Media Top&Flop

De voorlichting in Spuiten en Slikken wordt nooit overbodig en het Reformatorisch Dagblad benadrukt verschillen liever

Sophie Hilbrand. Naast Sophie kwamen er tal van andere presentatoren tot bloei in de speeltuin van BNN, Spuiten en Slikken. Beeld ANP Kippa

Wat er goed was en wat wat minder deze mediaweek. Deze week: de parel in de kroon van de publieke omroep en een onnavolgbaar commentaar in het Reformatorisch Dagblad.

Top

Spuiten en Slikken (sedert 2005) stopt, per direct. Het was onafwendbaar. Niet veel jongeren kijken op die goeie ouwe televisie nog naar het programma van BNNVARA. Een paar spin-offs gaan online (YouTube, NPO3.nl) verder.

Het heeft nog lang geduurd. In Spuiten en Slikken hebben ze de hele Kamasutra nu wel getoond en alle illegaal vervaardigde pilletjes en poedertjes in alle gaten gestopt, schreef de Volkskrant zeven jaar geleden al verveeld.

Dat was geinig geformuleerd. Er werd helaas wel iets essentieels over het hoofd gezien: Spuiten en Slikken trok steeds nieuwe kijkers: jongeren. Het publiek ververste zichzelf. Voorlichting wordt nooit overbodig.

Spuiten en Slikken was een waardevol programma, een parel in de kroon van de publieke omroep. Jongeren werden op een eigentijdse, nooit belerende manier voorgelicht over drugs en seks en zo’n beetje alles wat daarmee samenhangt en er kon nog worden gelachen ook.

Geen taboe bleef onbesproken, geen experiment werd geschuwd. Het was, zeker in de beginjaren, BNN op zijn best, met een aanstekelijke mix van educatie en, vooruit, voyeurisme, meermaals leidend tot Kamervragen van bezorgde en opgewonden politici.

De bijvangst was bovendien groot. In de speeltuin van BNN kwamen onder meer Sophie Hilbrand, Filemon Wesselink, Sander Lantinga, Dennis Storm, Nicolette Kluijver, Geraldine Kemper, Tim Hofman en Jan Versteegh tot bloei. Ook dat doet geen programma Spuiten en Slikken na.

Flop

Nederland leefde de afgelopen week eensgezind mee met Asia Bibi, de christen die in Pakistan vervolgd werd voor godslastering. Ook het Reformatorisch Dagblad volgde de zaak en prees de islamitische advocaat die haar, ondanks de verschillen in geloof, verdedigde en vervolgens moest vluchten omdat hij zijn leven niet zeker is in eigen land.

In het hoofdredactioneel commentaar van het RD werden desalniettemin een enkele kanttekeningen geplaatst. Vanwege de onnavolgbare kronkels hier de gehele alinea:

‘Asia Bibi was en is de vrouw waardoor christenvervolging een gezicht kreeg. Toch moet ook niet worden vergeten dat zij rooms-katholiek is. Op cruciale punten van de christelijke leer heeft ze andere opvattingen dan orthodoxe protestanten. Meeleven en gebed zijn noodzakelijk, maar daarmee mag dat verschil niet worden weggepoetst. Zij verdient steun. Ze is een toonbeeld van moed en trouw aan haar belijdenis én ze is er het bewijs van hoe heftig de haat tegen het christendom is. Maar als ze straks – zoals iedereen hoopt – echt vrij is, zal dat verschil toch enige vervreemding bij veel reformatorische christenen oproepen.’

Tja, waarom zou je verschillen wegpoetsen als je ze ook kan benadrukken? Je wilt natuurlijk niet horen dat je het hebt opgenomen voor een afvallige.

Helaas is niet iedereen zo tolerant als Bibi’s advocaat.

Steef de Bruin, hoofdredacteur van het Reformatorisch Dagblad. Beeld ANP
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden