De week van adjunct-hoofdredacteur Pieter Klok

Weekoverzicht

Adjunct Pieter Klok blikt deze zondag, tijdens de vakantie van de hoofdredacteur, terug op de nieuwsweek en licht enkele bijzondere artikelen uit.

Een winkelier kijkt naar een voorbijlopende vrouw. Beeld Io Cooman

Ondanks de hitte moet ik deze dagen vaak denken aan IJsland. Ooit, in de herfst van 2008, werd ik daar heen gestuurd om de Apocalyps te verslaan. Het land was net failliet en de vrees was dat het zou terugvallen in totale armoede. Ik nam grote hoeveelheden cash mee en trok van supermarkt naar autohandelaar, van kroeg naar restaurant maar nergens was een crisis voelbaar. Het leven ging gewoon door.

Het was een kwestie van tijd voor de klap alsnog zou komen, verzekerden economen mij. Maar de klap kwam niet, ook niet op mijn andere bezoeken, één en twee jaar later.

IJsland werd gered door zijn eigen munt. Doordat die zoveel in waarde was gedaald, werd het land spotgoedkoop, waardoor toerisme en export snel groeiden. IJslanders gingen weer alles zelf doen. Kassen die jarenlang stonden weg te roesten werden weer geopend, de truienindustrie bloeide op als nooit te voren.

Een demonstratie voor het parlement in Reykjavik in 2009. Beeld AFP

Gun de Grieken hetzelfde lot, zou je zeggen, en geef ze snel hun drachme terug. Luister naar Yvonne Hofs en stop met de euro. (+)

Als dat schadevrij zou kunnen, zou je er wellicht direct voor tekenen. Probleem is: dat kan niet. Of het kan wel, maar het is onmogelijk om de politieke en economische gevolgen te voorspellen.

Wat dan wel?

Dat hangt van je wereldbeeld af.

Als je er puur rationeel-financieel-economisch naar kijkt, volg je Hofs.

Als je Keynesiaan bent (overheidsuitgaven zijn de enige manier om echt uit de crisis te komen), dan luister je naar Jesse Frederik, de selfmade econoom en autonoom denker.

Geert Wilders. Beeld ANP

Ik zat lang op de lijn van Bert Wagendorp (+): twijfel.

Bert heeft gelijk. Alles hangt af van hoe je naar dit plaatje kijkt.

Beeld ap

Zie je hierin een uitvreter of een harde werker die even pauze heeft? Een luiaard of iemand die ons de kunst van het levensgenieten leert?

Iemand die je liefst direct uit de eurozone zou gooien omdat hij veel te weinig werkt en geniet van een veel te vroeg en te hoog pensioen? Of iemand met wie we in de eerste plaats solidair moeten zijn, ook omdat de Griekse cultuur een verrijking is voor Europa en we nooit moeten toestaan dat het land zich bij andere unies aansluit?

Dijsselbloem en Schäuble lijken hun Griekse onderhandelingspartners inmiddels te haten en vice versa, opgezweept wellicht door het populistischer deel van hun achterban. Arnon Grunberg schreef er begin deze week deze Voetnoot (+) over.

Uiteindelijk is het beste als de emoties luwen en de Grieken bij ons blijven. Lees het Volkskrant-commentaar van zaterdag waarin Xander van Uffelen dat goed verwoordt.

Een stemlokaal in Athene. Beeld AFP

Maar vel vooral uw eigen oordeel. Elke dag breken we ons hoofd hoe we u daarbij kunnen helpen. Robert Giebels heeft voor u zin en onzin van elkaar (+) gescheiden.

Daarnaast doen we vooral ons traditionele werk: zo precies mogelijk beschrijven wat er in Griekenland gebeurt. Verslaggever Ana van Es is in het plaatsje Drama neergestreken (+) waaruit ze de komende weken dagelijks zal berichten. Lees hier haar openingsartikel.

Sarah Venema, onze vaste correspondent, reisde deze week de Peloponnesos over en bezocht Sparta waar de inwoners nog net zo strijdbaar zijn als 2500 jaar geleden (+) en waar - en dat is pas echt verontrustend - oude wonden uit de Tweede Wereldoorlog opnieuw dreigen open te barsten.

Carlijne Vos heeft een speciaal oog voor de economische ontwikkelingen en schetst hoe de Griekse economie langzaam wordt verstikt door gebrek aan geld.

Drama, vooral een gewone Griekse stad. Meisjes drinken uit een openbare kraan. Beeld Io Cooman

Ondertussen ben ik me ook vooral aan het verheugen op de Tour. De Volkskrant heeft dit jaar een debutant in de Touréquipe: Iwan Tol. Iwan heeft niet alleen een mooie pen, maar ook een hoogst originele blik. Hij ziet verhalen die anderen niet zien. Als aftrap schreef hij dit stuk over Tom Dumoulin (+).

De redactie van V reist dit weekend mee met de reclamecaravaan. Er wordt er in het diepste geheim gewerkt aan een - als altijd - spectaculaire cover.

Tom Dumoulin na zijn openingsrit in de Tour de France. Beeld anp
Beeld .

Naast al deze grote verhalen had de Volkskrant ook verhalen over het allerkleinste: de touwtjes van het theezakje, een van de verrassendste afleveringen (+) in onze serie bedrijfsprofielen die elke maandag in de krant staan.

Sylvia Witteman schreef er deze column (+) over. Zij zit in Spanje met onze hoofdredacteur. Ik moet de komende weken nog campings uitzoeken. En las daarom met veel plezier deze column van Aaf Brandt Corstius.

Vorig jaar toen ik op de camping stond, stortte MH17 neer. Dat was een bizarre ervaring door het contrast tussen de lieflijkheid van de omgeving en de gruwelijkheid van deze gebeurtenis. In dit huiveringwekkende en ontroerende verhaal (+) komen de dagen van toen weer heel dichtbij.

Artikelen met een 'plus'-teken zijn vrij toegankelijk voor abonnees van de Volkskrant. Geen abonnee? Geen nood, hier kunt u de Volkskrant twee weken gratis proberen. Zonder verplichtingen.

De touwfabriek van Helmes-Wellink. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant
Onderzoekers op de plek waar de MH17 neerstortte. Beeld EPA
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.