De vreemdeling

Een weldadig nuchtere versie van L'Étranger, van Nobelprijswinnaar Albert Camus

De honderdste geboortedag van Albert Camus (1913-1960) is aanleiding voor een nieuwe vertaling van De vreemdeling (1942). De vorige vertaling, van Adriaan Morriën, stamt uit 1949. Wanneer je de nieuwe tekst van Peter Verstegen (die onder meer poëzie van Emily Dickinson en Charles Baudelaire vertaalde) naast die oude legt, is het alsof hij daar eens flink de stofdoek over heeft gehaald. Maar zo werkt het natuurlijk niet. De vertaler gaat uit van de brontekst, niet van een al bestaande vertaling door een van zijn collega's.

En de toon van die brontekst heeft Verstegen voortreffelijk gevangen: nuchter en constaterend. Daardoor komt hij des te harder aan. Hoofdpersoon Meursault gaat op onbewogen wijze door het leven. Hij denkt niet na over de toekomst. Hij geniet van lekkere koffie, van een verkoelende duik in zee, van vrijen met Marie. Wanneer hij, onder invloed van de hete Algerijnse middagzon, een moord pleegt, zal deze ongecompliceerde levenshouding hem duur komen te staan. De buitenwereld beschouwt hem als harteloos en beestachtig.

Voor Meursault heeft deze levenshouding zijn dood als gevolg, maar ze betekent ook zijn redding. Door geen waarde te hechten aan dingen die er niet zijn en door zich te oefenen in het volkomen rationeel blijven, lukt het hem om het belachelijke doodvonnis te accepteren en zelfs om op zijn laatste ochtend gelukkig te zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden