De Volkskrant filmselectie voor donderdag 29 maart

There's Something About Mary

There’s Something About Mary (Bobby en Peter Farrelly, 1998)

Net 5, 22.30-00.50 uur

In de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw wisten ze in Hollywood precies hoe je een goede romantische komedie maakt. Snelle, gevatte en suggestieve dialogen, verwerkt in een virtuoos wirwarplot rond een man en een vrouw die elkaar niet kunnen uitstaan (of toch wel?), maar die uiteindelijk een droomkoppel vormen. Dat alles opgediend door smakelijke sterren als Cary Grant, Irene Dunne en Katharine Hepburn. Als je het zo zegt, klinkt het niet wezenlijk anders dan de formule van de hedendaagse romkom, en toch zijn er maar weinig moderne films die erin slagen de esprit van de oude screwballkomedie naar een hedendaags plan te tillen.

Een van de weinige uitzonderingen is There’s Something About Mary van de gebroeders Farrelly (Dumb & Dumber). In misschien wel hun beste film vertellen de Farrelly’s het heerlijk gestoorde verhaal van de onweerstaanbare titelheldin die alle mannen om haar heen het hoofd op hol brengt. De ­timide Ted (Ben Stiller) is sinds highschool gek op Mary (Cameron Diaz) en zoekt haar weer op. Dat had hij voor zijn eigen gemoedsrust − en die van vele anderen − beter niet kunnen doen. De hernieuwde kennismaking ­tussen Ted en Mary is het begin van een reeks idiote misverstanden, waarbij de Farrelly’s platte humor combineren met romantiek. Tegenover de ­zoetige liedjes die Jonathan Richman en zijn kompanen zingen terwijl ze doodgemoedereerd ergens in een boom zitten, staat de vermaarde scène waarin Mary per abuis sperma in haar haar smeert. Een klassieker op zich.

Habemus Papam (We Have a Pope) (Nanni Moretti, 2011) 

ONS, 13.00-15.00 uur

In Habemus Papam laat regisseur Nanni Moretti, die met de biopic Il caimano eerder het leven van Silvio Berlusconi kritisch ­bekeek, zijn fantasie los op het geheime conclaaf dat een nieuwe paus kiest. Niemand heeft eigenlijk zin in de baan, laat Moretti met zijn lichtvoetige film zien (schietgebedje: ‘Laat mij het niet zijn’), en de door acteerveteraan Michel Piccoli (Le mépris) gespeelde Franse kardinaal die uiteindelijk wordt gekozen blijkt te lijden aan podiumvrees. Als kijkje in de keuken van de ­katholieke machinerie is Habemus Papam geestig, maar van enig commentaar op de rooms-katholieke kerk, die steeds meer gebukt gaat onder ­schandalen, is geen sprake. Dat is bevreemdend, want Moretti staat te boek als kritische, links georiënteerde atheïst. Dat gebrek aan scherpte maakt de film op den duur tot een wat voortkabbelende aangelegenheid, maar de fraaie aankleding is een lust voor het oog.

Black Narcissus (Michael Powell en Emeric Pressburger, 1947)

BBC 2, 14.00-15.40 uur

 Een horrorfilm met nonnen, zo valt Black Narcissus te omschrijven. Wantrouwen en seksuele verlangens maken de sfeer in een klooster in de Himalaya alsmaar grimmiger, tot de Ierse moeder-overste (wijlen Deborah Kerr) lipstick opsmeert, zich in een bloedrode jurk hijst en eropuit sluipt om de man van haar dromen te verslinden. Black Narcissus, een van de vele meesterwerken die Powell en Pressburger gezamenlijk maakten, is op het eerste gezicht veel realistischer dan de romantische hiernamaalsfantasie A Matter of Life and Death (1946) of het griezelballetsprookje The Red Shoes (1948). Maar dankzij de voortreffelijke regie en het briljante, met een Oscar bekroonde technicolorcamerawerk wordt dat klooster al snel een boven de wolken zwevend spookkasteel. Je zou bijna vergeten dat de film geheel werd opgenomen in Groot-Brittannië en Ierland en de spectaculaire bergpanorama’s allemaal zijn geschilderd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden