serie

Deep Shit zoekt het verzet tegen de sleur in het absurde ★★★☆☆

Hoffman en Ouwerkerk zijn een prima duo en hun omhelzing van het groteske concept werkt goed, maar Deep Shit heeft ook een beetje moeite om aan het niveau van een aardige sketchshow te ontstijgen.

Jennifer Hoffman en Fockeline Ouwerkerk in Deep Shit. Beeld Bram Willems
Jennifer Hoffman en Fockeline Ouwerkerk in Deep Shit.Beeld Bram Willems

De twee hoofdrolspelers uit de nieuwe Nederlandse comedyserie Deep Shit zijn verwant aan William Foster zoals gespeeld door Michael Douglas in de Amerikaanse film Falling Down uit 1993. Hij is de boze witte man voordat dat een ding was, en we zien het bij hem misgaan in een eindeloze file in Los Angeles, waar filerijden een manier van leven is. Foster laat zijn auto midden op de snelweg achter en begint aan een gewelddadige odyssee door het stedelijke landschap. Zijn eerste stop is een McDonald’s waar het net over twaalven is, dus, wordt hem duidelijk gemaakt, is het niet meer mogelijk een ontbijt te bestellen. En daar breekt iets. Het lijkt een klein ding, maar het veroorzaakt een damdoorbraak van lang opgelopen frustratie.

Zulke momenten zitten ook in Deep Shit, verplaatst naar de sleur van een Nederlandse nieuwbouwwijk, waar in de eerste aflevering Veerle (Jennifer Hoffman) en Sara (Fockeline Ouwerkerk) elkaar ontmoeten in een supermarkt. In alles bevoorrecht, zou je kunnen zeggen, maar hun huwelijk, hun kinderen en hun maatschappelijke positie leiden niet tot geluk. Het is het begin van een keten van ongepast gedrag, dat begint bij vandalisme en winkeldiefstal, maar al snel volledig uit de hand loopt – zeker als ze een wapen in handen krijgen.

Al in de eerste aflevering zijn de nieuwe vriendinnen voortvluchtig, maar denk daarbij niet aan een Hollandse update van Thelma and Louise, waarin de hoofdrolspelers op de vlucht zijn voor de patriarchale samenleving. In het landschap van de serie is een shot van een eenzame auto op een verder verlaten rotonde een terugkerend element, alsof elke poging te vluchten op dit verkeersplein zal stranden. Nederland is geen land van de weg naar de horizon die naar een nieuw leven zal leiden.

Deep Shit, naar een idee van de hoofdrolspelers en scenario’s van Dirk van Pelt en Lucas de Waard, zoekt het in het absurde. Voor je het weet hebben Veerle en Sara een medewerker van een dierenwinkel ontvoerd en staan ze dna uit hun auto te poetsen, al was het maar omdat ze geen idee hebben hoe ze hem in brand moeten steken. En dan is Sara ook nog een journalist van een lokaal medium die in haar recente avonturen een mogelijkheid ziet om een primeur binnen te slepen, eentje waarin ze zelf de hoofdrol speelt.

Hoffman en Ouwerkerk zijn een prima duo en hun omhelzing van het groteske concept werkt goed, maar Deep Shit heeft ook een beetje moeite om aan het niveau van een aardige sketchshow te ontstijgen. Elke aflevering heeft wel een paar keer een harde lach, maar heeft het lastiger daar iets aan toe te voegen.

Wanneer in de slotafleveringen de echtgenoten (Sieger Sloot en vooral André Dongelmans, als man zonder ruggegraat en net als Hoffman eerder te zien in De luizenmoeder) meer in de plot worden betrokken, leeft de serie daar echt van op. Dan ontstaat de dynamiek die in sommige afleveringen ontbreekt.

Deep Shit

Komedie

★★★☆☆

8-delige serie

Scenario Dirk van Pelt en Lucas de Waard, regie Jamille van Wijngaarden.

Met Jennifer Hoffman en Fockeline Ouwerkerk.

Te zien bij NPO Plus, en elke zondagavond om 20.20 uur NPO 3.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden