De Volkskrant tv-selectie voor 14 april

Elke dag tipt de redactie van de Volkskrant de beste programma's en films op televisie. Dit moet u vandaag kijken.

De Amerikaanse blueszangeres Janis Joplin tijdens een optreden in het Amsterdamse Concertgebouw in 1969. NPO2 zendt een documentaire over haar uit. Beeld anp

Kunststof NPO

Radio 1, 19.00 uur

Coen Verbraak gaat in gesprek met architect Anne Holtrop, geroemd om zijn ontwerp van het Waterliniemuseum in Fort Vechten. Hij legt nu de laatste hand aan het paviljoen van Bahrein voor de vijftiende Architectuur Biënnale in Venetië.

De kennis van nu

NPO 2, 19.25 uur

In 'Nederland zwemland' kijkt presentator Diederik Jekel in het zwemlab in Eindhoven hoe je met slimme, nieuwe meetmethoden de techniek van zwemmers kunt verbeteren. Zal de wetenschap Nederlandse zwemmers olympisch goud bezorgen?

Vegas

SBS 9, 20.30 uur

Start van het eerste seizoen van de serie over Las Vegas in de jaren zestig (meteen drie afleveringen achter elkaar). De plaatselijke sheriff (Dennis Quaid) ziet hoe de groei van Las Vegas als gok- en entertainmentparadijs ook veel criminaliteit aantrekt.

Break free

NPO 3, 21.00 uur

Ken Boogers (25) is niet tevreden en wordt wereldreiziger. Van een Armani-boy verandert hij in een idealist, begaan met het lot van mens en natuur. Tijdens een trekking langs de rotskust van de Golden Bay in Nieuw-Zeeland komt hij om.

Volle zalen

NPO 2, 21.15 uur

Cornald Maas volgt de jonge acteur Cyriel Guds, die naast Huub Stapel de hoofdrol speelt in de toneelversie van Intouchables. Verder neemt Maas een kijkje bij het theaterconcert van Simon Keizer en het muziektheaterstuk De koperen tuin.

Janis: Little Girl Blue

NPO 2, 22.55 uur

Documentaire (2015) over Janis Joplin, die in 1970 op 27-jarige leeftijd overleed. Regisseur Amy Berg schetst het leven van een ongelukkige, naar liefde hunkerende vrouw met een rauwe strot, waarin altijd pijn en eenzaamheid doorklinkt.

Tekst gaat verder onder de trailer.

Attila Marcel (Sylvain Chomet, 2013)

TV 5, 21.02-22.44 uur

Dertiger Paul, een rol van Guillaume Gouix, woont in Parijs bij zijn twee identiek geklede tantes. Wanneer zij de buurtbewoners dansles geven, speelt Paul verveeld piano. Praten lukt niet meer: het overlijden van zijn ouders toen hij 2 was, heeft zijn spraakontwikkeling geblokkeerd. Hij slaapwandelt door zijn leven, de ogen roodomrand. Attila Marcel is de eerste speelfilm van Sylvain Chomet, die eerder met Les triplettes de Belleville en L'illusionniste twee expressief getekende animatiefilms maakte. De vertaling naar acteurs van vlees en bloed levert een film op in de traditie van Jean-Pierre Jeunet (Amélie) en Michel Gondry (Eternal Sunshine of the Spotless Mind), met volop aandacht voor ongewone en quasi-onbeduidende details in het leven van de hoofdpersoon (Pauls chouquette-verslaving), leuke vondsten in het decor (een voordeur halverwege een trap) of mooie houtje-touwtjedroomsequenties (een strandscène met meeuwen van papier).

Die dromen worden aangewakkerd door de kruidenthee van zijn hippie-buurvrouw, die Paul wil helpen zijn emotionele blokkade op te heffen. Naast zijn spraakvermogen is Paul namelijk ook het grootste deel van zijn geheugen kwijt. Deze excentrieke dame, mevrouw Proust, geeft de film focus. Gaandeweg stelt Chomet nadrukkelijk de vraag welke herinneringen de mens sinds zijn geboorte maakten tot wie hij is en hoe we feitelijk niemand zijn wanneer die herinneringen verdwijnen. Fraai, hoe het eten van een koekje of het luisteren naar een plaat hier complete, zorgvuldig vormgegeven flarden uit een vergeten verleden oproept. Attila Marcel ontpopt zich daarbij tot een bescheiden sprookje, inclusief gepast zoete finale.

Tekst gaat verder onder de trailer.

The Great Dictator (Charles Chaplin, 1940)

Arte, 13.50-15.50 uur

Memorabele satire op Hitler en het fascisme, waarin een Joodse kapper en de Hitler-achtige dictator Adenoid Hynkel per abuis van identiteit wisselen; de antisemitische dictator wordt gearresteerd en de kapper herstelt al imiterend de wereldvrede. De grappigste scène is die waarin de echte Hynkel een speech geeft en de microfoons brabbeltaal uitslaan: 'Democracy schtunk! Liberty schtunk! Freisprechen schtunk!'

The Blues Brothers (John Landis, 1980)

Veronica, 22.55-01.20 uur

De in Chicago geboren filmmaker John Landis is nog steeds af en toe aan het werk, maar eind jaren zeventig en begin jaren tachtig, rond zijn 30ste levensjaar, was hij verantwoordelijk voor een paar mijlpalen in de geschiedenis van de film (Kentucky Fried Movie, Trading Places, Into the Night) én van de videoclip (Michael Jacksons Thriller). Voor zijn films gold dat de waardering pas jaren later kwam. De uitzondering daarop was zijn grootste hit: het aanstekelijke, muzikale filmfeestje The Blues Brothers. Vanaf de allereerste scène, waarin de ene blues brother (Dan Aykroyd) de andere (John Belushi) uit de gevangenis haalt en er direct gezeik ontstaat over de kwaliteit van de gestolen politieauto waarin ze rijden, dendert de film ruim twee uur voort met absurde scènes waarin de broers hun band bij elkaar proberen te krijgen voor een benefietconcert voor het weeshuis in Chicago waarin ze zijn opgegroeid. Met onzinnige achtervolgingen die alleen lijken te zijn gemaakt omdat het zo ontzettend leuk is om een goede achtervolging in elkaar te draaien. En vooral met aanstekelijk swingende muzikale intermezzi die stuk voor stuk geschiedenis schreven, met hulp van grootheden als James Brown, Aretha Franklin en Ray Charles.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden