Een wervelwind De vijfde Beatle

De vijfde Beatle: Een wervelwind

Boy, you gotta carry that weight
Carry that weight a long time
(uit Carry That Weight, 1969)

Robin Friday

Het valt niet uit te sluiten dat Robin Friday, de man die ten onrechte nooit De Vijfde Beatle is genoemd, op 5 april 1964 (een zondag) in het treinstation van Acton, Londen, de andere vier Beatles heeft gezien. Acton is niet groot en Friday, 12 jaar destijds, woonde in de buurt.

De Beatlemania was in 1964 in volle gang. The Beatles waren in Acton voor opnamen van A Hard Day’s Night, de film die later dat jaar in première ging. Een harde dagnacht was trouwens bedacht door Ringo Starr, die hield wel van dit soort taalvondsten. In het begin van de film stapten hij en de anderen in Acton op de trein, weg van hun fans.

Friday zat ze op de hielen. Hij was een Beatle die voetballer werd. Hij vloog. Friday was een wervelwind die in de jaren zeventig de toeschouwers op de tribunes van Cardiff City en Reading overrompelde, maar zijn immense talent voor de rest van de wereld verborgen hield – The greatest footballer you never saw.

Het was de titel van een boek dat Paolo Hewitt en Paul McGuigan in 1998 schreven over Friday, een wondervoetballer die zijn eigen talent compleet negeerde. De wereld lag aan zijn voeten, maar Friday stapte er overheen. Hij was pas 15 toen hij wegens een reeks diefstallen werd veroordeeld tot een gevangenisstraf van vijftien maanden

Hij dronk. Hij gebruikte drugs. Hij was de hardere versie van George Best – net zo  getalenteerd, maar nog destructiever, nog eenzamer, nog drankzuchtiger, nog minder succesvol. 

In cafés en nachtclubs was hij onhandelbaar. Robin Friday, dat was een Vijfde Beatle die voor de gein met een zwaan onder zijn arm een hotellobby betrad, engelen jatte van een begraafplaats, als profvoetballer onderdak vond in een hippiecommune, na een beslissend doelpunt een politieman kuste (‘Hij zag er zo eenzaam uit’) en uit nachtclubs werd gesmeten als hij zijn olifant-act weer eens had opgevoerd. Dat was: jasje op zijn hoofd met de zakken eruit (de oren), pik uit zijn gulp (de slurf).

Op 22 december 1990 ging hij dood, hij was pas 38. Hartaanval. Sporen van heroïne. Te zware last.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden