De vijfsterrenfilms van 2014

In de Volkskrant kregen acht films afgelopen jaar vijf sterren. De maximale score wordt niet snel gegeven dus dit zijn zeker titels om terug te kijken.

Beeld uit The Grand Budapest Hotel. Beeld Warner Bros.

Winter Sleep

Drama
Regie: Nuri Bilge Ceylan
Met: Haluk Bilginer, Melisa Sözen, Demet Akbag
196 min.

De gepensioneerde acteur Aydin runt een hotelletje in Centraal-Anatolië samen met zijn jonge, knappe vrouw Nihal, met wie hij in continue staat van oorlog leeft. Zus Necla is ook niet op haar best omdat ze nog rouwt om haar recente scheiding. Messcherpe sneren deelt ze uit. 's Winters, bij het vallen van de eerste sneeuw, vormt het hotel hun schuilplek maar tegelijk is het een onontkoombare plaats die hun onderlinge rancunes aanwakkert.

De films van Nuri Bilge Ceylan laten zich nooit zonder een beetje moeite veroveren, maar Winter Sleep (bekroond met de Gouden Palm in Cannes) trekt de kijker al heel snel het verhaal in. Dat schrijft Pauline Kleijer in de Volkskrant. 'Hoewel Ceylan de tijd neemt - meer dan drie uur - voelt de film niet te lang. Dankzij de buitenaards mooie landschappen, het prachtige camerawerk, de sterke acteurs en het uitgekiende ritme is Winter Sleep van begin tot eind een genot om naar te kijken.'

Lees hier de volledige recensie.

Beeld Cinéart

Under the Skin

Science Fiction
Regie: Jonathan Glazer
Met: Scarlett Johansson, Jeremy McWilliams, Lynsey Taylor Mackay
108 min.

Scarlett Johansson speelt een buitenaards wezen dat In Glasgow is beland. Als een parasiet houdt ze zich in leven met hitsige mannen. Ze spreekt hen aan op straat, leunend vanuit de passagiersstoel van haar busje, en neemt hen mee naar huis. Daar krijgen ze iets heel anders dan verwacht.

'Wanneer de alien menselijke verlangens begint te ontwikkelen, roepen Johanssons blikken en gebaren complete gevoelswerelden op. Zelden dwaalde een ruimtewezen zo stil, ontheemd en hunkerend over aarde als de heldin van dit geestverruimende gruwelsprookje.'

Lees hier de volledige recensie.

Beeld A-Film

Her

Drama
Regie: Spike Jonze
Met: Joaquin Phoenix, Amy Adams, stem van Scarlett Johansson
126 min.

In dit drama treurt een besnorde Joaquin Phoenix om zijn verbroken relatie. Op zijn werk schrijft Theodore op bestelling de meest romantische brieven voor anderen, maar zelf komt hij maar niet aan de vrouw. Chatsessies en goedbedoelde koppelpogingen lopen op niks uit. Dan ontdekt hij een pratend, hypergeavanceerd computerprogramma dat niet alleen zijn mail sorteert maar ook met hem meedenkt en voelt. 'Ze' heet Samantha, heeft de stem van Scarlett Johansson en is zó charmant dat hij voor haar valt. Omgekeerd droomt Samantha over het hebben van een lichaam dat aangeraakt kan worden, dat kan voelen en huilen.

Her is een mooi vormgegeven en volledig voorstelbaar toekomstbeeld van de liefde in een digitale wereld. Geef het nog een jaar of vijftien. 'Regisseur Spike Jonze, die met Being John Malkovich en Adaptation eerder op vergelijkbaar eigenzinnige wijze de grenzen van de menselijke geest verkende, schetst een toekomst die volledig voorstelbaar is, met technologie die niet meer is dan een doorontwikkelde versie van bestaande apparaten.'

Lees hier de volledige recensie.

Beeld ap

Boyhood

Drama
Regie: Richard Linklater
Met: Ellar Coltrane, Ethan Hawke, Patricia Arguette
166 min.

De ontroerende film waar niemand in 2014 omheen kon. Richard Linklater nam twaalf jaar de tijd om Boyhood op te nemen. Zo zien we de hoofdpersoon daadwerkelijk opgroeien van jochie op een crossfiets tot een student die op kamers gaat. Een redelijk gewone jeugd wordt door deze aanpak bijzonder. Net als zijn personage, de gevoelige Mason, was debutant Ellar Coltrane 6 toen hij zijn eerste scènes in Boyhood speelde, en 18 toen de opnamen werden afgerond.

'Het klinkt als een extreem ambitieus, riskant project. Wat als Coltrane voortijdig was afgehaakt? Maar Linklater, vooral beroemd vanwege zijn bijna twintig jaar omspannende Before Sunrise/Sunset/Midnight-trilogie, heeft er zijn meesterwerk van gemaakt. Van logistieke complicaties is niets te merken; in stijl en regie blijft de film toonvast. En dat 166 fascinerende minuten lang.'

Lees hier de volledige recensie.

Beeld Lumière

The Grand Budapest Hotel

Komedie
Regie: Wes Anderson
Met: Ralph Fiennes, Bill Murray, Tilda Swinton, Jeff Goldblum, Adrien Brody, Edward Norton, Willem Dafoe
100 min.

Ooit was het de favoriete kuurbestemming van de elite, maar nu staan de kamers van het Grand Budapest Hotel veelal leeg. De stoombaden in de kelder hebben er ook schoner uitgezien. Het grootste deel van de film speelt zich af tijdens die voorbije hoogtijdagen, wanneer het gebouw nog als een pompeuze roze suikertaart tegen de bergwand prijkt. De ijdele Monsieur Gustave (Ralph Fiennes) runt de scepter als conciërge. Hij bekommert zich persoonlijk om elke gast, vooral om de oudere vrouwelijke.

Gustave ontfermt zich ook over de jonge piccolo Zero. Wanneer Gustave een kostbaar schilderij erft van een onder verdachte omstandigheden overleden aristocrate en het aan de stok krijgt met haar levensgevaarlijke familieleden, helpt Zero hem zo goed als hij kan.

'Wes Anderson maakt films als prachtig verpakte cadeaus. Hij gebruikt niet simpelweg een papiertje en een strik, maar neemt laag na laag van het prachtigste materiaal en leeft zich uit in de meest bewerkelijke versiersels. Met literaire constructies (verhalen-in-verhalen, hoofdstukindelingen, wisselende vertellers) en over elkaar buitelende visuele vondsten maakt hij van elke film iets feestelijks, geserveerd in het snelle tempo van iemand die niet kan wachten tot de verrassingen worden uitgepakt.'

Lees hier de volledige recensie.

Beeld Warner Bros.

The Wind Rises

Animatie
Regie: Hayao Miyazaki
126 min.

De laatste film van Hayao Miyazaki, de Japanse animatiekeizer, gaat over het leven van de visionaire vliegtuigbouwer Jiro Horikoshi. Omdat piloot worden er niet inzit vanwege slechte ogen, gaat hij toestellen ontwerpen. Met succes want hij wordt een van 's werelds beroemdste.
Terwijl hij de luchtvaart de toekomst in leidt en ook een andere liefde leert kennen, volgen we de grote historische gebeurtenissen zoals de Depressie, de tuberculose-epidemie, en de Japanse deelname aan WOII.

'Zelfs als oorlog en ziekte overal aan de film knagen, slaagt Miyazaki erin om The Wind Rises tot aan de rand te vullen met levenslust. Blijkt dit inderdaad zijn zwanenzang - de man riep al vaker zijn pensioen uit - dan had het afscheid niet mooier (en pijnlijker) kunnen zijn: zo'n perfect uitgebalanceerd meesterwerk, virtuoos getekend en toch zo menselijk, dat doen weinigen Miyazaki na.'

Lees hier de volledige recensie.

Beeld Lumière

The Selfish Giant

Drama
Regie: Clio Barnard
Met: Conner Chapman, Shaun Thomas, Sean Gilder
91 min.

De 13-jarige Arbor en zijn beste vriend Swifty zijn van school gestuurd. Geen ramp vinden ze zelf, want nu kunnen ze eindelijk geld verdienen. Ze gaan metaal verzamelen voor Kitten, een cynische en hebzuchtige ijzerhandelaar. Werk is er nauwelijks in hun Noord-Engelse woonplaats en de talloze verlaten fabrieken zijn een goudmijn, maar zonder gevaar is het metaalstrippen niet. Samen met de oplopende spanning tussen de twee vrienden moet dat natuurlijk een keer misgaan.

'The Selfish Giant, in de verte gebaseerd op het gelijknamige verhaal van Oscar Wilde waarin een reus spelende kinderen uit zijn tuin verjaagt, laat de jongens rondscharrelen in een desolate maar schitterend in beeld gebrachte omgeving. Regisseur en scenarioschrijver Clio Barnard ziet niet alleen schoonheid in een mistig weiland vol paarden, maar ook in de koeltorens van een kolencentrale, die als kalme wachters aan de horizon staan.'

Lees hier de volledige recensie.

Beeld Agatha Anitecka

The Missing Picture

Documentaire
Regie: Rithy Panh
92 min.

Rithy Panh maakte eerder films over het schrikbewind van Pol Pot, dat vier jaar duurde en zoveel levens eiste. Niet eerder maakte hij er eentje over zijn persoonlijke geschiedenis. Omdat filmmateriaal uit de Rode Khmerperiode bijna allemaal propaganda is, wekt hij zijn verleden voor deze docu tot leven met behulp van kleipoppetjes. Het maakt het relaas van Panh, die zelf naar Frankrijk wist te vluchten, niet minder gruwelijk.

'The Missing Picture (genomineerd voor een Oscar en bekroond met de Prix Un Certain Regard in Cannes) is aangrijpend, pijnlijk en prachtig. Panh maakte niet alleen een schrijnende getuigenis van de genocide in Cambodja en een eerbetoon aan zijn gestorven familieleden, maar ook een beeldschoon kunstwerk - een ongelooflijk knappe, indrukwekkende combinatie.'

Lees hier de volledige recensie.

Beeld Contact Film
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.