de portfolio ten gehore brengen.'

En dus het liefst met een club gastzangers. Wouter: 'In de popmuziek was de productie van een nummer altijd ondergeschikt aan de stem. Onterecht natuurlijk: als je de stem weghaalt uit Let's Dance van David Bowie, heb je nog steeds een heel goed nummer.

'Nu is het helemaal omgedraaid: de producers van de grote EDM-hits zijn de sterren, de zangpartijen lijken soms ondergeschikt aan de productie. Wij willen het weer gelijktrekken en de stem naar voren halen in de dance, ook live. Daarom werken we met vocalisten op het podium, zoals bij Believer. De tekst in dat liedje is belangrijk en daar moet op het podium dus ook de aandacht naar uitgaan.'

En dat is na jaren van onzichtbare vocalisten bij grote danceshows toch een revolutie. 'Het is nog maar het begin', zegt Wouter. 'We willen binnenkort met live-instrumenten optreden, bijna als een bandje. Met gitaren en toetsen. Dat zou een doorbraak zijn in de wereld van de EDM, maar we denken echt dat er toekomst in zit.'

Dan wordt het bijna tijd de term 'dance' af te schaffen. In de Verenigde Staten is het publiek al zo goed als klaar voor een meer waardevrije muziekbeleving. Sjoerd: 'Kijk naar het grote popfestival Coachella in Californië, daar staat Martin Garrix tussen de grote popnamen. Het is ook ons ideaal: de ene dag op een dancefestival staan, de volgende dag op Lowlands, tussen de bandjes. Waarom niet? Zo kunnen we de mensen een beetje opvoeden.'

Showtek speelt op 8/4 op het Daydream Festival in Lommel, België, 3/6 op Flying Dutch te Eersel, 4/6 op het Freshtival te Enschede, 2/7 op WiSH Outdoor te Beek en Donk en 8/7 op Dreamfields bij Zevenaar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.