Recensie Theater

De Wilde Deerne is een bonte reis, kriskras door tijd, plaats, vertelvorm en verbeelding (***)

In dit wonderlijke verhaal in doldwaas verknipte vertelvormen stijgt het enorme collectief amateurs en figuranten tot grote hoogte.

De Wilde Deerne door de Zwolse Stadsproductie Foto Erik Franssen

Tijdens het applaus gestopt met tellen bij honderd – zo’n enorm collectief van amateurspelers en figuranten doet mee aan De Wilde Deerne. Deze eerste voorstelling van De Zwolse Stadsproductie mag met recht een volksspektakel worden genoemd. Alle spelers bewegen overtuigend en goed verstaanbaar door de grote IJsselhallen in Zwolle, of ze nu het titelpersonage in verschillende leeftijdsfasen spelen (van piepjong tot puber), een menselijke hond of met spoken word voor een poëtische moraal zorgen. Zelfs de circusschool die in een lucide Felliniaanse optocht voorbijtrekt, valt perfect op zijn plek. Ook het wonderlijke mannenkoor Koorbazen zorgt voor oogstrelende plaatjes, al is hun functie wat onduidelijk. Het team, onder leiding van regisseur Ko van den Bosch en de producenten Ilona Kevelham en Boudewijn Koops, levert een megaprestatie door half Zwolle tot grote hoogte te stuwen om dit wonderlijke verhaal in doldwaas verknipte vertelvormen tot leven te brengen.

De Wilde Deerne door de Zwolse Stadsproductie Foto Erik Franssen

Het historische gegeven waarop De Wilde Deerne voortborduurt, betreft een wonderlijk toeval. Driehonderd jaar geleden, in 1717, werd in de bossen van Zwolle een verwilderd, hongerig en vervuild meisje gevonden, dat niet kon praten en contactgestoord was. Een weduwe ontfermde zich over deze 17-jarige ‘wilde deerne’. Door toeval, geluk en lichaamskenmerken werd ontdekt dat het Anne Maria Jennaert betrof, een jaren eerder uit Antwerpen ontvoerde peuter. Een hereniging met haar moeder bleek ook in die tijd mogelijk. Historicus Wim Coster doet in het boek Het wolfsmeisje verslag van talloze snippertjes uit zijn reconstructiepuzzel. Theatermaker Ko van den Bosch heeft zich vervolgens volledig uitgeleefd om er een bonte theaterreis van te maken, kriskras door tijd, plaats, vertelvorm en verbeelding, met als vertelkanon een verwarde historicus (mooie rol van professional Elout Hol). De componisten/muzikanten Rob Peters en Dries Bijlsma (die het oorspronkelijke initiatief van Typhoon hebben overgenomen) leggen er met Reinder van Raalte een veelkleurig klanktapijt onder, dreigend waar nodig, feestelijk waar mogelijk. Het sobere decor oogt magistraal door effectief gebruik van steigers, boeken en takkenbossen. 

En toch mankeert er wat aan De Wilde Deerne. De terugspoelknop om scènes versneld te herhalen wordt net te vaak ingezet. Het commentaar op de actualiteit rond economische vluchtelingen, verwarde blanke mannen en geldbeluste burgers is te expliciet. En van de veertig scènes kunnen er in het middenstuk minstens vijf uit. Maar ja, daarin spelen die toegewijde en grappige amateurs net lekker kek op de lach.

De Wilde Deerne door de Zwolse Stadproductie Foto Erik Franssen

De Wilde Deerne – Het wolfsmeisje van Zwolle door De Zwolse Stadsproductie. Regie: Ko van den Bosch. 12/5, IJsselhallen, Zwolle. Aldaar t/m 3/6. Boek Het wolfsmeisje door historicus Wim Coster, Uitgeverij Balans