CD-recensie Maki Namekawa en Dennis Russell Davies

De Vierde van Sjostakovitsj is een wrang werk, maar indringend is het zeker ★★★☆☆

De Vierde Symfonie van Dmitri Sjostakovitsj werd in 1936 schielijk in een la gestopt door de componist, die kort daarvoor de wind van voren had gekregen in de Pravda. Sjostakovitsj was zijn leven niet zeker en conformeerde zich nadien aan de eisen die van hogerhand aan hem gesteld werden - zij het in schijn. Maar de Vierde, die uiteindelijk pas in 1961 werd uitgevoerd, is dus een keerpunt in zijn oeuvre.

Intussen had Sjostakovitsj in de oorlogsjaren een bewerking voor twee piano’s gemaakt, voor uitvoeringen in besloten kring. Die versie is nu door Maki Namekawa en Dennis Russell Davies op cd gezet (de enige andere opname, door het duo Hayroudinoff/Stone uit 2004, is niet meer verkrijgbaar).

De Vierde is een wrang werk en zonder orkestkleur en -geweld krijgt het in deze bewerking de gedaante van een skelet. Indringend is het zeker, vooral het eindeloze orgelpunt met schrijnende akkoorden waarmee het werk besluit. Maar Namekawa en Davies hadden er meer mahlereske ironie in kunnen laten doorklinken. Nu blijft het 70 minuten lang bittere ernst.

Klassiek

Maki Namekawa en Dennis Russell Davies

Sjostakovitsj: Symfonie nr. 4

Supertrain

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.