Actie / Thriller / Misdaad

De zaak Alzheimer

IJskoude killer in stijlvol en staalblauw Vlaanderen

Toen Jan Decleir vorig jaar op het Nederlands Film Festival een Gouden Kalf voor zijn gehele oeuvre kreeg, sprak hij de hoop uit dat het eerbetoon geen fin de carrière zou betekenen. Het was misplaatste angst; Decleir, van 14 februari 1946, speelde sindsdien alweer een groot aantal memorabele rollen.


In Vlucht der verbeelding is hij een gepassioneerde explicateur, in Rosenstrasse een joodse gevangene, in De passievrucht de heimelijke verwekker van de zoon van zijn zoon, in SuperTex een overheersende vader, en nu in De zaak Alzheimer een meedogenloze huurmoordenaar.



De zaak Alzheimer is een verfilming van de gelijknamige, met de Gouden Strop bekroonde thriller van Jef Geeraerts uit 1986. Het verhaal is halverwege de jaren negentig gesitueerd, en wordt vanuit twee perspectieven verteld. De ene verhaallijn volgt huurmoordenaar Angelo Ledda; de andere het duo Vincke (Koen De Bouw) en Verstuyft (Werner De Smedt) van de Antwerpse gerechtspolitie.



Ledda keert zich tegen zijn opdrachtgevers als hij ontdekt dat zijn slachtoffer een meisje van twaalf is. Haar vader, die het wicht door Jan en alleman liet misbruiken, is voor haar ogen doodgeschoten door de ambitieuze, onkreukbare commissaris Vincke, na een mislukte undercover-actie.



De afrekeningen volgen elkaar dan in hoog tempo op, en de politie heeft telkens het nakijken. Ook als Ledda besluit om Vincke, in wie hij een lotgenoot meent te herkennen, te helpen. Haast is geboden: de huurmoordenaar vertoont de eerste symptonen van de ziekte van Alzheimer. Met watervaste stift probeert hij op de binnenkant van zijn arm een agenda bij te houden.



Kinderprostitutie, corruptie, onopgeloste liquidaties, politieke betrokkenheid, de competentiestrijd tussen de gerechtspolitie en de rijkswacht: De zaak Alzheimer speelt onmiskenbaar in Vlaanderen. Maar regisseur Erik Van Looy (een filmjournalist die voor de Vlaamse tv sterren interviewt) durfde het aan zijn policier nadrukkelijk naar Amerikaanse films te modelleren, zoals Michael Manns Heat, David Finchers Se7en en Memento van Christopher Nolan. De montage is snel, en de film is stijlvol, in staalblauwe tinten gefotografeerd door de Nederlander Danny Elsen.



Het zijn de acteurs die van De zaak Alzheimer (in Vlaanderen goed voor 740 duizend bezoekers) écht iets bijzonders maken. Jo De Meyere is op dreef als boven de wet geplaatste beton-baron, Jan Decleir steelt de show als de ijskoude killer, die zijn schotwond ontsmet met sterke drank, maar toch over een hart blijkt te beschikken. Cool en kwetsbaar tegelijk.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden