recensie deadwood: the movie

Deadwood: the movie, toch nog een waardig slotakkoord voor de steengoede serie ★★★★☆

Ian McShane als Al Swearengen in Deadwood: the movie. Beeld HBO

Deadwood: the movie

★★★★☆

Naar een serie van David Milch

Met Tymothy Olyphant, Ian McShane, Molly Parker

Te zien op Ziggo/HBO

Je zou de populariteit van moderne televisieseries kunnen categoriseren naar aanleiding van het rumoer dat het slot van een serie onder de fans veroorzaakt. Zie: The SopranosLost, en vooral Game of Thrones. Daarvan was geen sprake toen Deadwood er na drie seizoenen mee ophield. Deadwood (door The New York Times onlangs uitgeroepen tot een van de twintig beste series van de laatste twintig jaar – sinds The Sopranos) was nog volop bezig toen HBO besloot dat er geen vierde seizoen kwam. En daarmee was het afgelopen – en onvoltooid. Voor eeuwig leek het, naarmate de jaren verstreken en de reputatie van de serie langzaam groeide. En dat laatste kon makkelijk, want de makers hadden geen kans gekregen het te verknallen.

De serie was drie seizoenen lang een portret van een gemeenschap in South Dakota in de jaren zeventig van de 19de eeuw, een historische plek die we zien groeien van veredeld goudzoekerskamp tot klein stadje, van een karrespoor waar het recht van de sterkste geldt tot een stadje waar de contouren van een nieuwe samenleving zichtbaar worden. Je zou, grote woorden, kunnen zeggen dat Deadwood gaat over de geboorte van de Verenigde Staten, maar dan in de vorm van een fantastisch vunzig spektakel, met bordelen, luizen, modder, bloederige vetes en een stel formidabele personages die de taal van Shakespeare combineren met 1,5 maal per minuut het woord ‘fuck’ (iemand heeft dat uitgerekend). En dan hebben we het nog niet eens over het woord ‘cocksucker’ gehad.

Deadwood, met als voornaamste tegenkrachten sheriff Seth Bullock (Timothy Olyphant) en bordeelhouder Al Swearengen (Ian McShane), is vooral zo geslaagd omdat je volledig wordt ondergedompeld in een andere wereld. Na drie seizoenen zit je diep in het (grotendeels miserabele) leven van de bewoners en passanten zit.

Deadwood: the movie speelt zich af tien jaar na het slot van de oorspronkelijke serie. De stad is iets volwassener geworden en viert het moment dat South Dakota de veertigste staat van Amerika wordt (een historische gebeurtenis die in 1889 plaatsvond). Het scenario is van de legendarische David Milch, die naast Deadwood ook televisiegeschiedenis schreef als schrijver voor Hill Street Blues en schepper van NYPD Blue. En het voelt meteen vertrouwd.

De moderne tijd arriveert in de vorm van het grootkapitaal en een conflict over land en door een aansluitende moord laait het oude Deadwood nog even op. Milch neemt mooi afscheid van zijn personages, een oude liefde wordt nog even tegen het licht gehouden, een sprankje hoop dooft uit, een prostituee neemt afscheid, een nieuw meisje arriveert en een bordeelhouder krijgt dan eindelijk de verdiende climax aan wat ongeveer de langste sterfscène uit de televisiegeschiedenis moet zijn.

En daarmee heeft Deadwood, een van de opmerkelijkste televisieseries uit de gouden periode, alsnog een waardig slotakkoord gekregen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden