DE GIDSDe boekhandel tipt

De zomertips van een boekverkoper: ‘Ik ben dol op briefwisselingen: ze zijn heerlijk verslavend’

Jet Steinz gaat wekelijks langs bij een boekhandelaar voor tien zomertips. Deze week: als klanten op Bertram Borkes (Broese, Utrecht) afstappen voor leestips, vraagt hij ze eerst helemaal uit.

Bertram Borkes van boekhandel Broese in Utrecht.Beeld Eva Faché

‘Midden in de coronacrisis zijn we verhuisd: van de Stadhuisbrug, waar de winkel ruim veertig jaar zat, naar de Oudegracht. Van alle geplande activiteiten rondom de opening bleef alleen Ronald Giphart over, die het lintje heeft doorgeknipt. We bleven positief omdat het een prachtplek is, maar met een omzetdaling van 80, 90 procent was dat soms lastig. Inmiddels zitten we op het niveau van vorig jaar, en hoewel dat minder is dan begroot, zijn we blij dat de mensen ons weer weten te vinden. Als ze van mij leestips willen, vraag ik ze eerst helemaal uit; want wat ik mooi vind, is niet voor iedereen in elke situatie een aanrader. 

‘De dag dat ik mijn naam veranderde van Bibi Dumon Tak bijvoorbeeld — een prachtige, maar gruwelijke requiemroman naar aanleiding van de dood van Dumon Taks zusje, en van een ruwheid die je niet vindt in haar met Griffels bekroonde jeugdboeken. Het venijn waarmee het geschreven is spookt al dagen door mijn hoofd. Ik heb het in één keer uitgelezen, anders dan bijvoorbeeld de moderne briefroman Slapen doen we later van Zsuza Bánk. Ik ben dol op briefwisselingen: ze zijn heerlijk verslavend en toch kun je ze af en toe even wegleggen, en de brieven als het ware ‘sparen’. 

Beeld Eva Faché

‘Hetzelfde heb ik met poëzie. Ik lees elke avond voor het slapengaan een of meerdere gedichten voor aan mijn vrouw, nu uit Geef me nu eindelijk wat ik altijd al had van Herman de Coninck, bezorgd door Kristien Hemmerechts. De wetenschap dat er elke dag weer een paar brieven of gedichten op me liggen te wachten – dat is voorpret. Ik kijk ook uit naar De tolk van Srebrenica van Hasan Nuhanovic, literaire non-fictie, en de nieuwste roman van David Mitchell, Utopia Avenue – boeken die ik nu al, zonder ze te hebben gelezen, tip. Het voorwoord bij De tolk van Srebrenica is geschreven door Frank Westerman, die ervoor heeft gezorgd dat het boek überhaupt in het Nederlands is uitgegeven, en ik ben nog nooit in hem teleurgesteld. Wat Mitchell betreft: tot nu toe heb ik al zijn romans gelezen, en elke keer weet hij op grandioze wijze weer een totaal nieuwe wereld op te roepen. 

‘Dan zijn er twee boeken die ik juist gelezen heb en fantastisch vind ondanks mijn aanvankelijke vooroordelen: Grondtonen, een verzameling prachtige essays van diverse auteurs over ‘muzikanten die schrijvers worden’, zoals Patti Smith en Willy Vlautin — vergeet de spuuglelijke cover. En Gerda Blees’ Wij zijn licht, een roman gebaseerd op de dood van een lid van een Utrechtse woongroep. Daar had ik aanvankelijk mijn bedenkingen bij, maar ik ben helemaal om: knap hoe Blees in slechts 224 pagina’s en op deze manier zo’n verhaal afwikkelt. 

‘Heel bijzonder vind ik ook De vreemdelinge van Claudia Durastanti, vol originele vondsten en alinea’s die tot herlezen en -kauwen dwingen. Heerlijk puzzelen, vergelijkbaar met de boeken van Paul Auster. En dan wil ik nog graag een natuurboek noemen: er verschijnen de laatste tijd zoveel goede, zoals Mac van Dinthers Het voedselbos, een inspirerend en optimistisch boek waarin de geruststellende boodschap verwerkt zit dat de aarde zich in principe in een jaar of acht zou kunnen herstellen. En om in voedselsferen te blijven: Aan tafel bij dictators van Witold Szablowski, gevat en onthullend tegelijk.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden