Tv-tips

De Volkskrant tv-selectie voor 19 juni 2018

Elke dag tipt de redactie van de Volkskrant de beste programma’s en films op televisie. Dit moet u vandaag zien.

Susi Sánchez en Bárbara Lennie in La enfermedad del domingo.

WK voetbal: Polen-Senegal

NPO 1, 16.50 uur

Senegal is voor de tweede keer aanwezig op het WK. In de eerste wedstrijd van het WK 2002 versloegen de Senegalezen regerend wereldkampioen Frankrijk. Kunnen ze weer voor zo’n stuntje zorgen? Ook vandaag: Rusland-Egypte en Colombia-Japan.

Ali B op volle toeren

NPO 3, 19.25 uur

Ali B koppelt in dit veelgeprezen programma Nederlandse zangers aan rappers. In deze aflevering worden rapper Murda Turk en Jan Keizer en Anny Schilder van BZN uitgedaagd om een nummer van elkaar in een nieuwe vorm te gieten.

Reünie: 21

NPO 3, 21.00 uur

Tien jaar nadat ze samen in groep 8 zaten en vijf jaar na de vorige reünie komen de klasgenoten van basisschool De Barg uit Emmen opnieuw bij elkaar. Daisy vertelt voor het eerst dat haar vader haar mishandelde en Sandra praat over de diagnose asperger die ze kortgeleden kreeg.

Born to Kill

NPO 2, 21.05 uur

Miniserie over de 16-jarige Sam, die een aardige jongen lijkt, maar vreemde trekjes heeft. Zijn moeder voedt hem alleen op. Wanneer Sam een nieuwe klasgenoot krijgt, Chrissy, verandert zijn gedrag. De vader van Chrissy en de moeder van Sam vinden elkaar leuk.

Murder in Suburbia

BBC 2, 22.00 uur

Onderzoek naar de rechtszaak van Glyn Razzell, die schuldig werd bevonden aan de moord op zijn vrouw, maar volhoudt dat hij onschuldig is. Nu er een link is gevonden met een andere moordenaar, werpt dit nieuw licht op de zaak.

Publiek geheim

Canvas, 22.10 uur

Reportageserie over de geschiedenissen van allerlei plaatsen, die bij weinig mensen bekend zijn. In Antwerpen vertrokken tussen 1873 en 1935 duizenden Belgen met de Red Star Line naar het Beloofde Land. Presentator Sven Speybrouck reconstrueert de overtocht naar Amerika. 

La enfermedad del domingo (Ramón Salazar, 2018)

Te zien via Netflix

Ruim 35 jaar geleden liet ze haar kind in de steek. Maar nu ze zich in dezelfde ruimte bevinden en hun oogcontact niet wordt onderbroken, herkent zakenvrouw Anabel haar dochter Chiara meteen. In de veronderstelling dat Chiara geld wil, staat ze al op het punt haar portemonnee te trekken. Maar voor geld heeft Chiara, vermomd als serveerster, zich niet Anabels villa binnengewerkt. Tien dagen met Anabel wil ze, in het afgelegen huis in Frankrijk waar ze ooit samen met vader Mathieu een gezin vormden.

‘Niets wat in deze film gezegd wordt, is ook echt gemeend.’ Regisseur Ramón Salazar, in een interview met tvandcity.com, over het belang van de stiltes ten opzichte van de dialoog in La enfermedad del domingo.

Ziedaar het vertrekpunt van het Spaanse, door Netflix geproduceerde La enfermedad del domingo (‘De ziekte van zondag’), een spannend Kammerspiel. Chiara moet een contract ondertekenen waarin ze ermee akkoord gaat dat ze na de tien dagen alle banden met Anabel verbreekt, maar daarmee laat het verloop van die periode zich nauwelijks sturen. Ook niet door Chiara, die allerlei plannetjes heeft bedacht waarmee ze haar moeder van haar stuk kan brengen. Eenmaal in het huis boven op de heuvel begint ze algauw een subtiel duel met Anabel. Het ene moment lijkt ze vooral te willen weten hoe Anabel haar ooit zomaar heeft kunnen achterlaten, het andere kookt ze voor haar moeder of zorgt ze op slinkse wijze voor fysiek, moederlijk contact. Steeds weer manipuleert ze de situatie zodanig dat Anabel zich welhaast gedwongen ziet toenadering te zoeken en misschien zelfs haar moederliefde weer voelt oplaaien – om vervolgens door Chiara in haar hemd te worden gezet. Wat wil Chiara eigenlijk van Anabel? Kan dit zo tien dagen doorgaan?

Ja, dat kan prima, dankzij schrijver-regisseur Ramón Salazar (Piedras) en hoofdrolspelers Susi Sánchez (Anabel) en Bárbara Lennie (Chiara). Ze slagen erin de verhouding tussen Anabel en Chiara steeds weer overtuigend te laten verschuiven; in geen enkele situatie blijft de rolverdeling zo helder als de vrouwen zouden willen, en juist in die verwarring ontstaat een kwetsbare warmte tussen de twee. Knap, hoe Sánchez en Lennie hun personages een voorzichtige familiariteit meegeven, sluimerend onder een dikke laag onvermogen. De actrices krijgen alle ruimte: terwijl Salazar het vertelperspectief nu eens bij Anabel legt en dan weer bij Chiara, filmt hij hen bij voorkeur getweeën in lang aangehouden shots, die de toeschouwer zelf partij laten kiezen. Het mooist is het beeld waarin de camera op hen neerkijkt terwijl ze elkaar innig vasthouden en de wind het ravenzwarte haar van de een door de zilvergrijze lokken van de ander laat waaien. Op zulke momenten spreekt uit de stijl van La enfermedad del domingo een standvastigheid die de personages zelf nog moeten vinden.

The Day After Tomorrow (Roland Emmerich, 2004)

Veronica, 23.05-01.30 uur

Hagelbuien in Tokio, sneeuwstormen in New Delhi en tornado’s in Los Angeles. De ervaren rampenfilmregisseur Roland Emmerich liet de wereld eerder al mangelen door buitenaardse wezens (Independence Day en Independence Day: Resurgence), een monsterhagedis (Godzilla) en, nou ja, het einde der tijden (2012). In The Day After Tomorrow scheert hij, dankzij een onwaarschijnlijk scenario, voortdurend langs de grenzen van geloofwaardigheid. En die grenzen, zo gebiedt de eerlijkheid te zeggen, overschrijdt hij bovendien meermaals. Maar de vormgeving en special effects van een zich snel voltrekkende klimaatramp zijn indrukwekkend. Eerst wordt Manhattan overspoeld door een vloedgolf, dan zakt de temperatuur en vriest alles aan elkaar. Aan Dennis Quaid als heldhaftige wetenschapper de taak om de aarde van deze nieuwe ijstijd te redden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.