De week van adjunct-hoofdredacteur Pieter Klok

Adjunct Pieter Klok blikt deze zondag, tijdens de vakantie van de hoofdredacteur, terug op de nieuwsweek en licht enkele bijzondere artikelen uit.

Een meisje in het Griekse plaatsje Drama Beeld Io Cooman / de Volkskrant

Het mooiste stuk over Griekenland deze week is van Ana van Es, die zolang de crisis duurt in het Griekse plaatsje Drama bivakkeert. In dit ene artikel van nog geen 700 woorden wordt de Griekse crisis tot de kern teruggebracht. Door de introductie van de euro was de rente in Griekenland ineens kunstmatig laag. Je was een dwaas als je je niet diep in de schulden stak.

Het werpt ook morele vragen op, want wie draagt de schuld? De autokopers die zich in de schulden staken, de banken die autokopers aanmoedigden zoveel mogelijk te lenen. Of de politiek (Grieks of Europees) die niet ingreep toen ze dit zagen?

Wie sterk in eigen verantwoordelijkheid gelooft, zal de schuld volledig bij de Grieken leggen. Wie gelooft dat er ook zoiets bestaat als collectieve schuld, dat mensen en landen vaak ook slachtoffer zijn van de omstandigheden zal het volkomen terecht vinden dat de rest van Europa een financieel offer brengt.

Ook in andere afleveringen uit Drama blijkt hoe ziek de Griekse economie is. Zo ziek dat veel ondernemers naar Bulgarije uitwijken, een land dat tot voor kort bekend stond als 'maffiastaat'.

Als de voortekenen niet bedriegen, krijgt de Giekenland-sage zondag dan toch een happy end, alhoewel 'end'? 'Deadlines in Europa zijn als de horizon, ze worden nooit gehaald', schreef onze Brusselse correspondent Marc Peeperkorn vorige week al.

En 'happy' is een wellicht een wat al te zomerse interpretatie. Yvonne Hofs schetste de twee mogelijke scenario's. Beiden zijn even ongewis als onaantrekkelijk.

Scenario 1: doorploeteren

Óf

Scenario 2: Grexit

De cartoon van Jos Collignon na het Griekse referendum leidde tot een relletje. Racistisch, oordeelde deze twitteraar. (lees vooral ook de hele discussie en scherpe interventie van Theodor Holman onder de tweet)

Terwijl het Griekse parlement vergaderde, demonstreerden 'nee' stemmers in Athene. Beeld ap

Collignons tekeningen stuiten wel vaker op kritiek. Joden bijvoorbeeld worden nogal eens afgebeeld met een dikke sigaar in de mond, wat sommige lezers antisemitisch noemen. Maar een cartoonist speelt nu eenmaal continu met stereotypen. Niemand wordt gespaard. Kijk zelf maar.

De grens tussen wat nog grappig en wat kwetsend is, is dun. Zeker als de spanningen oplopen. Kustaw Bessems, chef van Vonk, schreef daar eerder al deze verstandige column over.

De bewuste cartoon Beeld Jos Collignon

Voor de rest stond de week voor mij vooral in het teken van een artikel over de Maror-gelden, het geld dat de joden is toegekend ter compensatie van alle geld en goederen die in de oorlog van ze geroofd zijn.

Sjors van Beek werkt al veel langer aan deze zaak. Het bestuur van het Nieuw Israëlitisch weekblad durfde verdere publicaties niet aan, waarop de hoofdredacteur aftrad.

Ruim een maand hebben Sjors en ik aan dit artikel gesleuteld. Hierbij liepen we weer tegen alle klassieke onderzoeksjournalistieke dilemma's aan. Ja, klokkenluiders verdienen onze bescherming en onze steun, maar hoe weet je zeker dat het geen querulanten zijn die een ordinaire machtsstrijd uitvechten en daarvoor ook de media gebruiken? Het lastige van onderzoeksjournalistiek blijft dat je geen wettige opsporingsmiddelen hebt. Het is dus ondoenlijk om de definitieve waarheid te achterhalen.

Het hielp in dit geval dat bijna alle klokkenluiders on the record wilden getuigen en er geen doekjes om wonden. Lees ook het commentaar over deze kwestie.

Mijn geliefde Tour de France wordt steeds interessanter. Vroeger gebeurde er in de eerste weken vrijwel niets. Het waren veelal wandeletappes en aan het einde won een sprinter. Maar sinds een paar jaar heeft het wielrennen er minstens twee dimensies bij: valpartijen en de wind die het peloton in stukken scheurt. Een beetje ontspannen pedaleren is er niet meer bij. Iedereen heeft angst, zei Robert Gesink (die eerlijk en helder kan vertellen).

Wielrenners worden teruggebracht tot een voertuig, merkte ik toen ik zelf een paar jaar geleden de Tour for Life fietste (over de bergen van Italië naar Nederland). Je lichaamsdelen worden auto-onderdelen, voedsel benzine, uitwerpselen uitlaatgassen. Je ontmenselijkt als het ware. Waar dat toe kan leiden is te zien in dit filmpje.

De arme Laurens ten Dam die in embryonale houding ligt te kermen op het asfalt krijgt aanvankelijk nauwelijks aandacht. Alles is er op gericht de auto zo snel mogelijk weer aan de praat te krijgen.

Nico Dijkshoorn (lees ook zijn tweets over de Tour) schreef er deze column over. Adam Hansen, slachtoffer van dezelfde valpartij, heeft het advies van Dijkshoorn ter harte genomen.

Laurens ten Dam na zijn val. Beeld ap

Zowel Hansen als Ten Dam maken deze week recht op de rode trui voor de grootste Jezus in het peloton.

De mooiste renner in de Tour is onbetwist de Eritreër Daniel Teklehaimanot. Zijn ploeg heeft een missie. Hun ploegleider is een Nederlander. Lees dit hilarische interview.

John Schoorl ging op bezoek bij Mauro. Een verhaal dat tot nadenken stemt en ook ontroert.

Griet Op de Beeck, bestsellerauteur en onze nieuwe zomercolumnist, vertelt wekelijks over zaken die ze liefst eerder had geweten. De eerste is zeer herkenbaar.

Het meest onthullende stuk stond echter deze week in V. De punkers van nu dragen Birkenstocks! Dat is postmodernisme zoals postmodernisme bedoeld is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden