De Volkskrant tv-selectie voor donderdag 19 april

Catherine Zeta-Jones en George Clooney in Intolerable Cruelty.

Nicolaas op oorlogspad

NPO 3, 20.55 uur

Nicolaas Veul heeft een fascinatie voor de Tweede Wereldoorlog. In deze serie bezoekt hij mensen die de oorlog niet hebben meegemaakt, maar wel de fascinatie van Veul delen. In deze aflevering duikt de presentator in de levendige handel in oorlogsspullen.

Focus

NPO 2, 21.25 uur

Focus zoomt in op de ‘exotische woekeraars’, zoals de tijgermug, de muskusrat en ‘hooikoortsplant’ Ambrosia. Door menselijk toedoen zijn deze soorten naar Nederland gehaald, maar doordat ze maar weinig vijanden hebben, kunnen ze hier ongestoord woekeren. Dat heeft zo zijn consequenties.

Stephen: The Murder that Changed a Nation

BBC 1, 22.00 uur

Driedelige documentaireserie over de moord op Stephen Lawrence. Deze zwarte student werd door een groep witte tieners vermoord. Door een fout in het moordonderzoek ontliepen de daders twintig jaar hun straf.

Norskov

Arte, 22.25 uur

De laatste vijf afleveringen van deze Deense misdaadserie achterelkaar. De ijshockeyploeg van Oliver doet het goed, maar met hem persoonlijk gaat het minder. Ook Jackie is zwaar geschokt door het nieuws dat haar ter ore is gekomen.

Roy Orbison: Love Hurts

Canvas, 22.50 uur

Hij scoorde hits met Only the Lonely, Pretty Woman en In Dreams: rockzanger Roy Orbison. In deze documentaire aandacht voor het leven van de Amerikaan en met name voor de bijzondere relatie met zijn zoons.

Het uur van de wolf

NPO 2, 22.55 uur

Deze soulsensatie wordt ook wel de vrouwelijke James Brown genoemd: de in 2016 overleden Sharon Jones. Twee jaar daarvoor speelde ze nog de sterren van de hemel bij een serie concerten in het New Yorkse Apollo Theater. Die shows vormen de basis van deze documentaire.

Intolerable Cruelty (Joel en Ethan Coen, 2003)

Filmfans en critici hebben vanaf George Clooneys doorbraak in Hollywood steeds weer op de treffende gelijkenis tussen Clooney en de klassieke Hollywood-filmster Cary Grant gewezen. Het internet barst van de collages waarop de knappe kop-met-geprononceerde-kin van de een naast die van de ander wordt gelegd. En voorbij de uiterlijke overeenkomsten is het ook Clooneys suave, ontspannen en toch masculiene charme, die menigeen direct aan Grant doet denken.

Terwijl George Clooney in Intolerable Cruelty doet denken aan Cary Grant, werd de acteerstijl van Catherine Zeta-Jones gemodelleerd naar die van Grants vertrouwde tegenspeelster Katherine Hepburn.

Clooney is de vergelijking zelf nooit uit de weg gegaan, wat nergens zo duidelijk blijkt als in Intolerable Cruelty van de gebroeders Coen. In deze romantische - nou ja, romantisch... - komedie speelt Clooney een succesvolle echtscheidingsadvocaat, die net als de zeer aan hem gewaagde femme fatale Marilyn (Catherine Zeta-Jones) uitblinkt in bedrog en manipulatie. En dat in een chic milieu waarin een tot de dood standhoudend eerste huwelijk een zeldzaamheid is: aan de lopende band wordt er in de film getrouwd en weer gescheiden. 

De vaart, luchtigheid en smeuïg bitse ondertoon van Intolerable Cruelty roept welbewust herinneringen op aan de screwball comedy's uit de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw: heerlijke slagvelden van films, waarin de liefde herhaaldelijk onderuitgaat voordat ze al strompelend het happy end bereikt, en de voor elkaar bestemde (tot elkaar veroordeelde?) hoofdpersonages elkaar te lijf gaan met een spervuur aan suggestieve dialogen. En inderdaad, geen mannelijke acteur die met dergelijke materie zo goed overweg kon als Cary Grant. Wie dat weet, kan Clooneys optreden in Intolerable Cruelty onmogelijk anders zien dan als een hommage aan Grant, de Nespresso-man van het klassieke Hollywood.

Net 5, 22.35-00.35 uur

Two Weeks Notice (Mark Lawrence, 2002)

Zij is de idealistische eenzame advocate, hij de almachtige rijke vastgoedhandelaar die haar als raadsvrouw aanstelt. Sandra Bullock en Hugh Grant zijn aangenaam als opposanten die elkaar uiteindelijk niet kunnen ontlopen in deze niet verrassende romantische komedie - maar is dat in dit genre niet juist de bedoeling?

Net 5, 20.30-22.35 uur

Manchester by the Sea

(Kenneth Lonergan, 2017)

Klusjesman Lee (verpletterende rol van Casey Affleck, met kenmerkend uitgestreken gelaat en licht hese stem) moet terug naar het Amerikaanse kustplaatsje uit de titel, wanneer zijn broer Joe (Kyle Chandler) komt te overlijden en Lee plotsklaps voogd wordt van diens tienerzoon (Ben O’Brien). In een traditioneel Amerikaans rouwdrama zou dat ertoe leiden dat Lee uit zijn schulp kruipt, en misschien gloort er dan ook nog nieuwe liefde, in de vorm van een schooljuf of zo.

 Maar Manchester by the Sea scheurt zulke verwachtingen uiteen door het gewicht van de film minstens zoveel in het verleden te leggen. In precies dezelfde kraakheldere stijl gefilmde flashbacks sluiten naadloos aan bij het nu. Ze kantelen de film; de kijker komt almaar meer te weten over de schuld en schaduw die over deze levens hangen. Schrijver-regisseur Lonergan (Margaret) bespaart niet op de somberte, maar zelden viel er zo veel te lachen in een tegelijk loodzwaar drama. Humor die veelal wordt geput uit het onvermogen tot contact tussen Lee en zijn rouwende surrogaatzoon. Geleidelijk krijgt ook het vrouwelijk gezinsperspectief meer en meer vorm: de in het heden uit zicht geraakte, weinig stabiele echtgenotes van de broers Joe en Lee. Actrice Michelle Williams, als ex van Lee, deelt een terloopse, maar toch emotionele en onvergetelijke filmscène met Affleck. Oscars voor Affleck en het scenario.

Film 1 Drama, 16.20-18.35 uur

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.