De waslijn is een goede rode draad

Utrecht Een liedjesprogramma vaart wel bij een rode draad. Zeker als je zingt voor jeugdig publiek. De jonge actrice Diewertje van der Ree neemt die draad letterlijk: een waslijn bepaalt het verloop van de voorstelling....

Onder melodisch gescandeer van het driekoppig combo (‘Doen we deze, doen we die?’) mag het publiek een ding kiezen uit de verzameling aan de draad. Dat kan een beer zijn met een lui oog – waarop een lied volgt over loyaliteit van oudere kinderen aan hun kapotte teddy. Of een piratenvlag – levert de droomsong Mijn vader is een piraat. Of een rubberen kip – waarop Van der Ree met collega Claire Schuyffel als kippen op stok (lees: stoel) gaan kakelen.

Die laatste act is de leukste van het half uur dat Diew & Beer aan de waslijn tijdens de Kinderparade duurt. Ook omdat het nummer meer theatrale dan zangkwaliteiten vraagt van het duo. En echt fraai zingen, dat kunnen Van der Ree en Schuyffel (nog) niet. Ook de drie mannelijke muzikanten zijn erg bescheiden in hun doorsnee begeleiding. Terwijl ze toch een ruiger verleden hebben bij Herman Brood en Kayak. Pluspunt is wel de geïmproviseerde interactie met het publiek: het ‘pimpen van parents’ is een gekke, geïmproviseerde maskerade, passend bij De Parade.

Ook een waslijn, maar dan met echt wit wasgoed, vormt het decor van The Young Ones, een duo gevormd door de energieke acteurs Nard Verdonschot en Maurits van den Berg. Op zolder – vandaar het linnengoed – proberen de twee broers te ontsnappen aan hun altijd-maar-leuke-dingen-ondernemende-moeder. Liever spelen ze toneel. En dat kunnen ze. Zoals dat gaat bij broers die zich inleven in een ridderverhaal: de onderlinge verhoudingen sijpelen lustig de scènes binnen. Met pruiken, paardendekens, beha’s en nepzwaarden zetten ze een draak van een ridderlijk liefdesverhaal neer, waarin het minnekozen leidt tot vragen aan de kindertelefoon.

Verdonschot en Van den Berg zetten met branie en bravoure een lekker schreeuwerige toon neer van twee opgroeiende broers die in en uit hun rollen stappen. Met een dosis toneelgrappen racen ze door het noodlottige verhaal van de hartbrekende Lanseloet van Denemerken. De doventolk, een goed gebaar van De Parade, kan hen net bijbenen. Geen wonderen dat de beduusde kinderen bij het verlaten van de tent nauwelijks antwoord durven geven op de vraag van de acteurs wat ze nou zo leuk vonden.

Hoewel van wisselende kwaliteit besteedt de reizende theaterkaravaan De Parade met jeugdvoorstellingen gelukkig steeds meer aandacht aan de jonge bezoekers. Mimespeler Hakim is vaste gast en ook buikdanseres Madama Baba laat haar heupen als vanouds rollen. Maar ook Shakespeare, Spinoza en Orpheus duiken op tijdens de Kinderparade, in Sjeekspier, Spinazie Spinoza en Niet omkijken!.

En voor wie liever zelf iets doet, is er nog altijd Atelier Villa Lila, waar los vast getimmerd, geschilderd en gepimpt kan worden. Dat laatste betreft dit keer geen ‘parent’ maar een zonnehoedje.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden