Film- en tv-tips Woensdag 10 oktober

De Volkskrant film- en tv-tips voor woensdag 10 oktober

Elke dag tipt de redactie van de Volkskrant de beste programma’s en films op televisie. Dit moet u woensdag zien.

Paul Giamatti en Kathryn Hahn in Private Life (Tamara Jenkins, 2018).

Danny in de buitenwijken
NPO 3, 21.05 uur

Danny Ghosen trekt de buitenwijken van Marseille in. De drugsmarkt van de Franse havenstad is een van de grootste van Europa. Gelukkig ontmoet Danny ook jongeren die op het rechte pad blijven en haar knippen, auto’s repareren en videoclips maken.

Danny Ghosen. Beeld ANP

Zembla
NPO 2, 21.15 uur

De reportage ‘Aangespoeld in het Koninkrijk der Nederlanden’ gaat over de tienduizenden mensen uit Venezuela die zijn gevlucht naar Aruba en Curaçao. Zembla bespreekt dit vluchtelingenprobleem met de premiers van de twee eilanden.

De val: 10 jaar na de crisis
Canvas, 21.25 uur

In deze Vlaamse documentairereeks over de gevolgen van de financiële crisis van 2008 wordt nader ingegaan op het dreigende faillissement van Griekenland, dat leidde tot de eurocrisis. Er wordt o.a. teruggeblikt met voormalig Eurogroepvoorzitter Jeroen Dijsselbloem.

3onderzoekt: haat
NPO 3, 21.55 uur

Hoe ontstaat haat? In deze reportageserie onderzoekt presentator Johan Eikelboom wat er voor nodig is om te kunnen haten. Hij gaat o.a. bij boze Groningers op bezoek en hij ontmoet Sandra, die haar buren met een migratieachtergrond varkens noemt.

America in color
Canvas, 22.20 uur

In de jaren veertig van de twintigste eeuw veranderde Amerika van een isolationistisch land in de leider van de vrije wereld. Kleurenfoto’s en filmpjes laten zien hoe de Amerikanen tijdens de Tweede Wereldoorlog over de hele wereld meevochten en vrede brachten.

2Doc: Niet meer zonder jou
NPO 2, 23.05 uur

Filmmaker Mijke de Jong volgt actrice Nazmiye Oral tijdens de tour van Niet meer zonder jou. In deze theatervoorstelling speelt Oral een vrijgevochten Nederlands-Turkse vrouw, die de confrontatie met haar moeder (gespeeld door haar eigen moeder Havva) zoekt.

Private Life (Tamara Jenkins, 2018)
Nu te zien op Netflix

Er is geen goede reden te verzinnen waarom de films van de Amerikaanse regisseur Tamara Jenkins tot nu toe zo goed verborgen zijn gehouden voor het Nederlandse publiek. Wie op zoek gaat naar de Nederlandse ontvangst van haar debuut Slums of Beverly Hills (1998), een tragikomedie gebaseerd op haar eigen jeugd, waarin ze met haar vader in hoog tempo van de ene naar de andere goedkope huurwoning verhuisde, vindt enkel een NRC-recensie van de film op huurvideo. Jenkins’ voor twee Oscars genomineerde indiehit The Savages (2007), over een disfunctioneel gezin dat voor een dementerende vader moet proberen te zorgen, werd hier voor een weekje weggestopt in het ‘previously unreleased’-programma van het Filmmuseum. Opmerkelijk, want Jenkins vertelt met een eerlijkheid die meer verdient dan een nichepubliek.

Een treffende omschrijving van Jenkins kwam vier jaar geleden van de Nederlandse regisseur Saskia Diesing, die de Amerikaanse in de Volkskrant in een rijtje plaatste met hedendaagse Amerikaanse makers van ‘warme en echte’ films, zoals Noah Baumbach. Jenkins vertelt ‘de wat kleinere verhalen over intermenselijke verhoudingen, over mensen die zich niet als emotionele struisvogels gedragen. Ze laten dingen zien die pijnlijk zijn en tegelijk grappig en absurd’, aldus Diesing. 

Dat geldt ook zeker voor Jenkins’ nieuwe film Private Life, sinds vorige week toegevoegd aan de catalogus van Netflix en daarmee haar verlate doorbraak voor een potentieel massapubliek. Een pluim voor de streamingdienst, die bij filmliefhebbers weleens de schijn wekt een dumpplaats te zijn, maar waar dus ook ruimte blijft voor kleine parels.

Private Life gaat over Richard en Rachel, twee veertigers met een kinderwens (verrukkelijke rollen van Paul Giamatti en Kathryn Hahn), en hoe die wens gaandeweg hun leven gaat beheersen. Ivf-behandelingen draaien op niets uit, een mogelijke donor laat na verloop van tijd niets meer van zich horen, vrienden en familie leveren goedbedoeld advies dat onbedoeld enkel hun falen benadrukt; kortom, het traject dat ze zijn ingegaan, vormt een aaneenschakeling van levensecht medisch en sociaal ongemak. 

Het drama stijgt tot fraaie hoogten wanneer een stiefnichtje zich meldt voor tijdelijk onderdak, en Richard en Rachel haar vragen of ze bereid is een eicel te doneren. Dat resulteert onder meer in een van de ongemakkelijkste Thanksgiving-diners uit de filmgeschiedenis, in een film die voortdurend zoekt naar situaties waarin het schuurt maar die tot en met de schitterende scène tijdens de aftiteling een barmhartige blik behoudt.

Gamer (Mark Neveldine en Brian Taylor, 2009) 
RTL 7, 22.45-00.30 uur

Het regieduo Mark Neveldine en Brian Taylor is inmiddels ontbonden, maar de twee werden een tijd lang beschouwd als voorvechters van de slechte smaak. Zoals volgens critici zou blijken uit een film als Gamer, over de welhaast fascistische fantasiewereld van een hitsige puberjongen, waarin bot geweld en misogynie de dienst uitmaken. Toch is dat slechts een deel van het verhaal. Wie in staat is verder te kijken dan het bozig geheven vingertje, ziet in Gamer het werk van een ambitieus tweetal dat na twee delen Crank hun eigen hyperkinetische filmtaal met succes naar een hoger niveau tilt. Het verhaal over een ter dood veroordeelde gevangene (Gerard Butler) die een chip in zijn hoofd krijgt, zodat hij kan dienen als personage in een levensecht computerspel, doet denken aan postapocalyptische pulpfilms als Death Race 2000 en The Running Man, en laat zich kijken als een dynamische filmvertaling van de nieuwste actiegame.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.