Debuutalbum tekenaar Verstraete is bonte stoet absurditeiten

Het excentrieke debuutalbum van de Vlaamse tekenaar Lukas Verstraete heeft een stevige lijnvoering.

Een boek waarmee men vrienden maakt meet 27,5 x 36 centimeter. Formaat Bosatlas dus, en dat is nog maar één excentriek ding aan dit debuut van de Vlaamse tekenaar Lukas Verstraete (1992). Volgens de uitgever bevat het boek 'vleugjes avontuur, humor, religie en cultuur', maar je kunt er rustig nog wat andere vleugjes aan toevoegen, bijvoorbeeld van geweld, dierenliefde en erotiek.

Met kleurpotlood in overwegend rood, geel, blauw en groen heeft Verstraete een verhaal op papier gezet dat tamelijk coherent begint: twee overvallers met rattenmaskers vermoorden een man in een doodlopende steeg om zijn koffer te stelen. Ze doen dat in opdracht van de crimineel Pussyman, die de koffer probeert te verkopen aan Lilith, een reuzenvrouw met rechtopstaande vlechtjes. Wat er precies in de koffer zit wordt niet onthuld, maar telkens als hij wordt geopend komen er lichtstralen en luchtbelletjes uit.

Intussen gebeurt er iets schokkends in de steeg waar het slachtoffer is blijven liggen: een hond snuffelt aan het lijk en neemt diens identiteit over. Een rode hond met een mensengezicht, dat leidt al snel tot een opstootje en iedereen heeft commentaar. 'Zoiets heb ik nog nooit gezien...', 'Ik vind het nog best schattig' en 'Zou het zindelijk zijn?'

Strip
Lukas Verstraete
Een boek waarmee men vrienden maakt
Bries; 208 pagina's; euro 35.

Beeld Lukas Verstraete

De zielsverhuizing van lijk naar hond is pas het begin, want daarna zijn een auto (met een gezicht dus), een jongetje en zijn moeder aan de beurt, totdat de ziel terugkeert naar de oorspronkelijke eigenaar die weer tot leven is gekomen. Hij ontdekt dat hij nu kan transformeren in alles wat hij maar wil: in een megasterke man, een mokkeltje met grote 'tetten' of een gezellige dikkerd, maar als hij een vrouw verleidt en bevrucht, schiet zijn ziel in het embryo, dat een haakneus en baardstoppels krijgt. Hijzelf verliest zijn gezicht en ziet er nu uit als de Bic-man, met een kogelronde kop zonder ogen, oren, mond en neus.

Op dat moment spreekt de almachtige auteur zijn lezers toe: 'Door mijn noodlottig toedoen heeft deze stumper zijn identiteit verloren. Moet ik mij daarom ontfermen over dit hulpeloze creatuur?' De figuur is doof, blind en kan zonder mond niet eten. Is een hand van boven nodig om hem te redden? En jawel, Verstraete voert de hand van God op als stripfiguur, gestoken uit een wolk die door de tekeningen drijft. Deze goddelijke hand gaat tenslotte een mythische strijd aan met voornoemde Lilith met haar koffertje en het boek eindigt met een apocalyps.

Beeld Lukas Verstraete

Als je de schilderijen van James Ensor en de strips over Cowboy Henk in een centrifuge zou stoppen, komt er zoiets als het werk van Verstraete uit rollen. Een bonte stoet absurditeiten in een stevige lijnvoering. Of hij tijdens het tekenen geestverruimende middelen gebruikt, is niet bekend, maar het zou geen verbazing wekken.

Rest de vraag waarom men met dit boek vrienden maakt, zoals de titel beweert. Er zullen lezers zijn die het onsamenhangend en hectisch vinden. Maar het is goeddeels gefinancierd via crowdfunding (199 donateurs), dus misschien moet de titel zijn: Vrienden met wie men een boek maakt.

Beeld Lukas Verstraete
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden