Actie / Thriller / Misdaad

De verbouwing

De film verzandt al snel in een uitleggerige exercitie

Ze zijn een garantie voor succes, de verfilmingen van het werk van bestsellerauteur Saskia Noort. Na Terug naar de kust (2009) en De eetclub (2010), samen goed voor bijna 600 duizend verkochte bioscoopkaartjes, is De verbouwing Noorts derde thriller die naar het witte doek is vertaald. Maar succes brengt als vanzelfsprekend risico met zich mee, en De verbouwing verzandt wat dat betreft opvallend snel in een voorspelbare en uitleggerige exercitie.

Regisseur Will Koopman, vorig jaar met Gooische Vrouwen verantwoordelijk voor de populairste Nederlandse bioscoopfilm sinds Flodder, giet de film in een even degelijke als voorspelbare thrillermal. Logisch, niemand zal aan de bewezen succesformule durven en willen tornen, maar het leidt wel tot een film waarin nauwelijks ruimte is voor spontaniteit.

Vanaf het begin van De verbouwing is alles duidelijk. De ambitieuze plastisch chirurg Tessa (Tjitske Reidinga) baalt van de verbouwing van haar huis die haar sullige echtgenoot (Mark Rietman) maanden geleden in gang zette door een zogenaamde holistische makelaar in te huren; iemand die verantwoordelijk is dat de boel voor geen meter opschiet. Aangezien ze zojuist volop investeerde in een eigen privékliniek veroorzaakt de thuissituatie extra spanning in het gezin, waar zoon Tom de nihilistische puber uithangt.

In de bar van een restaurant ontmoet ze haar gehaaide ex-geliefde Johan (Peter Blok), die als geen ander lijkt te weten hoe hij haar kan helpen. Hij is zo'n personage dat al het voor de hand liggende benadrukt. 'Ik ben jouw redding', zegt hij. En: 'Je bent niet gelukkig, dat zie ik in je ogen.'

In mum van tijd komt de holistische makelaar bij een verkeersongeluk om het leven en doe je als toeschouwer weinig meer dan kijken hoe Tessa een film lang met open ogen in de val loopt van Johan loopt, die gaandeweg steeds meer de psychopathische misdadiger acteert (onderkaak naar voren, ogen wijd opengesperd). De muziek van Jeroen Rietbergen suggereert daarbij voortdurend een Hitchcockachtige spanning die maar niet voelbaar wordt.

Wat een verademing om ondertussen Gene Bervoets te zien als de flamboyante gangster Eugène - op aangenaam laconieke wijze speelt de Vlaamse acteur zijn houterige medespelers weg. Hij brengt de knipoog, speelsheid én dreiging die De verbouwing zo node mist.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden