RecensieFestival Dag in de branding

De vertelkunst van P.F. Thomése en de muziek van Martijn Padding haken wonderwel in elkaar ★★★☆☆

De muziek van de festivalcomponist van Dag in de branding werd uitgevoerd door New European Ensemble.

Schrijver P.F. Thomése in de voorstelling Grensvariaties.Beeld Rob Hogeslag

Op het Haagse Festival Dag in de branding, steevast gewijd aan nieuwe muziek, wurmt de schrijver P.F. Thomése zich achter een schooltafeltje. Hij doopt zijn kroontjespen in een potje inkt. Op een scherm boven zijn hoofd verschijnen de woorden die hij krast op het gelinieerde papier van een schoolschrift. ‘Er was eens een jongen.’

Waarna hij vertelt over een knul die uit rijden gaat op een pony en zichzelf Winnetou waant, de indiaan uit de verhalen van Karl May. Helaas loopt Winnetou kwijt in het bos. De mensen aan wie hij de weg vraagt zien geen indiaan, maar een gewone jongen. Verdwaald in zijn verbeelding heeft hij grenzen overschreden.

Het is een van de tien verhalen in de ‘vertelvoorstelling’ Grensvariaties. Martijn Padding, de festivalcomponist, schreef er muziek bij. In 2014 maakte hij samen met Thomése de opera Laika, een exuberant stuk over de praatshowcultuur. Nu is hun stof melancholieker. Ze verkennen de grenzen tussen waarheid en verbeelding, tussen angst en werkelijkheid, tussen het nu van nu en het nu van toen.

Ook vijf musici van het New European Ensemble moeten aan de grensoverschrijding geloven. In theater Korzo stallen ze een uitdragerij uit. Naast alledaagse instrumenten als fluit en harp schrijft Padding bloempotten voor, een krat met grind of houten kistjes die het gezoem van een stemvork geheimzinnig versterken – een hoogtepunt. Aan Thoméses voordracht is het wennen. Hij spreekt met vlakke intonatie, maar spits de oren en de welvingen verschijnen. Op de beste momenten haken zijn effen vertelkunst en de wrakke muziek wonderwel in elkaar.

Verder kwam festivalcomponist Padding er mager af. Nadat het virus een nieuw celloconcert had verijdeld, dook hij zaterdag alleen nog op in een recital van Ralph van Raat. De onvermoeibare voorvechter van hedendaagse pianomuziek deed in de Nieuwe Kerk een nieuwe worp verse stukken.

Van Raat joeg er de West-Afrikaanse ritmiek van Paddings Huw Accra Hop (2014) in twee dolle minuten doorheen. Het aantrekkelijke en angstaanjagende van Amsterdam in lockdown trok voorbij in Roaming Empty Streets van Joey Roukens. De Japans-Amerikaanse Karen Tanaka bleef optimistisch. Door de energieke, stampende Techno Studies II schemerde de hoop op betere tijden.

Festival Dag in de branding

Door New European Ensemble en P.F. Thomése (verteller), Ralph van Raat (piano).

Klassiek

★★★☆☆

25/10, diverse locaties Den Haag. Herh. Grensvariaties 15/11 Den Bosch, 18 en 19/11 Amsterdam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden