Recensie Aldous Harding

Designer van Aldous Harding zegt heel veel met weinig middelen ★★★★☆

Aldous Harding, Designer. Beeld RV

De uit Nieuw-Zeeland afkomstige zangeres Aldous Harding leek met haar vorige album Party (2017) al voorbestemd voor mooie dingen. De plaat werd in de harten gesloten door fijnproevers. Mooi verzorgde liedjes, beetje mysterieus klinkende stem en wonderlijke, wat raadselachtige teksten.

Haar nieuwe plaat Designer is nog beter. De contrasten tussen licht en opgewekt enerzijds en donker en zwaarmoedig anderzijds zijn nog sterker uitgewerkt. Het openingsliedje Fixture Picture heeft het aangename, lucide geluid van Franse sixtiespop. Zonnig, met een warm melancholieke ondertoon.

Maar Harding kan ook een veel donkerder geluid laten horen, zoals in het mooiste nummer, Damn. Alsof Nico met engelenvleugels weer op aarde is nedergedaald. Wat hier, net als in de meeste andere liedjes, zo goed werkt is dat Harding samen met producer John Parish (o.a. van PJ Harvey) steeds kiest voor één enkel instrument of stukje melodie dat op de voorgrond treedt. In Damn is dat een heel eenvoudig pianowijsje van een paar noten. Elders is het een minuscuul strijkje of een sobere akoestische gitaar. Met heel weinig middelen krijgen de liedjes steeds zo’n grote zeggingskracht doordat Harding er precies de juiste toon bij zingt. Soms zwoel, soms wat kinderlijk en dan weer zwaarmoedig. Maar altijd blijft de sound transparant en tintelend. Designer is een prachtplaat.

Pop

Aldous Harding

Designer

4AD/Beggars

4 sterren

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden