Drama

De weg naar Cádiz

Lifter zet de zaken op scherp in prille roadmovie

De roadmovie De weg naar Cádiz was vorig jaar al te zien tijdens het Nederlands Film Festival, en wordt nu ook in de reguliere bioscoop uitgebracht. Dat is uitzonderlijk, daar veel van de makers zich tijdens de opnames nog maar halverwege hun studie aan de Nederlandse Film- en Televisieacademie bevonden. Dat de speelfilm zonder subsidies, en vrijwel zonder budget, toch gerealiseerd werd, zegt veel over het doorzettingsvermogen van de studenten.


Hoofdpersonages Coen en Suzanne, twee ex-geliefden, stappen aan het begin van de film in de auto voor een reis naar de Spaanse stad Cádiz. Hij heeft er zojuist een villa geërfd, zij besluit in een opwelling mee te reizen. Dat de twee nog gevoelens voor elkaar koesteren, en een en ander uit te spreken hebben, wordt al snel duidelijk.



Maar vooral Coen doet zijn best om de conversatie keer op keer naar veilig gebied te koersen; de gastronomie van de pensionnetjes en hotels bijvoorbeeld, waar ze onderweg overnachten. Dat levert onhandige gesprekjes op, met onderlinge blikken die een verleden van wrijving suggereren. Zo doet De weg naar Cádiz bij vlagen wel wat aan Mijke de Jongs relatiedrama Tussenstand denken, zij het minder scherp en bijtend.



Dat zich ergens midden in de reis een vreemdeling aandient - een lifter - die de zaken tussen Coen en Suzanne op scherp zet, is geen grote scenariovondst, maar levert wel de aardigste scènes uit de film op.



Met een ontregelaar achter in de auto krijgt ook het spel tussen acteurs Bart de Vries en Lidewij Benus (Coen en Suzanne) even de noodzakelijke lucht. Dat is maar kort, helaas. Te snel zijn de twee tobbers weer tot elkaar veroordeeld, en kabbelt De weg naar Cádiz voort. Niet onaangenaam, maar het is toch wat weinig om de volle lengte van tachtig minuten te rechtvaardigen.



Dat het een tikje te brave De weg van Cádiz zich nog niet kan meten met een volwaardige speelfilm is echter geen schande, en doet niet af aan de opmerkelijke prestatie van de jonge makers.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.