Tv-recensie Frank Heinen

De voetbalcommentaren van Sierd de Vos: voor velen een volstrekt nieuwe, licht beangstigende ervaring

Donderdagavond verdedigde Feyenoord in Tbilisi een 4-0-voorsprong uit de eerste wedstrijd in de voorronde van een niet erg belangrijk toernooi. In het deel van het stadion waarop de camera ­gericht stond, zat niemand. Het enige wat te horen was, was het hol echoënde geroep van de spelers en een speaker die een alarm nadeed. De wedstrijd zelf was even enerverend als een geluidsopname van een onbekende die zijn nagels knipt. Dankzij Veronica hoefden we er geen seconde van te missen. Men had commen­tator Martijn van Zijtveld bereid gevonden de wedstrijd van commentaar te voorzien. Dat, of er stond nog een taakstraf open. Hij deed wat hij kon, maar dit was een van die drollen waarvan geen bakker een moorkop zou kunnen maken. Of…

Woensdag werd bekend dat Paok Saloniki geklaagd heeft over het commentaar tijdens de wedstrijd Ajax – Paok op dinsdag. De commentator was Sierd de Vos. Nu is er wel vaker oppositie tegen Sierds verslag – ongeveer wekelijks – maar het komt niet vaak voor dat een hele club, een Griekse club dan nog, aanstoot aan hem neemt. Toen ze presentator Wilfred Genee woensdag op de radio vroegen te duiden wat hier nu eigenlijk aan de hand was, volgde een anekdote over een bedrijfsuitje naar Terschelling, waarbij De Vos in ondergoed over de daken struinde, terwijl hij schuiftrombone speelde. Je zou er een metafoor in kunnen zien.

Sierd de Vos is al heel lang voetbalcommentator, vaak op zenders die bijna niemand kan ontvangen. Nu is hij al jaren een van de vaste stemmen van Ziggo Sport. ­Onder voetballiefhebbers is hij notoir vanwege zijn bijdragen aan saaie Spaanse live-wedstrijden, waarin hij op een zeker moment ophoudt zich iets van het wedstrijdverloop aan te trekken en restauranttips gaat geven (‘Vraag naar de patatas van mama Conchita’) en spelersvrouwen sorteert op volgorde van aantrekkelijkheid. Hij weet meer van Spanje dan Spanje van zichzelf weet. Daarom wordt Sierd ook wel ‘El Sierd’ genoemd.

Dinsdag, tijdens Ajax – Paok, waren anderhalf miljoen kijkers getuige van Sierd. Voor velen van hen moet het een volstrekt nieuwe, licht beangstigende ervaring zijn geweest. Dusan Tadic (Servië) dankte hij na zijn benutte penalty in vloeiend Servisch (denk ik). En bij het doelpunt van Tagliafico, galmde hij: ‘Leve Argentinië! Leve Máxima! Leve Nico Tagliafico!’ Tagliafico komt uit Argentinië.

Veel mensen hadden Sierd graag nog vóór rust gewisseld. Zij achtten de wedstrijd te spannend voor zijn associatieve geleuter. Misschien hadden ze een punt, de toergids moet nooit volledig voor het uitzicht gaan staan. Soms vragen de omstandigheden om een, nou ja, meer journalistieke aanpak. Anderzijds: hoe vaak zie je niet een voetbalwedstrijd die zo tergend saai is dat je je afvraagt waarom je ooit voetballiefhebber bent geworden? (In mijn geval: paar keer per week). Je ligt en je kijkt en je denkt: als ik maar íéts kon voelen nu. Voor al die wedstrijden is er echt maar één geschikte invaller denkbaar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden