Boekrecensie Mirthe van Doornik

Debuut van Mirthe van Doornik is geslaagd als een reeks scènes maar minder als geheel (drie sterren)

Mirthe van Doornik debuteert met een urban jungle-roman.

Mirthe van Doornik: Moeders van anderen

Prometheus; 284 pagina’s; € 19,99.

De zusjes Kine en Nico hebben maar liefst drie moeders. Eén onverantwoordelijke, die met haar dochters uitgebreid uit eten gaat, terwijl ze het weinige geld aan nieuwe schoolspullen zou moeten besteden. Eén die boos is op de hele wereld en weigert mee te doen. En één moeder over wie Kine en Nico niet praten: degene met een stinkende adem en vreemd staande ogen; de drinkende moeder. Het is elke keer maar afwachten welke van de drie de zusjes aantreffen als ze thuiskomen van school.

Alsof zo’n onbetrouwbare moeder niet al vervelend genoeg is, zet Mirthe van Doornik (1982) de kinderen ook nog eens neer in een deerniswekkende buitenwijk (het ‘eindpunt’ van de metro), waar de gebouwen lelijk zijn, de winkels stom, de mensen onaardig. ‘Op de liftdeuren kleven groene rochels van de nieuwe buurjongens.’ Zo’n zinnetje schept niet alleen een krachtig beeld, maar zegt ook dat deze buurt een urban jungle is, waar de jongens al spuwend hun territorium afbakenen en waar het recht van de sterkste geldt. Debutant Van Doornik kan schrijven. Indringende taferelen, met aandacht voor veelzeggende details, daar ligt haar kracht.

Hoewel: achter elkaar gezet krijgen die tafereeltjes iets vervelends repetitiefs. Steeds opnieuw benadrukken ze enkel de rollen van de karakters. Terwijl je al vanaf het begin weet dat Nico sceptisch en boos is, Kine lief en bang en moeder gek en dronken. Op een gegeven moment wil je wat anders. Iemand die uit zijn rol schiet, die een ontwikkeling doormaakt. Omdat dat uitblijft, worden de personages meer en meer een pastiche van zichzelf. Alcohol is moeders ding, een obsessie voor terroristische aanslagen het dingetje van Nico, een groot verantwoordelijkheidsgevoel dat van Kine.

Moeders van anderen is een reeks geslaagde scènes, maar het geheel is niet meer dan de som der delen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.